ลูกเข้าวัดพระธรรมกายเพราะมีคุณพ่อเป็นกัลยาณมิตร ซึ่งท่านจะเพียรอธิบายว่าวัดดีอย่างไร เพราะตอนนั้นลูกฟังแต่ข่าวค่ะ แต่ก็ยอมมาวัดกับท่าน วันแรกที่มาวัดพอหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ ลูกก็นั่งกอดอก คอยฟังว่าหลวงพ่อจะสอนอะไร ลูกมาวัดได้ระยะหนึ่งจึงได้พิสูจน์ด้วยตนเองว่าวัดพระธรรมกายไม่ได้เป็นอย่างที่ข่าวโจมตี แถมหลวงพ่อยังทำแต่โครงการดีๆเต็มไปหมดเลย
หลวงพ่อครับ..ก่อนหน้านั้นชีวิตผมต่ำเตี้ยเรี่ยดิน สังกัดพรรคกระยาจกอย่างเต็มรูปแบบเลยครับ เพราะคุณแม่ผมมีลูกมากถึง 9 คน แล้วคุณพ่อผมก็มาตายจากไปตั้งแต่ผมอายุแค่ 5 ขวบ หนำซ้ำคุณแม่ก็ไร้อาชีพ ด้วยเหตุนี้..แม่ผมจึงจำเป็นต้องเลี้ยงลูกทั้ง 9 คน แบบตามมีตามเกิด ปล่อยให้เร่ร่อนเต็มที่ คือ ลูกแต่ละคนจะทำอย่างไรก็ได้..อย่าให้อดตายเป็นใช้ได้
หลวงพ่อคะ ลูกอยากรื้อผังจนให้ตัวเอง เพราะนึกถึงชีวิตที่ผ่านมามีเงินเท่าไหร่ก็เก็บไม่อยู่ อย่างครั้งหนึ่งลูกไปยืมเงินเพื่อเอาไปจองบ้าน สุดท้ายลูกถูกโกง บ้านก็ไม่ได้แถมยังต้องใช้หนี้เงินที่ยืมเขามาอีก พอเริ่มจะเก็บเงินได้เป็นแสน ก็ล้มป่วย เงินแสนเลยหมดไปกับค่ารักษาพยาบาล พอเริ่มจะมีเงินเก็บอีกก็ประสบอุบัติเหตุ รถพังต้องเอาเงินไปดาวน์รถคันใหม่ ลูกหาเงินได้เท่าไรก็มักจะมีรายจ่ายที่มากกว่าเสมอ........
หลวงพ่อคะ ก่อนหน้านี้ลูกมีชีวิตลำบากมากค่ะ เพราะเป็นเกษตรกรทำนาแห้ว เมื่อปลูกเสร็จก็ต้องแบกแห้วหนักๆ ขึ้นรถกระบะจากสุพรรณบุรีไปเปิดท้ายรถขายที่ตลาดสี่มุมเมือง ซึ่งใหม่ๆ ไม่มีใครมาซื้อหรอกค่ะ เรียกได้ว่า ทุนหายกำไรหด แถมยังอดหลับอดนอน เพราะต้องนั่งขายนอนขายอยู่คนเดียวตลอด 24 ชม.
หลวงพ่อครับ ผมเกิดในครอบครัวฐานะปานกลางค่อนข้างไปทางยากจนครับ เพราะที่บ้านเปิดร้านขายของชำเล็กๆ ที่ยังต้องกู้หนี้ยืมสิน เข้าโรงจำนำ เปียแชร์มาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆเป็นกิจวัตร แต่แม้ครอบครัวผมจะไม่รวย แต่แม่ก็พาผมเข้าวัดพระธรรมกายตั้งแต่ผมอยู่ชั้น ป.5 นะครับ ทำให้ผมมีโอกาสเข้ามาเป็นอาสาสมัคร และมาบวชธรรมทายาท ณ วัดแห่งนี้ครับ
ลูกเข้าวัดตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา ช่วงนั้นลูกก็เหมือนเด็กทั่วไปที่ยังไม่รู้เรื่องราวความจริงของชีวิต แต่ได้มีโอกาสเจอกับคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย ลูกเห็นคุณยายอาจารย์ฯ ตอนนั้นท่านแข็งแรงมาก ท่านมักจะเดินมาทักทาย ซึ่งท่านเป็นต้นบุญต้นแบบในการปฏิบัติธรรม และมีจิตเมตตาคอยอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ด้วยความรักความเอาใจใส่มาโดยตลอด
เรื่องปลื้มๆ จากยอดดอยวัดบ้านแม่แสนสุข ตอน จากใจถึงใจของประธานการก่อสร้างพระเจดีย์สวรรค์
กระผมพระธรรมทายาทวรุตม์ ธัญฺญวโร อายุ 22 ปี เพิ่งจบปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ที่จริงผมวางแผนว่าเมื่อจบปริญญาตรีแล้วจะไปเรียนต่อปริญญาโทที่ฮ่องกงทันทีครับ ซึ่งได้ติดต่อเดินเรื่องเอาไว้หมดแล้ว แต่ในใจมันยังไงไม่รู้ มันนึกอยากบวช ก็เลยมาบวชทั้งๆที่ยังไม่ได้รับปริญญาเลยครับ
สภาพลูกในตอนนั้นก็จัดอยู่ในกลุ่มคนมีฐานะนะคะ แต่ฐานะที่ว่า ก็คือ ฐานะยากจน เพราะที่บ้านขายอาหารตามสั่ง มีรายได้ในระดับชักหน้าไม่ถึงหลัง จนไม่มีเงินเก็บกันเลย ด้วยเหตุนี้เอง พอลูกเรียนจบจึงต้องตะลอนๆไปสมัครเป็นสาวโรงงาน ในตำแหน่งฝ่ายบุคคล ซึ่งยอมรับว่างานหนักมากจนไม่มีเวลามาวัดเลยค่ะ และถ้าจะขอลามาวัด ก็ต้องโดนเม้าท์จากเพื่อนร่วมงานและโดนหัวหน้าว่าอีก
ในอดีตผมไม่ชอบวัด เพราะดูแต่สื่อสีดำที่ยิ่งดูยิ่งช้ำระกำใจ อีกทั้งสื่อนี้..ก็ให้ข้อมูลลบเกี่ยวกับวัดมาโดยตลอด ด้วยเหตุนี้พอ คุณนุ้ย มาชวนเข้าวัด ผมจึงยอมไปวัดแบบไม่เต็มใจ แถมเมาเหล้าเข้าวัดหลายครั้ง แต่พอมาวัดบ่อยเข้า ก็เลยเข้าใจธรรมะ เข้าใจบุญ และเห็นด้วยตัวเองว่าวัดไม่เหมือนข่าวที่เขาว่าไว้เลย
