เมื่อวาระแห่งการปิดเจดีย์ใกล้เข้ามาในระยะประชิด ขุนรบทุกทิศจึงทุ่มเทกันสุดๆ วัดพระธรรมกายมินเนโซต้า สหรัฐอเมริกาก็ไม่ยอมแพ้ พระอาจารย์และเจ้าหน้าที่ต่างผนึกหัวใจเป็นดวงเดียว ร่วมสร้างประวัติศาสตร์ที่โลกต้องจารึก โดยมีสโลแกนเฉพาะกิจคือ “คุ้มค่าทุกนาที ทุ่มชีวีบอกบุญองค์พระ”
ลูกได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้กับเพื่อนๆ อีกหลายคน โดยชวนมานั่งสมาธิและชวนสร้างองค์พระ กิจกรรมประจำของลูกตอนนี้ก็คือ พกโน๊ตบุ๊คไปเปิดธรรมะของคุณครูไม่ใหญ่ให้เพื่อนๆ ได้ฟัง เพราะลูกฟัง DMC ผ่านอินเตอร์เน็ตค่ะ เวลาทำหน้าที่มีหลายคนถามว่า ทำไมลูกมีคำพูดที่ดี เลือกคำพูดอย่างไพเราะและเหมาะสมกับทุกคน ลูกก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่า พูดมาได้อย่างไร รู้แต่ว่าคำพูดมาจากองค์พระกลางกาย และตอนนี้ศูนย์กลางกายลูกมีองค์พระที่ชัด ใส สว่าง อยู่ตลอดเวลา ลูกมีความสุขมากๆ ค่ะ
ในวันที่เธอตัดสินใจนำเงินสดๆออกมานั้น เธอมานั่งคุกเข่าต่อหน้ารูปของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ แล้วถึงกับขนลุกและร้องไห้ออกมา ปลื้มปีติจนพูดไม่ออกจริงๆ เธอรำพึงว่า “ความตระหนี่มันไม่ดีเลย” ทันทีที่ตัดสินใจทำ เธอก็รู้สึกว่า เบา โปร่ง สบาย อย่างนี้นี่เอง
ขณะนี้ กระแสตื่นตัวของการปิดเจดีย์แรงสุดๆ และมีแนวโน้มว่าจะฉุดไม่อยู่แบบสวนเศรษฐกิจโลกจริงๆ เหลือเวลาอีกแค่ 51 วัน ลูกพระธัมฯต่างประเทศขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ถึงแม้ตัวอยู่ไกล แต่หัวใจทุ่มสุดฤทธิ์ปิดเจดีย์อย่างแน่นอน
การเปิดศูนย์ในครั้งนี้ กลายเป็นปรากฏการณ์ที่สร้างความตื่นตะลึง เมื่อชาวไทยในไซปรัสได้มีโอกาสเห็นพระภิกษุองค์จริงๆในผ้ากาสาวพัสตร์เหลืองอร่าม ทันทีที่คณะพระภิกษุเดินลงจากเครื่องบิน พร้อมกับเสียงสาธุการของชาวพุทธที่ไปรอรับ ทันใดนั้นแสงแฟลช จากกล้องถ่ายรูปก็วิบวับ รับกับจีวร เจ้าหน้าที่ของสนามบินออกมารุมขอถ่ายรูป ผู้คนแถวนั้นแตกตื่นกันมาก ราวกับพระท่านเป็นดาราดัง
ยิ่งเมื่อเดือนที่แล้ว ที่เกิดเหตุการณ์สลดขึ้นกับเพื่อนของสามีอีกคน เมื่อเพื่อนไปหยิบของในรถที่จอดอยู่หลังบ้าน แล้วเหยียบถูกงูเห่าแสงจันทร์ งูจึงกัดที่ข้อเท้า ส่วนเพื่อนก็คว้าเสียมมาตีงูจนตาย พร้อมกับตัวเองพิษงูกำเริบ ตายคาเสียม สามีทราบข่าวก็ยิ่งคิดว่า ความตายเกิดได้ทุกเวลา จะรอช้าไม่ได้ ต้องรีบสั่งสมบุญ ปรารภเหตุนี้สร้างบุญใหญ่อีกค่ะ โดยตัดสินใจปิดกองโมดูลทันที เมื่อวันธรรมชัย
ในยุคนั้น พระสุสัญญกเถระบังเกิดในตระกูลมีชื่อเสียงตระกูลหนึ่ง เมื่อเจริญวัยขึ้นได้ฟังคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธ เจ้า ที่ตรัสให้เห็นภัยในวัฏสงสาร และอานิสงส์ของการทำใจให้เลื่อมใส ท่านเกิดศรัทธาอย่างยิ่งจึงคิดว่า เวลาชีวิตของมนุษย์นี้ ประเดี๋ยว ก็วันประเดี๋ยวก็คืน ควรที่เราจะรู้จักจับแง่คิดในการเอาบุญ รู้จักระวังไม่ให้อกุศลบังเกิดขึ้นในใจ ตั้งแต่นั้นมา ท่านตั้งใจสำรวมระวังตลอดเวลา ไม่ให้อกุศลทั้งหลายเข้ามาในใจของตน
