ที่คุณแม่เอี๊ยกเน้ยเสียชีวิตด้วยโรคชรา จากไปตอนอายุ 91 ปีเพราะเศษกรรมปาณาติบาต ที่ตัวท่านเคยฆ่าสัตว์มาหลายๆ ภพหลายๆ ชาติ รวมกับเศษกรรมที่ท่านเคยใช้แรงงานสัตว์อย่างหนัก
ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิต ในช่วงที่ตัวท่านกำลังพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนั้น ใจของท่านก็ชุ่มชื่นเบิกบานอยู่ในบุญและสามารถนึกถึงบุญได้อย่างตลอดต่อเนื่อง
เมื่อท่านเทพบุตรใหม่ได้รู้ว่า ที่นี่คือดาวดึงส์ไม่ใช่ดุสิตบุรี เขาก็รู้สึกผิดหวังแต่ก็ไม่ถึงกับมาก และภายในใจก็เกิดคำถามขึ้นมาว่าทำไม เขาถึงไม่ได้กลับไปอยู่ดุสิตบุรีเหมือนคนอื่น
เมื่อกระแสบุญเข้าไปอยู่ในใจมากขึ้น จึงทำให้ใจของน้องเบลเริ่มเกาะเกี่ยวกับการนั่งสมาธิ และรู้สึกอยากจะนั่งสมาธิเพื่อนึกทบทวนบุญอยู่ที่หน้ามหาธรรมกายเจดีย์มากยิ่งขึ้นตามไปด้วย
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อผู้ขยันขันแข็งเอาการเอางาน อยู่ในครอบครัวคหบดีที่ประกอบอาชีพค้าขาย ซึ่งอาศัยอยู่ในหัวเมืองแห่งหนึ่ง
หลังจากที่คุณแม่ของลูกได้เสียชีวิตไปแล้ว คุณยายอาจารย์ฯ ก็ได้เมตตาช่วยคุมบุญ และนำกายละเอียดคุณแม่ของลูกไปบังเกิดเป็นเทพธิดาสุดสวยโสภา อยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เฟส 2
พี่ชายของลูกในภพชาตินั้น ได้มีโอกาสเดินทางมาฟังธรรม และสั่งสมบุญร่วมกับหมู่คณะของเราอยู่เป็นประจำ และได้บวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนาอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่งอีกด้วย
เมื่อบิดามารดาของคุณพ่อของลูก ได้ทราบข่าวจากพวกทาสแล้ว พวกท่านจึงรีบพาคุณพ่อของลูกและทุกคนในครอบครัว รวมถึงทรัพย์สินเงินทองต่างๆ อพยพลี้ภัยไปอยู่ที่แคว้นอื่นในทันที
ก่อนที่คุณพ่อของลูกจะเสียชีวิต ในขณะที่ตัวท่านกำลังนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลนั้น ตัวท่านก็มีความรู้สึกเจ็บปวดทุกข์ทรมานด้วยโรงมะเร็งที่ตัวท่านกำลังเป็นอยู่
ก่อนที่โยมแม่ของลูกจะเสียชีวิต ตัวท่านได้รับทุกขเวทนาจากโรคภัยไข้เจ็บที่เข้ามารุมเร้าตัวท่านเป็นอย่างมาก แต่ท่านก็ทำตามหลักวิชชาที่พระลูกชายได้บอกเอาไว้ว่า ให้ตัวท่านหมั่นนึกถึงบุญทุกๆ บุญ ที่ตัวท่านได้เคยตั้งใจสั่งสมเอาไว้
