ทุกวันนี้ แม้ตัวลูกเองจะทำงานหนักแค่ไหน ก็ไม่ลืมที่จะทำการบ้าน 10ข้อไปด้วย และไม่เคยขาดการนั่งสมาธิเลยแม้แต่วันเดียว ก่อนทานข้าวลูกก็ทำทานโดยหยอดกระปุกวันละ 1ดอลลาร์ตามที่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว สอนว่า “เช้าใดยังไม่ทำทาน เช้านั้นอย่าเพิ่งกินข้าว”
เรื่องของพระอรหันต์รูปหนึ่งผู้มีรูปร่างเตี้ย เพราะกรรมที่ทำไว้ในอดีต แต่ท่านก็ได้รับการยกย่องจากพระบรมศาสดาว่า เป็นผู้แสดงธรรมได้ไพเราะที่สุด เรื่องของท่านมีอยู่ว่า
นายจุนทะ ผู้เลี้ยงชีพด้วยการขายเนื้อสุกร เขามีชีวิตอยู่กับการฆ่าสุกรมาตลอด ๕๕ ปี ทุกวันหลังจากที่ฆ่าสุกรแล้ว เขาจะแบ่งเนื้อไว้กินกันเองในครอบครัว และนำเนื้อส่วนที่เหลือไปขายเลี้ยงชีพ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยประกอบกุศลกรรมใดๆ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษาศีล หรือเจริญภาวนา แม้พระบรมศาสดาจะประทับอยู่ในวัดเวฬุวัน ซึ่งอยู่ใกล้ๆ บ้าน เขาก็ไม่เคยไปวัด ไม่เคยถวายอาหารแม้เพียงข้าวทัพพีเดียว มีแต่ทำบาปกรรมมาตลอด
ทหารตำรวจ บางครั้งปราบปรามโจรผู้ร้ายจนเสียชีวิตตามหน้าที่ บาปกรรมที่เกิดขึ้นนี้น้อยกว่าการทำปาณาติบาตทั่วไปหรือไม่ คนเรามีนิสัยเห็นแก่ตัวเพราะอะไร ควรวางตัวกับเพื่อนร่วมงานเห็นแก่ตัวอย่างไร
วันหนึ่ง เธอได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเดินบิณฑบาตผ่านหน้าบ้าน บังเกิดความเลื่อมใส จึงรีบนำอาหารหวานคาวมาใส่บาตร ถวายดอกปทุมกำหนึ่ง พลางตั้งความปรารถนาว่า "ไม่ว่าจะเกิดไปกี่ภพกี่ชาติก็ตาม ขอให้เป็นที่รักของมหาชนเหมือนดอกปทุมนี้" ทั้งยังอธิษฐานเพิ่มเติมอีกว่า "การอยู่ในครรภ์มารดาเป็นสิ่งลำบาก ขอให้ได้เกิดในดอกปทุม ไม่ต้องไปอาศัยอยู่ในครรภ์มารดาอีก"
อุทาหรณ์ของอานิสงส์ของการบวช...ชายคนหนึ่ง ประกอบอาชีพทำโรงฆ่าสัตว์ บั้นปลายของชีวิต ได้ป่วยเป็นมะเร็งที่ลำคอ ต่อมาก็ได้เสียชีวิต รวมอายุได้ 56 ปี...ลูกสาวของเขารับทำกิจการต่อ เธอเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่ออายุได้ 53 ปี...ชีวิตหลังความตายของพ่อลูกคู่นี้จะเป็นอย่างไร...กรรมซึ่งเกิดจากอาชีพปาณาติบาตส่งผลอย่างไร...อานิสงส์ของการบวชมาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
คำถาม : ฆ่าสัตว์ที่มาทำร้ายมนุษย์ก่อนถือเป็นบาปหรือไม่
