เมื่อวันอังคารที่ 17 พฤษภาคม 2554 วัดพระธรรมกาย ดี.ซี จัดงานบุญวันวิสาขบูชา พิธีเริ่มด้วยการนั่งสมาธิ กลั่นใจใสไปพร้อมกับการถ่ายทอดเสียงพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชัยโย
วัดพระธรรมกายปารีส ประเทศฝรั่งเศส จัดงานวันครูวิชชาธรรมกาย และร่วมพิธีอันเชิญรูปหล่อทองคำพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
ในทุกวันอาทิตย์ของสัปดาห์ พี่น้อง dmc.tv ก็จะถือโอกาสมารวมตัวกันที่วัดพระธรรมกาย เพื่อสั่งสมบุญให้กับตนเอง ทั้งทาน ศีล และภาวนา
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2553 ที่ผ่านมา ผู้มีบุญวัดพระธรรมกาย ดี.ซี. จัดงานบุญอาทิตย์ที่สามของเดือนด้วยการร่วมบุญอุทิศส่วนกุศล แด่ผู้ล่วงลับ
ตงตงแม้จะบวชในโครงการ 7,000 รูป 7,000 ตำบลไม่ได้ เพราะตงตง มีอายุเพียง 8 ขวบเศษ แต่ก็ไม่ยอมตกบุญในครั้งนี้ครับ ตงตงจึงออกไปเชิญชวนคนบวช พร้อมกับ คุณป้า คุณน้า คุณอาและน้องเหมย ซึ่งมีอายุ 5 ขวบ น้องสาว ของตงตง เองครับ
ทุกๆวันก่อนออกจากบ้าน ลูกจะทำบุญกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ โดยนำเงินที่ได้จากกำไรมาทำบุญค่ะ ช่วงเริ่มแรกก็ทำบุญวันละ 100บาท แล้วก็เพิ่มเป็น 200บาท แล้วก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนทุกวันนี้วันละ 1,000บาทแล้วค่ะ ลูกทำอย่างนี้ทุกวันเป็นประจำไม่เคยขาด
แม้จะได้รับตำแหน่งอันทรงเกียรติเชนนั้น พระสารีบุตร ก็ไม่เคยลืมบุญคุณของพระอัสสชิซึ่งเป็นครูบาอาจารย์องค์แรก เวลาก่อนจำวัด ไม่ว่าจะเดินทางไปพักอยู่ที่ใดก็ตาม ท่านจะตามระลึกถึงพระอัสสชิเถระผู้เป็นอาจารย์เสียก่อน เมื่อทราบว่าพระอาจารย์พำนักอยู่ทางทิศใด จะจำวัดหันศีรษะไปทางทิศนั้น เป็นการแสดงความเคารพต่ออาจารย์
เมื่อวันที่ 5 เมษายน ซึ่งเป็นวันพระใหญ่ ก็มีการลงสวดพระปาติโมกข์ ในระหว่างที่กระผมฟังพระปาติโมกข์อยู่นั้น ก็ได้หลับตาเบาๆ ทำใจหยุดนิ่งเฉยๆ อยู่ที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ สิ่งอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นครับ ซึ่งในตลอดชีวิตของกระผมไม่เคยประสบมาก่อน คือ อยู่ๆก็มีองค์พระแก้วใสเกตุดอกบัวตูมมาปรากฏอยู่กลางท้อง
หลังจากนั้นลูกก็จะมีประสบการณ์เห็นตัวเองเหมือนเห็นภาพ 3 มิติ เห็นตัวเองใสมากดูนุ่มนวล ใส่ชุดเดียวกับที่กำลังใส่อยู่ รู้สึกตัวหาย เบาสบายเหมือนปุยนุ่นจะลอยได้ ปัจจุบันนี้ บางวันจะนิ่งจนรู้สึกเหมือนแยกใจกับกายออกจากกันได้ ลูกนั่งสมาธิมีความสุขทุกวันเลยค่ะ สุขอะไร ก็ไม่เท่า เฝ้าดูใจเราเอง
พอหยุดไปเรื่อยๆ จากที่เห็นตัวเองเป็นพระห่มจีวร ในกลางท้อง อยู่ๆก็กลายเป็นองค์พระแก้วใส องค์พระสว่างมาก ผุดซ้อน ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ผมปลื้มมากครับ ผมนั่งปลื้มไปได้สักพัก เสียง สัพเพ…ของพระอาจารย์ก็ดังขึ้น
