จังหวัดสิงห์บุรี จัดตักบาตรพระใหม่ในโครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษา 1 แสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
เกาะติดสถานการณ์โครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษาหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
จังหวัดเชียงใหม่จัดพิธีตัดปอยผมนาคธรรมทายาทในโครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษา 1 แสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
หลังเสร็จสิ้นการอุปสมบทในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย ครบทุกจังหวัดทั่วประเทศ บรรดาพ่อแม่ผู้ปกครองและญาติโยมต่างก็ได้ชื่นใจกันถ้วนหน้า กับการตักบาตรฉลองพระใหม่ที่จัดขึ้นในทุกพื้นที่
พ่อหลวงพนมและเพื่อนๆ จึงร่วมกันตั้งชมรมหักดิบสูบบุหรี่ เริ่มจากเจ็ดคน ค่อยๆเพิ่มเป็น 28คน ที่ตั้งใจหักดิบตลอดชีวิต จึงมาแจ้งกับพระอาจารย์ หลังจากนั้น จึงได้จัดพิธีเผาบุหรี่ขึ้นในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ.2553 ที่ผ่านมา ธรรมทายาทเขียนใบปวารณาหักดิบถวายพระอาจารย์ กล่าวคำปฏิญาณตนเลิกยุ่งเกี่ยวตลอดชีวิต และพร้อมใจกันเผาบุหรี่มหันตภัยร้ายจนสิ้นซาก
นอกจากนี้ เขายังได้บอกถึงความตั้งใจที่จะเชิญชวนเพื่อนชาวต่างประเทศ ให้มาทำบุญบำรุงพระพุทธศาสนาในประเทศไทย เพราะถ้าประเทศไทยไม่มีศาสนาพุทธแล้ว ก็จะไม่มีสยามเมืองยิ้มคอยต้อนรับชาวโลก เป็นความรับผิดชอบร่วมกันทั่วโลกที่จะต้องส่งเสริมให้เมืองไทยเป็นเมืองพุทธศาสนา วัฒนธรรมชาวพุทธและรอยยิ้มจึงจะอยู่คู่เมืองไทย
เหลืออีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้น ก็จะถึงวันปิดรับสมัครโครงการบวชพระแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย ที่กำลังคึกคักตื่นตัวกันทั่วทุกภูมิภาค ที่จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงฤดูสบาย ผู้นำบุญได้เปลี่ยนให้เป็นฤดูกาลแห่งการลุยสร้างบารมี เพื่อพิชิตภารกิจสู่เป้าแสนรูป
การสัมมนาพระกัลยาณมิตร 1500รูป เพื่อโครงการบวชแสนรูป จัดขึ้นระหว่างวันที่ 17-26 ธันวาคม พ.ศ.2552 รวมระยะเวลา 10วัน ณ สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย โดยครั้งนี้ถือเป็นมิติใหม่แห่งวงการพระพุทธศาสนา ที่คณะสงฆ์ทั่วประเทศรวมใจเป็นหนึ่งที่จะสานมโนปณิธานในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนา
หลายๆคนอาจจะไม่รู้ซึ้งคำว่าพระพุทธศาสนา แต่สำหรับผมแล้วรู้สึกว่า ไม่ว่าจะเกิดกี่ภพกี่ชาติก็ขอเกิดภายใต้บวรพระพุทธศาสนา เพราะในอดีตผม มีความเข้าใจผิดหลายอย่างเกี่ยวกับศาสนาพุทธ ผมชอบเรื่อง เข้าทรง ไหว้เทพเจ้า โดยเข้าใจผิดว่า พระพุทธเจ้าก็คือ ปางหนึ่งของพระนารายณ์ ผมนับถือเทพมาเกือบ 10 ปี
ตัวของกระผม เหมือนกับถูกดูดเข้าไปรวมกับความสว่างนั้น ซึ่งมีความสว่างมากยิ่งกว่าพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ร่างกายหายไป มีแต่ความปีติสุขจนเกินบรรยาย จนกระทั่งพระอาจารย์กล่าว สัพเพฯ... กระผมยังไม่อยากจะลืมตาเลย เมื่อลืมตาขึ้นมา ความสว่างภายในก็ยังอยู่แล้วค่อยๆจางหายไป แต่สิ่งหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในใจของกระผมก็คือ “เราอยากบวชตลอดชีวิต”
