เธอเกิดในครอบครัวของศิลปินพื้นบ้าน (ลิเก) พ่อเป็นคนเจ้าชู้มาก มีภรรยาหลายคน แต่น่าแปลก กลับมีลูกกับแม่ของเธอเพียงผู้เดียว แต่มีมากถึง 22 คน...แม่ของเธอ ได้เป็นกัลยาณมิตรให้แก่ลูกๆ ชักชวนให้ลูกๆได้มาสร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะ...ตัวเธอเอง เคยเป็นนักร้องมาก่อน ต่อมาทำธุรกิจส่วนตัวประสพความสำเร็จอย่างมาก มีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับในวงการธุรกิจ แต่ในที่สุดก็ต้องเลิกไปเนื่องจากเศรษฐกิจเกิดพลิกผัน นับแต่นั้นไม่ว่าจะทำกิจการใด ก็ไม่ประสพความสำเร็จเท่าที่ควร...
โครงการอบรมธรรมทายาทหญิงรุ่นที่ 40 จัดกิจกรรม Happy Family Day ปล่อยปลาและถวายไทยธรรม เสริมสร้างคุณธรรมในครอบครัว ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี สร้างบุญและความผูกพันในชุมชนและครอบครัว
คำถาม : หนูชอบเพื่อนสนิท ผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง รู้สึกว่าตัวเองรักเค้ามากๆ เลยค่ะ พยายามจะลืมเค้าแต่ด้วยความผูกพันไม่สามารถเลิกรักเค้าได้ หนูควรจะทำอย่างไรดีคะ และกรรมใดที่ทำให้หนูชอบเพศเดียวกันคะ
เธอทั้งหลายจงดูรถอันไม่มีโทษ มีหลังคาสีขาว มีเพลาเดียว ไม่มีทุกข์ แล่นไปถึงที่หมาย ตัดกระแสตัณหาขาด ไม่มีกิเลสเครื่องผูกพัน
ดูก่อนสารีบุตร ในการให้ทานนั้น บุคคลไม่มีความหวังให้ทาน ไม่มีจิตใจผูกพันในผลแห่งทานแล้วให้ทาน ไม่มุ่งการสั่งสมให้ทาน อีกทั้งไม่ได้ให้ทานด้วยความคิดว่า “เราจักเป็นผู้จำแนกแจกทาน เช่นเดียวกับบัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อนทั้งหลาย แต่ให้ทานด้วยคิดว่า เมื่อเราให้ทานอย่างนี้แล้ว จิตจะเลื่อมใส เกิดความปลื้มใจและปีติโสมนัส เขาให้ทานคือ ข้าวและนํ้าเป็นต้นแล้ว ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
ดูก่อนสารีบุตร ในการให้ทานนั้น บุคคลไม่มีความหวังให้ทาน ไม่มีจิตใจผูกพันในผลแห่งทานแล้วให้ทาน ไม่มุ่งการสั่งสมให้ทาน อีกทั้งไม่ได้ให้ทานด้วยความคิดว่า “เราหุงหากินได้ แต่สมณะ หรือพราหมณ์ทั้งหลาย ไม่ได้หุงหากิน การไม่ให้ทานแก่สมณะหรือพราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมเป็นการไม่สมควร” แต่ให้ทานด้วยคิดว่า “เราจักเป็นผู้จำแนกแจกทานเช่นเดียวกับท่านฤาษีทั้งหลาย ผู้ที่ได้เคยจำแนกแจกทาน ตามแบบอย่างของบัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อน บุคคลนั้นให้ทานด้วยอาการอย่างนี้แล้ว เมื่อทำกาลกิริยาตายไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาทั้งหลาย ในสวรรค์ชั้นนิมมานรดี
ดูก่อนสารีบุตร ในการให้ทานนั้น บุคคลให้ทานโดยไม่มีหวังผล ไม่มีจิตผูกพันในผลแห่งทาน ไม่ได้ให้ทานด้วยความคิดว่า บิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยายของเราเคยให้มาก่อน เราก็ไม่ควรทำให้ประเพณีอันดีนี้ขาดหายไป แต่ให้ทานด้วยคิดว่า เราหุงหากินได้ แต่สมณะพราหมณ์ไม่ได้หุงหา เราแสวงหาทรัพย์ได้ จะไม่ให้ทานแก่สมณะพราหมณ์ผู้ไม่แสวงหาทรัพย์เลี้ยงชีพ ย่อมไม่สมควร บุคคลนั้นให้ทานด้วยอาการอย่างนี้ เมื่อทำกาลกิริยา ละจากโลกนี้ไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหาย แห่งเทวดาในสวรรค์ชั้นดุสิต
