มะเร็งลามจากต่อมน้ำเหลืองสู่ลำคอ แล้วลามต่อไปถึงปอด อันเป็นระยะสุดท้าย วินาทีนั้น...ลูกหวาดกลัวจนตัวสั่น หน้าซีดเหมือนไก่ถูกต้มสุก รู้สึกเคว้งคว้าง สับสน เหมือนหลงทางอยู่กลางป่าเพียงลำพัง หวั่นไหว หวาดกลัวมรณภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ แต่ใครเล่าจะยอมตายจากลูกน้อยที่แสนรักแสนห่วงใย ตราบยังมีลมหายใจ ชีวิตย่อมมีความหวัง
ตอนลูกนั่งสมาธิ หลังจากหลับตาเบาๆผ่อนลมหายใจสบายๆไปสักครู่ ลูกก็รู้สึกว่าลมหายใจของลูกเย็นๆไปถึงกลางท้อง พอลมหายใจไปสุดที่กลางท้องแล้ว ภายในท้องของลูกก็ว่างเป็นที่โล่งๆ ไม่มีอวัยวะภายในเลย แล้วลูกก็ถูกดูดลงไปด้านล่างอย่างน่ากลัว
จากเหตุวันนั้นก็มีข่าวโจมตีวัด กล่าวหาว่ายิงเลเซอร์ไปที่ดวงอาทิตย์ ฟังแล้วน่าหัวร่อ ลูกคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำได้จริง ๆ ทำไมเขาไม่ทำให้เราเห็นด้วย ทั้งที่เราก็อยู่ในเหตุการณ์ แต่ไม่เห็นอะไรเลย
หลวงพ่อครับวันนี้กระผมกัลฯ อุทัย คูตระกูล ตัวแทนลูกพระธัมฯ จากกลุ่มประตูน้ำจะขอออกมาเปิดเผยเคล็ดไม่ลับที่ทั้งง่าย ให้ลูกพระธัมฯ ทั่วโลกได้ฟังว่าจะทำอย่างไรเราถึงจะได้เป็นประธาน 1 ใน 68 คณะ
“คุณยายครับ..ทำไมเครื่องบินที่ทิ้งระเบิดลงมาถึงไม่โดนที่สำคัญล่ะครับ กลับลงทุ่ง ลงน้ำล่ะครับ?...” คุณยายท่านก็ตอบว่า.. “อ้าว..คุณ! เวลาที่เครื่องบินมันทิ้งระเบิด ยายเข้าที่อยู่กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลวงพ่อท่านสั่งให้ยายจัดการ ยายก็เนรมิตเมืองให้เป็นป่า..เป็นแม่น้ำ เนรมิตแม่น้ำให้เป็นเมือง เท่านี้ทิ้งเท่าไหร่ก็ไม่ถูกหรอก”
สรุปประเด็นร.ร.อนุบาลฯ วันอังคารที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2557 บุพกรรมแหวนสวรรค์ - บุญวันคุ้มครองโลก วันที่ 22 เมษายน 2557 - พิธีอัญเชิญพระบรมธาตุประดิษฐานที่ยอดเจดีย์น้อยดอยสวรรค์ เวียนรอบตัวเมืองเชียงใหม่ - เล่าเรื่องคุณยาย ตอน ตาน้ำ...อัศจรรย์ของคุณยาย - พอจ.บุรินทร์
อานุภาพแห่งบุญไม่มีประมาณ ดลบันดาลให้เกิดผลเกินควรเกิดคาด หมั่นสั่งสมบุญไว้ในวันนี้ เพื่อเป็นอยู่ที่ดีในชีวิตหลังความตาย
ในช่วงที่พระศรีอริยเมตไตรย์สัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จลงมาบังเกิดบนโลกนั้น จะตรงกับสมัยของพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่า “ สังขะ ” แห่งเกตุมดีนคร
ลูกชายจึงเร่งเครื่องแซงขวาเพื่อไปในเส้นทางตรง แล้วจังหวะนั้นก็มีรถปิ๊กอัพที่จะเลี้ยวขวาพุ่งตัดหน้าทันควัน มอเตอร์ไซค์ของลูกชายจึงประสานงากับรถปิ๊กอัพอย่างแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แรงที่เกิดจากการชนโยนตัวลูกชายให้ลอยข้ามรถปิ๊กอัพคันที่ชนไปตกยังอีกฝั่งหนึ่ง ในเวลานั้นลูกชายก็คิดว่า “ยังไงก็คงจะต้องตายแน่ๆ”
