ยัญทั้งหลายมีการบูชาไฟเป็นประมุขคัมภีร์สาวิตศาสตร์ เป็นประมุขแห่งคัมภีร์ฉันทฺ์พระราชาเป็นประมุขของมนุษย์ทั้งหลายสาครเป็นประมุขของแม่น้ำทั้งหลาย
ผู้ใดฆ่าสัตว์เจาะจงตถาคต หรือสาวกตถาคต ผู้นั้นย่อมประสบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุ 5 ประการ คือ.....
บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมเดือดร้อนในภายหลัง เป็นผู้มีหน้าชุ่มด้วยน้ำตา ร้องไห้เสวยผลของกรรมใดอยู่ กรรมนั้นอันบุคคลกระทำแล้วไม่ดีเลย
วันและคืนย่อมล่วงไปๆ ชีวิตย่อมดับไป อายุของสัตว์ทั้งหลายย่อมสิ้นไป เหมือนน้ำในแม่น้ำน้อย ฉะนั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น คนพาลทำบาปกรรมอยู่ ย่อมไม่รู้สึกตัว ภายหลังเขาย่อมได้รับทุกข์อันเผ็ดร้อน เพราะบาปกรรมนั้นมีวิบากเลวทราม
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 วัดพระธรรมกายชิคาโก ได้จัดงานบุญวันอาทิตย์ขึ้น โดยพระอาจารย์สมบูรณ์ ปุญญากโร ได้นำสาธุชนทุกท่านนั่งสมาธิ ก่อนที่จะเริ่ม พิธีตักบาตร พิธีเริ่มด้วยการกล่าวคำอาราธนาศีล 5
ลูกและสามีทำงานธนาคารต่างชาติ ได้เงินเดือนระดับแสน แต่ต่อมาเราตัดสินใจลาออกมาทำธุรกิจ เพราะหวังว่าจะมีเงินทำบุญได้มากขึ้น ช่วงเริ่มต้นรายได้จากธุรกิจน้อยกว่างานประจำ งบดุลเริ่มเสียสมดุล งบบุญจึงทำได้น้อยลง
เรื่องราวอานุภาพแห่งบุญ...เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ
เรื่องราวของนักสร้างบารมีผู้หนึ่ง...เธอเคยประสบความสำเร็จในการประกอบอาชีพ จนทำให้สามารถมีเงินเก็บถึง 12 ล้านบาท...เธอเป็นคนรักบุญ ไม่เคยปฏิเสธบุญ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น อยู่มาวันหนึ่ง ได้มีคนมาชวนให้เธอไปเล่นการพนันชนิดหนึ่ง ด้วยวิบากกรรมเก่าตามมาทัน ทำให้เธอต้องสูญเสียเงินทั้งหมดที่ได้เก็บออมมา เพียงข้ามคืน เธอต้องกลายเป็นแม่ค้าขายของเล็กๆน้อยๆ และไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร...ต่อมา เธอได้จากบ้านมาอยู่วัด เป็นสมาชิกในโครงการ “เจ้าหน้าที่รักวัด” บอกบุญจนได้รับ เหรียญกล้าหาญหลานยาย
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ตอนที่ภรรยาให้กำเนิดลูกชาย...เมื่อคลอดออกมาเด็กมีอาการหอบจนตัวเขียว ติดเชื้อในปอดอย่างรุนแรง มีโอกาสเสียชีวิตถึง 90เปอร์เซ็นต์ แม้ทั้งคู่จะเป็นหมอ แต่ก็ไม่อาจที่จะช่วยเหลือลูกของตนเองได้...เดชะบุญได้กัลยาณมิตร ชี้ทางสว่างให้ ลูกของพวกเขาจึงรอดตายมาได้อย่าอัศจรรย์...เหตุใดลูกของพวกเขาจึงต้องมีชะตากรรมเช่นนี้ และรอดชีวิตได้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
