เมื่อก่อนเรากำพร้า เลี้ยงชีพโดยความลำบาก เราไม่มีอะไรจะให้ทาน เรือนของเราอยู่ใกล้เรือนของเศรษฐี พวกวนิพกถามถึงเรือนเศรษฐีกะเรา เราได้ชี้ทางบอกเรือนของเศรษฐี ฝ่ามือของเราจึงให้สิ่งที่น่าปราถนา ผลบุญย่อมสำเร็จที่ฝ่ามือของเรา
จากเกษตรกรทำนาแห้ว มีชีวิตที่ยากจนหนี้สิ้นท่วมท้น พลิกชีวิตด้วยบุญกฐิน มาเป็นแม่ค้าขายส่งแห้ว จนร่ำรวยเป็นเศรษฐีเงินล้าน
หลังจากบวชได้ไม่ถึงเดือน โยมแม่ก็แข็งแรงขึ้นมากทั้งสุขภาพกายและใจ ส่วนตัวผมนั้น สุขยิ่งกว่าสุข
การได้เกิดเป็นลูกผู้ชายและได้บวช เป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก แล้วการได้พบกับองค์พระภายในก็เป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิต
ลูกชวนสามีมาวัดพระธรรมกาย ตั้งใจจะสร้างพระให้คุณปู่คุณย่าเต็มองค์ ส่วนของพวกเราเองจะค่อยๆ ทยอยบุญ แต่พอถึงตอนทำจริง สามีเกิดเปลี่ยนใจทำบุญเต็มองค์ให้หมดทั้งครอบครัวรวม ๘ องค์
ย้อนไปในปี พ.ศ.2537 เป็นปีทองที่ผมเพิ่งเข้าวัดพระธรรมกาย ผมมาเฉพาะงานบุญใหญ่ๆ เพราะชอบคนเยอะๆ เพราะถ้าคนน้อย มันไม่ตื่นเต้นครับ
ความเชื่อที่ว่า ถ้าทำบุญมากๆ จะตายเร็ว เพราะว่าจะรีบไปใช้สมบัติ คำกล่าวนี้เท็จจริงอย่างไร
หากจะรอให้ผมเคลียร์หนี้จนหมด ก็คงอดได้บุญพอดี แต่หากไม่ทำบุญใหญ่ จะให้ผมเอาบุญจากไหนมาช่วยให้ผมรอดวิกฤตที่ประสบอยู่นี้
บุญจากการบวชส่งผลให้วิบากกรรมต่างๆที่ลูกเบนซ์เคยทำผิดพลาดมาในอดีต มีกำลังเบาบางและเจือจางลงไป
บุญที่คนเราทำไว้จะติดตามตัวเราไปเหมือนเงา ไม่ได้สูญหายไปไหน และจะส่งผลมากมายเกินคาด คล้ายกับการที่เรานำเมล็ดผลไม้เพียง ๑ เมล็ดมาปลูก เมื่อเติบโตเต็มที่ก็จะให้ผลครั้งละมากมายและเก็บผลได้นานหลายปี บุญแม้ทำเพียงครั้งเดียวก็ให้ผลมหาศาล และนำไปใช้ได้ข้ามภพข้ามชาติ บาปก็เช่นกันทำเพียงครั้งเดียวก็จะส่งผลร้ายข้ามภพข้ามชาติ
