โรคถุงน้ำดี ประกอบด้วย ถุงน้ำดีอักเสบ ถุงน้ำดีโป่งพอง นิ่วในถุงน้ำดี และถุงน้ำดีอุดตัน เกิดจากวิบากกรรมการฆ่า
ในโลกนี้ สิ่งที่จะบั่นทอนกำลังใจของคนเราได้มากคือคำพูด คำพูดที่ตัดกำลังใจหรือกดใจผู้ฟังให้ต่ำลง ทำให้ผู้ฟังรู้สึกระคายหู ก่อให้เกิดความไม่พอใจความขุ่นมัวโกรธเคือง และยังเป็นวาทกรรมที่ก่อเวร ทำให้ผูกพยาบาทจองเวรกันอีกด้วย ซึ่งการผูกโกรธผูกพยาบาท จะทำให้ใจกระสับกระส่ายไม่เป็นสมาธิ นอกจากนี้หน้าตาก็ยังเศร้าหมองไม่ผ่องใส ไม่น่าเข้าใกล้ ใครๆ ต่างถอยห่างไม่อยากจะคบหาสมาคมด้วย
เรื่องราวความรักของลูกชายเศรษฐีกับลูกสาวชาวนา ซึ่งแม้จะไม่ราบรื่นนัก เพราะคุณพ่อสามีไม่พอใจ และโกรธมาก แต่ก็ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ได้พบกัลยาณมิตรในครอบครัวของสามี และได้มาพบกับหมู่คณะ จนมีอาชีพเป็นผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง...อุทาหรณ์ของการผูกพยาบาท...วิบากกรรมจากคำพูด และเรื่องน่าสนใจอื่นๆอีกมากหลาย
“ พรานเอ๋ย นางผู้นั้น ละวางพยาบาทได้ก็ด้วยชีวิตเรา จงเลื่อยเอางาของเราไปเถิด ” การสิ้นกรรมในชาติภพนั้น พญาฉัททันต์ทนเจ็บปวดเป็นที่เวทนาการ จนเมื่อพรานนำงาคู่ไปถึงกาสิกกรัฐ แล้วพญาช้างก็ขาดใจตาย
"ท่านจงอดทนต่อคำยกย่อง และคำดูหมิ่นทั้งปวง เปรียบเหมือน.. แผ่นดินอดทนต่อสิ่งที่เขาทิ้งลงทุกอย่าง ทั้งสะอาดและไม่สะอาด ไม่แสดงความยินดียินร้าย บำเพ้ญขันติบารมีก้จักบรรลุสัมโพธิญาณได้"
เขาเกิดมาในช่วงเวลาที่ข้าวยากหมากแพง อาหารการกินไม่สมบูรณ์ ครอบครัวของเขายากจนมาก เขาต้องทำงานหนัก แต่ก็สามารถมีบ้านเป็นของตัวเองได้ในที่สุด...ด้วยความรักที่มีต่อภรรยา เขายอมเสียบ้าน เพื่ออพยพไปอยู่ในถิ่นที่เจริญกว่า สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีบ้านเป็นของตนเองอีกหลังหนึ่ง แต่แล้วก็ต้องเสียบ้านหลังนี้ให้ภรรยาไป หลังจากที่ต้องหย่าร้างกัน...เมื่อเขาได้พบกับภรรยาคนปัจจุบัน ทำให้เขาได้พบกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีจึงเริ่มขึ้น
คำถาม : เมื่อเร็วๆ นี้มีข่าวชาวบ้านตีงูตายกว่า 30 ตัว เหตุเพราะเลื้อยเข้าไปในบ้านเค้า ในข่าวบอกว่า งูมาเข้าฝันและขู่อาฆาต ในกรณีนี้ถ้าขอขมา กรรมก็จะเบาบางลงใช่มั้ยค่ะ
เหลืออีก 18 วัน จะออกพรรษากันแล้ว เวลามันผ่านไปรวดเร็วเหลือเกินทุกคนมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากันสำหรับการสร้างความดี เพราะเราเกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง หรืออย่างน้อยก็เกิดมาสร้างบารมี นี่เป็นเป้าหมายหลัก แต่ 24 ชั่วโมงต่อวันนี่ได้ไม่เท่ากัน
มารดาถนอมบุตรคนเดียวผู้เกิดในตนด้วยชีวิตฉันใด บุคคลพึงเจริญเมตตา อันไม่มีประมาณในสัตว์ทั้งปวง แม้ฉันนั้น พึงเจริญเมตตาอันไม่มีประมาณในโลกทั้งปวง ทั้งเบื้องบน เบื้องล่าง เบื้องขวาง ให้เป็นผู้ไม่มีความคับแค้น ไม่มีเวร ไม่มีภัย ไม่มีศัตรูต่อกัน ผู้มีเมตตา ไม่เข้าถึงสักกายทิฏฐิ เป็นผู้มีศีล ถึงพร้อมด้วยทัสสนะ นำความหมกหมุ่นในกามทั้งหลายออกไปได้ ย่อมไม่เข้าถึงการนอนในครรภ์อีกต่อไป
