อุทาหรณ์ของวิบากกรรม...ชายคนหนึ่ง จู่ๆก็ตายไปเฉยๆ แบบที่ชาวบ้านเรียกว่า “ไหลตาย” ก่อนที่เขาจะตาย ภรรยาของเขาได้ฝันว่าสามีได้มาบอกลา เพราะมีคนตามมาเอาชีวิต เบื้องหลังของเรื่องนี้ คือ อะไร…หญิงชราผู้หนึ่ง ก่อนตายเธอต้องทุกข์ทรมานมาก ตามร่างกายมีรอยแผลไหม้ แผลเน่าเฟะ ตกสะเก็ดเหมือนเกล็ดปลา ตาบอด เป็นใบ้ มือหงิกงอ นอนเป็นอัมพาตอยู่หลายปี...วิบากกรรมใดทำให้เธอเป็นเช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
เส้นทางการสร้างบารมีของนักรบแห่งกองทัพธรรม...เนื่องจากโยมแม่ของท่าน เป็นคนใจบุญ ชอบไปวัด ทำให้ท่านได้มีโอกาสติดตามไปวัดด้วยตั้งแต่ยังเด็ก ได้เป็นลูกศิษย์วัดอยู่สองปี...ท่านมีความปรารถนาที่จะบวชตั้งแต่เยาว์วัย แต่โยมพ่อไม่อนุญาต...แต่ในที่สุด เมื่อบุญส่งผล ท่านจึงได้บวช ก่อนบวชท่านมีสัญญาหมายหมั้นกับหญิงคนรักไว้ว่า จะให้เวลากันห้าปี แล้วจะแต่งงานกัน...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
คุณพ่อ เป็นคนขยันทำงาน ใจดี รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มัธยัสถ์ ท่านรักและผูกพันกับคุณแม่มากแม้ว่าจะโดนคลุมถุงชนให้แต่งงานกับคุณแม่ก็ตาม ท่านทั้งสองอยู่ร่วมกันเป็นเวลาถึง 48 ปี
และแล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น ซึ่งผมงงมากๆ กับสาเหตุของเรื่อง คือพี่เขาโดนยุงกัดแล้วก็เกา ต่อมาพี่เค้าบ่นว่าเจ็บขา เจ็บมากๆ ตัวร้อนจัด อาเจียน พระอาจารย์รีบนำส่งโรงพยาบาลทันที หมอเอกซเรย์ แล้วบอกว่า “เป็นโรคกรรม” เพราะติดเชื้อทำให้เป็นหนองใกล้กระดูกที่อันตรายมาก
ทำไมชีวิตเราต้องลำบากอย่างนี้ด้วย ลำบากเหลือเกิน ต่อไปจะไม่ทำนาอีกแล้ว
ชีวิตของลูกถูกทำร้ายจิตใจ สาเหตุเพราะพ่อของลูกซึ่งมีอาชีพเป็นครูใหญ่ ชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน เจ้าชู้ กดขี่บีบเค้นครอบครัวอย่างไร้ความเมตตา
บุพกรรมใดที่ทำให้หลายชายของลูกเกิดมาไม่รู ทวารหนัก ต้องผ่าตัดเจาะรูทวารหนัก, เขาจะมีโอกาสหาย แล้วได้บวชอย่างที่เขาตั้งใจหรือไม่คะ , และต้องทำอย่างไรเขาจึงจะพ้นจากวิบากกรรมนี้
กลับไปมหาวิทยาลัยครั้งนี้จะไปเปิดชมรมพุทธแบบวัดพระธรรมกาย ส่วนชมรมพุทธแห่งองค์กรฉือจี้ซึ่งลูกเป็นประธานอยู่ ก็ได้มอบตำแหน่งและเก้าอี้ให้แก่รองประธานชมรมแล้วครับ เพราะลูกตั้งใจจะมาช่วยงานที่ศูนย์ ฯไทเปทุกสุดสัปดาห์ แม้จะต้องนั่งรถจากมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ภาคใต้ มายังเมืองไทเปที่อยู่ภาคเหนือของประเทศก็ตาม
งูตัวใหญ่อย่างมหาศาล กำลังว่ายอยู่กลางแม่น้ำ เป็นงูยักษ์ตัวสีดำ มีอาการดำผุด ดำว่าย ขึ้นลง ขึ้นลงๆ ที่แสนจะแช่มช้อย เขาตาค้างไม่เคยเห็นงูอะไรที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้มาก่อน มันมีลักษณะที่แตกต่างจากอนาคอนด้าที่เขาเคยรู้จัก
พระผู้เฒ่าที่ลูกพบ ท่านคือหลวงปู่พูสี และมีอายุ 400 ปี ดังที่หลวงปู่พินโพธิ์ บอกใช่หรือไม่คะ , ท่านไม่รับภัตตาหารที่ลูกถวาย แต่เอาไม้เท้าแตะๆ แล้วพูดว่า “ได้แล้ว ได้แล้ว” นั้นคืออะไรคะ , แล้วบุญที่เกิดจากการถวายภัตตาหาร ของลูกมื้อนั้นสำเร็จประโยชน์หรือไม่คะ , ท่านไม่ฉันภัตตาหารของลูก ท่านมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการฉันสิ่งใดคะ
