เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน จนใครๆเรียกกันว่า “ครอบครัวขอทาน” …น้ำเมาทำให้คนเปลี่ยนนิสัย จากดีเป็นเลว คุณพ่อของเธอจากคนดีมีความรับผิดชอบครอบครัว เมื่อดื่มเหล้าแล้ว กลับชอบทำร้ายภรรยา และลูก เคยแม้แต่คิดไม่ดีกับลูกสาว…ชีวิตการครองเรือนที่ไม่มีความสุข เมื่อสามีมีภรรยาน้อย …ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี เพราะ DMC
ใครทำกรรมใดไว้ ตนจักต้องได้รับผลของกรรมนั้น นี้คือความเป็นจริงของชีวิต
สุราพาให้ทุกข์ ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า...เรื่องราวชีวิตครอบครัวของหญิงคนหนึ่ง ซึ่งผู้ชายทุกคนในครอบครัวล้วนแต่เป็นนักดื่มน้ำเมาด้วยกันทั้งสิ้น นับตั้งแต่ คุณพ่อ พี่ชาย หลานชายทุกคน ตลอดไปจนถึงพี่ชายต่างมารดา...คุณพ่อของเธอ เป็นครูประชาบาล ดื่มเหล้ามาตั้งแต่อายุ 18 ปี แม้แต่ตอนป่วยเป็นอัมพาต ยังใช้มือข้างที่ยังพอขยับได้ยกแก้วเหล้าดื่ม...พี่ชายคนโต จากคนที่เรียนเก่ง เป็นความหวังที่จะเป็นที่พึ่งของครอบครัว ดื่มเหล้าจนมีอาการทางประสาท...พี่ชายอีกสามคนก็ดื่มเหล้าจัด...แม้แต่หลานชาย เนื่องจากถูกเลี้ยงในวงเหล้าตั้งแต่เด็ก พออายุ 3 ขวบ ก็ร้องขอกินเหล้า...
คำถาม : ทำไมคนเราถึงไม่ค่อยรู้จักใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันครับ
ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง...คุณแม่ของเธอ ต้องเข้ารับการผ่าตัดถึง 8 ครั้ง ครั้งล่าสุด คุณหมอได้บอกว่า จะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงไม่เกิน 2 ปี...คุณแม่ของเธอ ได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ได้ชวนให้มาวัดพระธรรมกาย ทำให้คุณแม่ของเธอ ได้นั่งสมาธิ ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัว ทั้งภายนอก บนโดม และแกนกลาง ได้ทำบุญทุกๆบุญกับหมู่คณะ...น่าอัศจรรย์ คุณแม่ของเธอกลับมีชีวิตยืนยาว อย่างแข็งแรง มาจนปัจจุบัน...เรื่องน่าแปลก ตระกูลของเธอ ตั้งแต่ รุ่นตายาย รุ่นพ่อแม่ รุ่นพี่น้อง รุ่นลูก รุ่นหลาน ล้วนมีการหย่าร้างด้วยกันทั้งนั้น...คำตอบของทุกเรื่องราว...อยู่ที่นี่...
เธอเป็นบัณฑิตแก้ว ยอดนักสร้างบารมี จบปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ2 จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตั้งแต่ได้พบกับหมู่คณะ เธอก็สร้างบารมีเรื่อยมา...โชคร้ายเกิดขึ้นในครอบครัวของเธอ เมื่อคุณพ่ออันเป็นที่รัก ต้องถูกส่งให้ออกนอกประเทศด้วยเหตุผลทางกฎหมาย และห้ามเข้าประเทศไทยเป็นเวลา 100ปี ยังความเสียใจมาสู่เธอและคนในครอบครัวเป็นอันมาก...เรื่องน่าแปลก ตอนที่คุณแม่ตั้งท้องเธอ ท่านอยากทานแต่พริกสด ต้องทานให้ได้ วันละ 5-10เม็ด
บุคคลพึงกล่าวแต่วาจาที่ไม่เป็นเหตุยังตนให้เดือดร้อนและไม่เป็นเหตุเบียดเบียนผู้อื่น วาจานั้นแลเป็นสุภาษิต บุคคลพึงกล่าวแต่วาจาอันเป็นที่รัก ที่ชนทั้งหลายชื่นชมแล้ว ไม่ถือเอาคำที่ชั่วช้าทั้งหลาย พึงกล่าวแต่วาจาอันเป็นที่รักแก่ชนเหล่าอื่น
ปัจจุบัน คนส่วนใหญ่มักให้ความสำคัญกับการสั่งสมบุญน้อยกว่าการสั่งสมทรัพย์ เพราะเราอยู่ในยุคสมัยของโลกาภิวัฒน์ที่มนุษย์วิ่งตามกระแสวัตถุ
ฟุ้งไปในเรื่องราวต่าง ๆ นานา ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เกี่ยวกับคนสัตว์สิ่งของ ทำให้ใจไม่หยุดนิ่ง
