การตรากฎหมายแต่ละข้อให้คิดให้มาก เพราะคนที่ตรากฎนั้นต้องแบกบาป รับบาปเอาไว้ ผู้พิพากษาไม่ได้แบกรับอะไรมาก ยกเว้นผู้พิพากษาที่แกล้งเขา หรือไม่ได้แกล้ง แค่ตัดสินไปตามเนื้อหานั้น แต่มีใจยินดีให้มันตายไปซะ ก็เป็นการอนุโมทนาบาปไป
ระหว่างทำบุญด้วยเงินแล้วอธิษฐาน กับเอาแรงช่วยงานพระพุทธศาสนาแล้วอธิษฐาน ผลที่ได้รับจะต่างกันอย่างไร
กรณีที่คนไข้อาการหนักมาก จนหัวใจหยุดเต้น หากญาติตัดสินใจไม่ปั๊มหัวใจให้ผู้ป่วย ซึ่งจะทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิต กรณีนี้ญาติจะบาปไหม และแพทย์จะได้ชื่อว่า ทำปาณาติบาตหรือไม่
As a mother, I have taken great care in teaching my children about virtues, but children these days need to have good reasons. So they often would ask me a question in return concerning the standard one would use to measure good and bad? I am unable to answer their question sufficiently, so I ask you, Luangphaw, to help provide a definition to the word karma? How many ways can one acquire karma? What are the determining factors?
เรื่องราวของนักรบแห่งกองทัพธรรม...เส้นทางการสร้างบารมีของท่าน...และเรื่องที่เป็นอุทาหรณ์เตือนใจ...ในช่วงที่ท่านบวชในพรรษาแรกๆ ด้วยความศรัทธาในวิชชาธรรมกาย ทำให้ท่านถูกอดีตสามเณรรูปหนึ่ง หลอกว่า ได้รู้ได้เห็นธรรมะละเอียด ทำให้ท่านถูกลวงไปอยู่นอกวัด...เราจะรู้ได้โดยหยาบๆที่เห็นได้ด้วยตามนุษย์อย่างไรว่า คนที่อ้างตัวว่าเห็นธรรมะละเอียดนั้น เขารู้เห็นตรงไปตามความเป็นจริงหรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
เป็นเปรตที่ใช้สองมือกอบเอาแกลบที่มีไฟลุกโชนเกลี่ยลงบนศีรษะของตนเองจนร้อนไปทั้งตัว ทรมานแสนสาหัสเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะตอนเป็นมนุษย์เป็นพ่อที่เลี้ยงชีพด้วยการโกงตาชั่ง
ชื่อของคนมีผลต่อชีวิตหรือไม่ หากคนตายเคยเปลี่ยนชื่อ เมื่อทำบุญอุทิศไปให้ การใช้ชื่อเก่ากับชื่อที่เปลี่ยนใหม่ จะมีผลอย่างไรบ้าง
ทาน พวกพาลชนเมื่อให้ ก็ให้ได้ยาก กุศลธรรม พวกพาลชนเมื่อทำ ก็ทำได้ยาก พวกอสัตบุรุษย่อมไม่ทำตามสัตบุรุษ ธรรมของสัตบุรุษ พวกอสัตบุรุษดำเนินตามได้ยากแสนยาก เพราะฉะนั้น การไปจากโลกนี้ของพวกสัตบุรุษ และพวกอสัตบุรุษจึงต่างกัน พวกอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรก พวกสัตบุรุษย่อมเป็นผู้ดำเนินไปสู่สวรรค์
เขาเคยผ่านสมรภูมิแห่งการต่อ สู้มาอย่างโชกโชน และเคยฆ่าคนตายอย่างหฤโหดมาแล้วด้วยตัวเลขที่เขาบอกว่าไม่มากนัก แต่ก็จำไม่ได้ว่ากี่ศพกันแน่ การตายจึงดูเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา เมื่อฆ่าคนได้เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจมากว่า “ข้านี่แหละเก่ง”
เมื่อตัวลูกเห็นหมู่สงฆ์ที่สงบเสงี่ยมสง่างามเช่นนั้น ตัวลูกก็รู้สึกเลื่อมใสศรัทธามาก แล้วตัวลูกก็ไม่รอช้าได้รีบนำภัตตาหารมาใส่บาตรแด่พระภิกษุสงฆ์ที่กำลังเดินบิณฑบาตในทันที
