การเดินทางสู่เป้าหมายบวช 1,000รูป ขณะนี้ใกล้ถึงเส้นชัยเข้าไปทุกขณะแล้ว ลูกผู้ชายตัวจริงดีจริงกว่า 800คน ได้ทยอยเข้าสู่สมรภูมิกองทัพธรรมเรียบร้อยแล้ว ขอส่งสาสน์ถึงทหารกองทัพธรรมที่ยังเหลืออยู่ว่า ให้รีบมารายงานตัวโดยด่วน กองทัพของเราครั้งนี้ต้องครบพันเท่านั้น
แต่แล้ว ชีวิตก็ไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวัง ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของผมได้พลิกผันจากดี กลายเป็นดียิ่งกว่า เมื่อได้มาร่วมงานที่วัดพระธรรมกายนครซิดนีย์เมื่อวันอาทิตย์ต้นเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา เพียงได้ฟังประโยคเด็ดวรรคทองของพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่บอกว่า “ผู้บวชครั้งนี้ จะได้เป็นต้นบุญใหญ่ ขยายออกไปสู่การมีพุทธบุตรถึงหนึ่งล้านรูปในอนาคต”
สโลแกนที่กำลังฮิตและอินเทรนด์ที่สุดตอนนี้ คงหนีไม่พ้น ลูกผู้ชาย ง่ายๆ สั้นๆ อ่ะ...บวช เพราะเหลืออีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้น ก็จะปิดรับสมัครบวชรุ่นเข้าพรรษา 1,000รูป ทั้งการชวนคนมาบวชและการตัดสินใจบวช ตอนนี้จึงเป็นแบบรวดเร็วเบ็ดเสร็จ ชวนแล้วก็ต้องรีบตัดสินใจ คือ ต้องให้ไว ก่อนจะเสียดาย ไม่ได้เป็นหนึ่งในพันรูป
อาณัติสัญญาณแห่งความปีติ ได้บังเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อคุณครูไม่ใหญ่ประกาศขยายเวลาการรับสมัครบวชรุ่นเข้าพรรษา ถึงวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ.2552_ตามคำเรียกร้องของผู้นำบุญหัวใจพันรูปทุกท่าน ซึ่งขณะนี้การเดินทางสู่เป้าหมายไปได้ถึงกว่า 70เปอร์เซ็นต์แล้ว
เมื่อกระแสการบวชรุ่นเข้าพรรษา กำลังแรงถึงขั้นฉุดไม่อยู่ หัวอกของผู้เป็นแม่ที่มีลูกชายนั้น ต่างก็ตั้งความปรารถนาอย่างสูงสุดอยากให้ลูกชายของตนเองได้บวชบ้าง อยากเห็นชายผ้าเหลืองของพระลูกชาย แต่จะมีลูกชายสักกี่คนที่ได้ทำความปรารถนาอันสูงสุดของแม่ให้เป็นจริง สมกับเป็นลูกผู้มีหัวใจยอดกตัญญู
แม้แต่คุณหมอจบจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเคยบวชธรรมทายาทมาแล้วถึง 2ครั้ง แม้ว่าคุณหมอจะเคยบวชไปแล้ว แต่ก็อยากจะขอบวชอีกรอบ คุณหมอบอกว่า “บวชแล้วมันดีจริง เจ๋งจริง บวชแล้วมันมีแต่ได้กับได้ ได้สิ่งดีๆมากมายที่ไม่เคยได้สัมผัสมาเลยทั้งชีวิต ได้เรียนรู้ความรู้ต่างๆที่มหาวิทยาลัยก็ไม่มีสอน และสิ่งต่างๆที่ได้จากโครงการนี้สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้จริงๆ”
คุณพ่อของน้องจุฑารัตน์รับราชการทหาร ชื่อ สิบเอกเสกสรร กลุ่มจอหอ อายุ 43ปี สังกัดมณฑลทหารบกที่23 ค่ายศรีพัชรินทร์ เป็นข้าราชการทหารตัวอย่าง กลางวันทำงานประจำ หลังเลิกงานก็ขายขนมหารายได้เสริม กลางคืนก็นั่งดู DMC พร้อมหน้าทั้งพ่อ-แม่-ลูก ท่าน ผบ.บ้าน คือ คุณยุคลธร กลุ่มจอหอ เมื่อทราบว่าคุณพ่อบ้านมีกุศลจิตอยากบวชก็อนุมัติและอนุโมทนาบุญด้วย พร้อมทั้งกล่าวสนับสนุนว่า “ครั้งหนึ่งในชีวิต พ่อควรเข้าไปสัมผัสธรรมะด้วยตัวเอง ให้ไปวัดใจตัวเอง”
สามเณรไปเชิญชวนพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านของสามเณร ให้มาบวชเป็นสามเณร สามเณรแต่ละรูปก็ไม่พลาดที่จะทำหน้าที่เชิญชวนคนให้มาสร้างพระธรรมกายประจำ ตัว
พระราชาทรงเห็นความตั้งใจจริงของท่านปุโรหิต จึงทรงอนุญาต และตรัสอนุโมทนาว่า “ถ้าเช่นนั้น ท่านอาจารย์ก็จงบวชเถิด และเมื่อท่านอาจารย์ได้บวชแล้ว ก็จงมาเยี่ยมเราบ้างนะ”
ฤษิณีผู้เป็นมารดา ได้ยกเท้าทั้งสองขึ้นกอดไว้แนบอก แล้วพร่ำรำพันอยู่ว่า “โธ่ พ่อสามะของแม่ เจ้าต้องมานอนเกลือกเปื้อนฝุ่นทราย ถูกทิ้งไว้ในป่าใหญ่ ดุจดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ตกลงสู่ผืนดินเสียแล้ว โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเสียเลย...พ่อสามะผู้งดงามของแม่ เจ้ามาหลับใหลเหมือนคนเมาสุราไม่ยอมลุกขึ้นสักที เจ้าขัดเคืองใครหรือจึงไม่ยอมพูดจาอะไรกับแม่บ้างเลย”
