นับตั้งแต่สร้างบ้านแป้งมากว่า 170ปี บัดนี้ ได้เกิดภาพแห่งความมหัศจรรย์แห่งศรัทธาของสาธุชนจากทั่วทุกสารทิศ ที่เดินทางไปร่วมงานตักบาตรที่บ้านแป้งกันเนืองแน่นขนัด จนแทบจะไม่มีแม้แต่ทางเดิน แน่นจนล้นตั้งแต่หน้าวัดกลางธนรินทร์ไปจนถึงริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่ทุกตารางเมตรล้วนเต็มไปด้วยผู้มีบุญที่แต่งชุดขาวพร้อมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสอิ่มเอิบปีติด้วยบุญ
คนเมืองนี้ไม่ใช่มีแค่ใจเท่านั้นที่เด็ด แต่ยังมีเด็กเด็ดๆอีกด้วย เด็กเด็ดๆที่ว่านี้ ก็คือ เด็กดี V-Star ที่โรงเรียนเทศบาล 3 ชุมชนวัดจันทราวาส จ.เพชรบุรี เป็นผู้นำนักเรียนทั้งโรงเรียนจำนวน 1,000 คน ทำความดี หมุนเวียนกันไปวัดทุกวันพระ และนำกระเช้าผลไม้ไปถวายพระที่วัดใกล้โรงเรียน
แม้จะปลื้มใจกับบุญที่ได้ชักชวนผู้อื่นทำ อย่างไรเสียก็สู้บุญที่เราทำด้วยตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกในใจบอกลูกอย่างนั้น แต่คนจนอย่างลูกจะไปเอาทรัพย์ที่ไหนมาทำบุญได้มากๆ พอคิดเช่นนี้ คำพูดของพระอาจารย์รูปหนึ่ง ที่ลูกเคยฟังธรรมจากท่าน ก็ดังขึ้นในใจ “บุญยิ่งใหญ่ที่ทำเองได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องใช้ทรัพย์ก็มีอยู่นะ สมาธิ...ไงล่ะ” คำพูดนั้นเคยเป็นจุดเริ่มต้น ทำให้ลูกสนใจเริ่มหัดนั่งสมาธิ
ทุกๆวันก่อนออกจากบ้าน ลูกจะทำบุญกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ โดยนำเงินที่ได้จากกำไรมาทำบุญค่ะ ช่วงเริ่มแรกก็ทำบุญวันละ 100บาท แล้วก็เพิ่มเป็น 200บาท แล้วก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนทุกวันนี้วันละ 1,000บาทแล้วค่ะ ลูกทำอย่างนี้ทุกวันเป็นประจำไม่เคยขาด
เมื่อเดินไปเปิดเครื่องซักผ้า จู่ๆก็เกิดอาการวาบวับขึ้น เห็นเป็นหน้าของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ลอยเด่นขึ้นมาจากเครื่องซักผ้า ปะทะใกล้ใบหน้าของตัวเอง แบบชัดเจน เมื่อมองไปในเครื่องซักผ้า ปรากฏว่าพบองค์พระของขวัญรุ่นรวยโคตรโคตร เห็นองค์พระของขวัญเด่นขึ้นมาอยู่บนกองผ้า เหมือนถูกจับวางไว้
หลายคนถึงกับหลั่งน้ำตาเพราะความปลื้มปีติ และประทับใจที่ได้เป็นหนึ่งในบุคคลประวัติศาสตร์ อีกทั้งได้มีโอกาสเห็นภาพคณะสงฆ์จำนวนมากขนาดนี้ จนมีเสียงบอกต่อๆกันมาว่า “1,400ปีตั้งแต่มีเมืองฮอดมา เพิ่งจะมีครั้งนี้แหละ เป็นครั้งประวัติศาสตร์เลย ปลื้มใจจริงๆที่ได้เห็นพระจำนวนมากขนาดนี้”
ท่านเจ้าคณะจังหวัดลำพูน คือ พระเดชพระคุณพระเทพมหาเจติยาจารย์ ได้กล่าวว่า “รู้สึกอบอุ่นใจที่เห็นคนมาตักบาตรมากมาย เป็นการรวมกันครั้งใหญ่ของทั้งญาติโยม และคณะสงฆ์ในจังหวัดลำพูน รู้สึกยินดีที่ได้มีส่วนช่วยเหลือพุทธบุตรและพี่น้องภาคใต้ พวกเราทางเหนือขอเป็นกำลังใจให้”
จนกระทั่งวันหนึ่งก็ได้ยินข่าวแว่วๆมาว่า จะมีพระมาสอนปฏิบัติธรรมที่อิตาลี และสถานที่ที่พระอยากจะขอเช่าใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรมก็คือ บ้านสามีของลูกเองค่ะ ท่านพยายามติดต่ออยู่หลายครั้ง แต่สามีของลูกก็ปฏิเสธทุกครั้ง ส่วนลูกก็ไม่กล้าทำอะไรนอกจากฟังสามีตอบปฏิเสธ
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเป็นนักกีฬาระดับเหรียญทอง แต่อนิจจา...เธอถูกสามียิงจากด้านหลังทำให้เป็นอัมพาต จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30ปีแล้ว...เธอถูกญาติของสามีกีดกันไม่ให้ได้พบกับลูกสาว แต่เมื่อได้พบกัน ลูกสาวเมื่อเห็นแม่เป็นอย่างนี้ กลับเหินห่าง ไม่อยากมาเยี่ยมเยียน...เธอต้องเป็นเช่นนี้ด้วยวิบากกรรมใด...และสำหรับผู้ที่เป็นอัมพาต ควรฝึกสมาธิอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
