แก้วภูธรภาคอีสาน ได้ร่วมกับ ศูนย์กัลยาณมิตรจังหวัดหนองบัวลำภู ได้จัดสัมมนากฐินสร้างอาคาร 100 ปี คุณยายฯ โดยมีพระเกื้อกูล สุภนันโท
นอกจากความอัศจรรย์ในเรื่องของการถวายมหาทาน แด่คณะพระภิกษุสงฆ์กว่าแสนโกฏิรูปแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ชวนให้น่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก
ชีวิตเป็นของน้อย ทุกอนุวินาทีต้องหมั่นสั่งสมบุญกุศล เพราะเราเกิดมาสร้างบารมี
กัลยาณมิตรปทุม ฮัมเพล ผู้ที่ชวนคนบวชได้มากที่สุดในบาวาเรีย ถึง 21คน บุญนี้ถือว่าเป็นบุญประจำครอบครัวเลย เนื่องจากมีกิจการสวนยางพาราที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เธอรีบแจ้งไปยังคุณพ่อและพี่ชายผู้ดูแลกิจการ อนุญาตให้พนักงานหยุดการกรีดยางพาราชั่วคราว เพื่อให้โอกาสพนักงานมาร่วมบวช โดยจะสนับสนุนรายได้ช่วงหยุดงานอย่างเต็มที่
สร้างพระให้ลูกๆ แต่เขาไม่รู้ พวกเขาจะมีส่วนรับบุญนี้หรือไม่
วิชชาธรรมกายเป็น มรดกธรรมอันล้ำค่าขององค์สมเด็จพระสัมมสัมพุทธเจ้า ที่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้ค้นพบกลับคืนมาสู่โลกอีกครั้ง คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ศิษย์เอกที่ได้รับการยกย่องจากพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำว่าเป็น "หนึ่งไม่มีสอง" ผู้มุ่งมั่นสืบทอดมโนปณิธานของพระเดชพระคุณหลวงปู่ด้วยการรวบรวมหมู่คณะพลิก พื้นนาฟ้าโล่งสร้างวัดพระธรรมกาย นำวิชชาธรรมกายแผ่ขยายไปทั่วโลก เพื่อให้มวลมนุษยชาติได้มีโอกาสเข้าถึงที่พึ่งที่แท้จริง ที่มีอยู่ภายในตัวของมนุษย์ทุกคน
คุณพ่อของเธอดื่มเหล้า เจ้าชู้ ด่าว่า และทำร้ายร่างกายคุณแม่ของเธออยู่เสมอๆ ในที่สุดก็พาภรรยาน้อยมาอยู่ที่บ้าน ทำให้เธอต้องพาคุณแม่ออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่น...ต่อมา เมื่อเธอแต่งงานมีครอบครัว ตอนแรกก็มีความสุขดี แต่เมื่อสามีมีฐานะดีขึ้น เขาก็เริ่มดื่มเหล้า เที่ยวเตร่ และมีภรรยาน้อย จนเธอต้องขอแยกทางกับสามีในที่สุด...เธอมีน้องชายคนหนึ่งติดยาเสพติด ต่อมาเสียชีวิตเพราะฆ่าตัวตาย เธอได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้แก่เขา บุญนี้ช่วยเขาได้หรือไม่ อย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
การสร้างพระเป็นสิ่งสากล,หนึ่งในหมื่นรอดได้เพราะสร้างพระ,บอกบุญสร้างพระได้ทรัพย์หลายทาง,บ้านไม่ไหม้เพราะนึกถึงบุญสร้างพระ,สร้างพระก่อนตายไปเกิดเป็นเทวดา,รอดตายได้เพราะสร้างพระสิบองค์
วันที่ลูกกับคุณแม่ได้อัญเชิญผ้าไตรกฐิน ทุกย่างก้าวของลูก คือ ความปีติใจอย่างท่วมท้น น้ำตาแห่งความปีติไหลออกมาไม่ขาดสาย ตั้งแต่ก้าวแรกจนถึงก้าวสุดท้าย จนมานั่งรับพรก็ยังร้องไห้อยู่ ลูกไม่เสียดายทรัพย์เลย แค่เรานึกถึงบุญที่ได้ทำ ขนาดว่า หลังคามหารัตนวิหารคดยังไม่เสร็จเรายังปลื้มขนาดนี้ แล้วถ้าสร้างเสร็จจะปลื้มขนาดไหน
