เรื่องราวของนักสร้างบารมีผู้หนึ่ง...เธอเคยประสบความสำเร็จในการประกอบอาชีพ จนทำให้สามารถมีเงินเก็บถึง 12 ล้านบาท...เธอเป็นคนรักบุญ ไม่เคยปฏิเสธบุญ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น อยู่มาวันหนึ่ง ได้มีคนมาชวนให้เธอไปเล่นการพนันชนิดหนึ่ง ด้วยวิบากกรรมเก่าตามมาทัน ทำให้เธอต้องสูญเสียเงินทั้งหมดที่ได้เก็บออมมา เพียงข้ามคืน เธอต้องกลายเป็นแม่ค้าขายของเล็กๆน้อยๆ และไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร...ต่อมา เธอได้จากบ้านมาอยู่วัด เป็นสมาชิกในโครงการ “เจ้าหน้าที่รักวัด” บอกบุญจนได้รับ เหรียญกล้าหาญหลานยาย
เธอป่วยเป็นมะเร็ง แพทย์บอกว่า เธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกเพียงไม่เกิน 6 เดือน จากการได้อ่านข้อปฏิบัติสำหรับผู้ป่วยเป็นโรคมะเร็ง จากโรงพยาบาล เธอจึงได้มาปฏิบัติธรรมที่ธุดงคสถานล้านนา เธอรักษาตัวเองด้วยการ ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ควบคู่ไปกับการักษาด้วยวิธีทางการแพทย์ ปรากฏว่า เธอมีชีวิตต่อมาจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 4 ปีกว่าแล้ว …ผลแห่งบุญช่วยต่อชีวิตให้เธอ จริงหรือ
มาคราวนี้ ป้าป้อมก็ตั้งใจว่า อายุจะไม่เป็นเพียงตัวเลข แต่ต้องเป็นบุญที่แก่รอบขึ้นด้วย จึงจะสร้างพระให้ครบเลขอายุคือ 49 องค์ เมื่อบวกกับที่ชวนคนทำบุญด้วย รวม 155 องค์แล้ว
ลูกได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้กับเพื่อนๆ อีกหลายคน โดยชวนมานั่งสมาธิและชวนสร้างองค์พระ กิจกรรมประจำของลูกตอนนี้ก็คือ พกโน๊ตบุ๊คไปเปิดธรรมะของคุณครูไม่ใหญ่ให้เพื่อนๆ ได้ฟัง เพราะลูกฟัง DMC ผ่านอินเตอร์เน็ตค่ะ เวลาทำหน้าที่มีหลายคนถามว่า ทำไมลูกมีคำพูดที่ดี เลือกคำพูดอย่างไพเราะและเหมาะสมกับทุกคน ลูกก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่า พูดมาได้อย่างไร รู้แต่ว่าคำพูดมาจากองค์พระกลางกาย และตอนนี้ศูนย์กลางกายลูกมีองค์พระที่ชัด ใส สว่าง อยู่ตลอดเวลา ลูกมีความสุขมากๆ ค่ะ
อานิสงส์อันไม่มีประมาณของการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว...พ่อของเขา ดื่มเหล้า สูบบุหรี่และเสพยา ในขณะที่เจ็บหนัก เขาได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว จารึกชื่อของพ่อ และให้ท่านอนุโมทนาบุญ เมื่อพ่อของเขาละโลกแล้ว จะมีสภาพเป็นอย่างไร...หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นคนมี “ดวงกินผัว” ในอดีตทำกรรมมาอย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
ฉับพลันสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา ลูกเจฟฟรี่พลัดตกจากช่องราวบันไดของอพาร์ทเม้นท์ โดยที่คุณพ่อคว้าตัวไม่ทัน
เขามีอดีตที่ผิดพลาด ติดยาเสพติด ค้ายาเสพติด …ต่อมาจากการชักชวนของสามเณรน้องชาย และการสนับสนุนของหมู่ญาติ ทำให้เขาตัดสินใจ บวชเป็นพระภิกษุ แต่จำต้องลาสิกขาไป เพราะเหตุจำเป็น …เขาได้ทุ่มเทสร้างบารมีอย่างเต็มที่ ไม่มีข้อแม้ใดๆ จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต…
