ชายคนหนึ่ง...เมื่อเขามีโอกาสได้บวช ก็ซาบซึ้งในพระธรรม อยากจะใช้ชีวิตสมณะเรื่อยไป แต่เพราะภาวะทางเศรษฐกิจ ทำให้กิจการของครอบครัวต้องประสบภาวะขาดทุน เป็นหนี้สินมากมาย ทำให้ต้องลาสิกขา...เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงาน จนสามารถใช้หนี้ได้หมด และยังมีเงินก้อนใหญ่เหลือเก็บ แต่เขากลับคิดว่า ตนเองโชคร้าย เพราะเขาอยากจะอยู่ในเพศสมณะมากกว่า
เมื่อลูกได้นั่งสมาธิในครั้งแรกๆ ลูกทำใจหยุดนิ่งไม่ได้เลย คิดเยอะ คิดไปไหนต่อไหน พยายามควานหาศูนย์กลางกายว่า อยู่ตรงไหน หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เพ่งก็แล้ว จ้องก็แล้ว ยังได้ซดน้ำแห้วอยู่เหมือนเดิม ยิ่งเพ่ง ยิ่งจ้อง ก็ยิ่งจ๋อง ยิ่งเครียด
เธอเป็นบัณฑิตแก้ว ยอดนักสร้างบารมี จบปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ2 จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตั้งแต่ได้พบกับหมู่คณะ เธอก็สร้างบารมีเรื่อยมา...โชคร้ายเกิดขึ้นในครอบครัวของเธอ เมื่อคุณพ่ออันเป็นที่รัก ต้องถูกส่งให้ออกนอกประเทศด้วยเหตุผลทางกฎหมาย และห้ามเข้าประเทศไทยเป็นเวลา 100ปี ยังความเสียใจมาสู่เธอและคนในครอบครัวเป็นอันมาก...เรื่องน่าแปลก ตอนที่คุณแม่ตั้งท้องเธอ ท่านอยากทานแต่พริกสด ต้องทานให้ได้ วันละ 5-10เม็ด
เธอเคยเข้าใจหมู่คณะผิด ต่อมาเมื่อมีโอกาสมาวัด เธอจึงมีความเข้าใจที่ถูกต้อง และทำบุญทุกบุญ มาวัดเป็นประจำไม่เคยขาด...เธอเป็นลูกกตัญญู ดูแลคุณพ่อในยามเจ็บป่วย และช่วยให้ท่านอยู่ในบุญจนวาระสุดท้าย...เคยเกิดเรื่องประหลาดกับเธอ เมื่อครั้งที่เธอไปที่จังหวัดนครราชสีมา จู่ๆตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น เธอก็ไม่รู้สึกตัว เพื่อนๆต่างบอกว่า ในช่วงเวลานั้นเธอเปลี่ยนไป เหมือนไม่ใช่ตัวเธอ...เธอเป็นอะไรกันแน่...และคำถาม ทหารที่ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดในสงคราม จะได้รับวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ซึ่งตัวของเทพบุตรเองเขาก็ออกตัวว่า “ผมเป็นพุทธนะ กินทุกอย่างได้ แต่ไม่ทำบาป ศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่เป็นอิสระ คุณเชื่อคุณก็นับถือ ไม่เชื่อก็ไม่ต้องนับถือ ไม่เป็นไร อย่าเชื่อในสิ่งที่ผมพูดต้องคิดดูก่อนแล้วลองดู” ซึ่งตอนนั้นดิฉันก็ใช้หลัก “ความเชื่อก็ส่วนความเชื่อ แต่ความจริงคือส่วนที่ต้องศึกษา และปฏิบัติให้เห็นจริง”
ผมจึงตัดสินใจติดจานดาวธรรมที่อินโดนีเซีย เพราะดาวธรรมนี่เอง ที่ทำให้ผมได้รู้จัก เรื่อง บาป บุญ ทำให้เลิกอย่างเด็ดขาดได้ทุกอย่าง ทั้งเรื่อง เหล้า บุหรี่ เที่ยวผู้หญิง เพราะไม่อยากตกนรก และติดตามทำบุญทุกบุญ
แต่ก่อนหลงคิดมาตลอด 42ปีว่า ความสุขอยู่ที่เงินทอง บ้าน รถ และการเป็นอยู่อย่างสุขสบาย แต่ตอนนี้เจอแล้ว ความสุขอยู่ที่นี่เอง เดินอ้อมหาซะไกล วิ่งหาซะจนเกือบแย่ ที่แท้ก็อยู่ในตัวของเรานี่เอง
ลูกได้ฟังเทศน์ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง และที่ลูกประทับใจที่สุดก็คือพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยบอกให้ลูกรับศีล 5 ลูกจึงเรียนถามหลวงพ่อว่า “คนจนๆอย่างลูก จะรักษาศีล 5 ได้หรือเจ้าค่ะ” หลวงพ่อตอบลูกว่า “ได้..เพราะศีลเป็นทางมาแห่งโภคทรัพย์” และก็ให้ศีลแก่ลูก ซึ่งนับจากวันนั้นเอง ลูกได้เปลี่ยนจากคนที่ไม่เคยมีศีลเลย มาเป็นคนที่มีศีลอย่างเคร่งครัดจนกระทั่งทุกวันน
