ซ้ำร้ายไปกว่านั้น...หมอยังบอกอีกว่า “ตราบใดที่ยังหายใจอยู่ ก็ตายได้ตลอดเวลา” พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ มีอย่างหรือคะ หายใจแล้วตาย ซึ่งหมอก็ให้เหตุผลว่า เวลาหายใจ ปอดจะขยับตลอดเวลา ไม่รู้ว่าวินาทีไหนเข็ม...มันเกิดอยากจะไปทิ่มปอดทะลุ พอบอกแบบนี้ต่างคนต่างช็อกค่ะ
ช่วงเวลาที่ได้ขับขึ้นสะพานนั้น ก็ได้เกิดกับเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดฝันคือ รถกระบะที่ขับมายางหน้าเกิดระเบิด ทำให้รถเสียหลักหมุนติ้วอยู่บนสะพาน พอรถหยุดหมุน ปรากฏว่าตำแหน่งของรถขวางอยู่กลางสะพานพอดี และในขณะนั้นเองก็ได้มีรถพ่วงสิบล้อขับขึ้นสะพานมาด้วยความเร็วสูง สิ่งที่ลูกสาวกับลูกชายคิดได้ในตอนนั้นคือ ไม่รอดแน่ๆ
กัลยาณมิตรรัชกิจ บุญรอดพานิช (ลุงเปี๊ยก) และ กัลยาณมิตรสุนันทา ยอดวัลลภ (ป้ากุ้ง) พอทราบข่าวหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ด้วยทองคำ ก็ถวายสร้อยคอทองคำรวม 12บาท ต่อมาพอถึงวันครูธรรมกาย ลุงเปี๊ยกเกิดจำได้ว่ายังมีทองในที่ลับอีก 1เส้น ป้ากุ้งก็ไม่น้อยหน้าถอดจากคอมาอีก
ทันใดนั้นเอง เสียงกระสุนหลายนัด ก็ดัง ปังๆๆ ออกมาจากบ้านซึ่งอยู่ตรงข้ามฝั่งถนนตรงนั้น แล้วเสียงก็ดัง ปังใหญ่ คล้ายใครเอาค้อนมาทุบกระจกหน้ารถของลูกค่ะ ลูกตกใจมาก คิดว่าเป็นกระสุนแน่ ที่ทะลุเข้ามา
เมื่อจิตสงบ ความปีติสุขก็แผ่ขยายซาบซ่านไปทั้งตัว เกิดอาการเย็นคล้ายขนลุกเกลียว ปรากฏแสงสว่างขึ้นที่ศูนย์กลางกาย จากจุดเล็กๆขยาย ใหญ่ขึ้นๆ เป็นแสงจ้าที่เหมือนโลหะสเตนเลสสะท้อนแสงกับดวงอาทิตย์ แต่นุ่มนวลไม่แสบตา นิ่งอยู่กับสภาวะนั้นไปสักพัก ก็เห็นองค์พระผุดซ้อนขึ้นมาและขยาย ใหญ่ขึ้นๆ
ลูกยังคิดว่า ถ้าเรามีเงินมากๆ มีสมบัติเยอะๆ โดยที่ไม่เข้าใจว่า เกิดมาทำไม เอาสมบัติ เอาเวลาไปสั่งสมในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง การเกิดมาในชาตินี้ก็จะขาดทุนและติดลบ เกิดมาก็เสียชาติเกิด ลูกจึงตัดใจถวายที่ดินไว้ให้กับพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย
เมื่อวันที่ 29 กันยายน ที่ผ่านมา ลูกได้มาถวายปัจจัยพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกดีใจและตื้นตันใจมากๆ เป็นเงินก้อนสุดท้ายที่สะสมจากการทำงานหลังการผ่าตัด ลูกตัดใจปิดบัญชีถวายทำบุญ Module เพราะชีวิตที่ผ่านห้วงความเป็นความตายมา วินาทีนั้นลูกซึ้งเลยค่ะว่า สิ่งที่เราจะนึกถึงได้ดีที่สุด คือ บุญเท่านั้น ลูกเชื่อในบุญ เพราะบุญเป็นเครื่องประกันชีวิตที่ดีที่สุด
ลูกตัดสินใจนำเงินเก็บก้อนเดียวที่ลูกมีอยู่ เป็นเงินที่เตรียมไว้ เพื่อเริ่มต้นทำกิจการของตัวเอง นำมาทำบุญหลังคาทั้งหมด 10ตรม. ลูกทำตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนว่า “ถ้ามีบุญ จะทำอะไรก็สำเร็จทุกอย่าง” ลูกคิดว่า ขอตั้งต้นกิจการด้วยบุญก้อนใหญ่ก้อนนี้ค่ะ พวกเรากลุ่มประตูน้ำได้ตั้งเป้าไว้ 10โมดูล และออกทำหน้าที่ทุกวันตอนนี้ใกล้จะครบตามเป้าแล้วค่ะ
เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง ที่การทำสมาธิเป็นเหมือนการปลุกระดมภูมิคุ้มกันในร่างกายให้ Alert ขึ้นมา หลังกลับจากพนาวัฒน์ หมอตรวจพบว่า มะเร็งที่ลามไปที่ตับหายไปแล้ว พอลูกได้ยินก็ดีใจสุดๆ หมอจะขอผ่าดูอีกทีให้แน่ใจ แต่ลูกขอไปนั่งสมาธิถือศีลก่อน คุณหมอก็ยิ้มๆ พอกลับไปตรวจอีก ปรากฏว่า มะเร็งหายไปหมดแล้ว ส่วนผลเลือดที่แสดงค่าของมะเร็งก็ค่อยๆ ลดลง จนอยู่ในระดับปกติ เป็นเรื่องมหัศจรรย์เกินคาด
บางครั้งความเจ็บป่วยทำให้ลูกท้อ แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกก็คิดว่าคนที่ท้อแท้เบื่อหน่ายเป็นคนตายก่อนหมดอายุ พระเดชพระคุณหลวงพ่อป่วยยิ่งกว่าเรา ท่านยังไม่ย่อท้อ ยังคงอดทนนั่งเทศน์สอนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันได้ทุกคืน เป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง เพราะอยากให้ทุกคนได้รับความสุขแห่งธรรม ทำให้ลูกมีกำลังใจฮึดสู้ต่อโรคร้าย และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาจนปัจจุบัน
