พญานกแขกเต้าผู้มีความกตัญญูต่อบิดามารดาของตน และมีจิตเมตตา ต่อทุกสรรพชีวิตแม้แต่พราหมณ์โกสิยะเจ้าของไร่ข้าวสาลี ผู้ที่สั่งให้คนดูแลไร่ข้าวสาลี ไปจับตนมา ซึ่งต่อมาในภายหลัง พราหมณ์โกสิยะก็ได้ชื่นชมยกย่องคุณธรรมความโอบอ้อมอารี ความกตัญญู ของพญานกแขกเต้า
ในภพชาติก่อนๆ นู้น คุณพ่อของลูกได้เกิดเป็น “กุลบุตรสุดจี๊ด” ที่มีนิสัยเกะกะเกเร ไม่ยอมเรียนหนังสือ และไม่ค่อยเชื่อฟังบิดามารดาของท่าน
เมื่อบิดามารดาของคุณพ่อของลูก ได้ทราบข่าวจากพวกทาสแล้ว พวกท่านจึงรีบพาคุณพ่อของลูกและทุกคนในครอบครัว รวมถึงทรัพย์สินเงินทองต่างๆ อพยพลี้ภัยไปอยู่ที่แคว้นอื่นในทันที
การแต่งงานเป็นการยกระดับฐานะของหญิงชายธรรมดาให้เป็นสามีภรรยา แล้วก็เลื่อนระดับเป็นบิดามารดา เป็นพรหมและเป็นบูรพาจารย์ของลูก เป็นพระอรหันต์ในบ้าน
ครูคือผู้ที่มีความสำคัญมากต่อลูกศิษย์ และเป็นผู้ที่มีพระคุณอย่างมาก เพราะมีหน้าที่อบรมสั่งสอนศิษย์ให้ความเมตตา เปรียบเสมือนเป็นบิดามารดาคนที่ 2 ก็ว่าได้
การบวชนั้นมีอานิสงส์มาก ใครได้อุปสมบทตนเองในพระพุทธศาสนาด้วยศรัทธาเลื่อมใสจะได้อานิสงส์ 64 กัป บิดามารดาได้ 32 กัป ผู้ได้บรรพชาบุตรของตนหรือผู้อื่นก็จะไม่ไปสู่อบายภูมิ
ดูก่อนสารีบุตร ในการให้ทานนั้น บุคคลไม่มีหวังสิ่งตอบแทนในทาน แต่ก็ให้ทาน ไม่มีจิตผูกพันในผลแห่งทานแล้วให้ทาน ไม่มุ่งการสั่งสมให้ทาน ไม่ได้ให้ทานด้วยความคิดว่า การให้ทานเป็นการกระทำที่ดี แต่ให้ทานด้วยความคิดว่า บิดามารดา ปู่ ย่า ตา ยาย เคยให้ เคยทำมา เราก็ไม่ควรทำให้เสียประเพณี เขาผู้นั้นให้ทานด้วยอาการอย่างนี้แล้ว เมื่อทำกาลกิริยาตายไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาในสวรรค์ชั้นยามา
สมมติว่าบุตรชายของท่านผู้ใดออกจากครรภ์มารดาวันนั้น บิดามารดาก็จากกัน ลูกกับพ่อแม่ย่อมไม่รู้จักกัน เวลาที่อุปสมบทบรรพชานั้น บิดามารดาไม่ทราบ แต่บิดามารดาย่อมได้อานิสงส์นั้นโดยสมบูรณ์
ทุกครั้งที่ตัวลูกสั่งสมบุญลูกๆ ก็จะอุทิศ ส่วนบุญส่วนกุศลนี้ส่งไปให้กับบุคคลอันเป็นที่รักที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นบิดามารดาของลูกๆหรือญาติสนิทมิตรสหายต่างๆ
พ่อของสามีไม่ได้รับความรักเคารพจากบุตรภรรยาเลย เพราะขาดบุญดูแลบิดามารดา ทำทานด้วยความไม่เคารพ ชอบพูดให้พ่อแม่เสียใจ รวมทั้งขาดบุญเลี้ยงดูบุตรภรรยาให้ดีอีกด้วย
