ยามใดที่เราพรั่งพร้อมด้วยโภคทรัพย์สมบัติ มีศรัทธา พบเนื้อนาบุญยามนั้นเราย่อมสร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย แต่ยามใดที่เราไม่มีไทยธรรมหรือโภคทรัพย์สมบัติ แม้จะมีศรัทธา มีเนื้อนาบุญ เราก็ไม่อาจจะให้ทานได้ กว่าจะสร้างบารมีอื่นๆ ได้แต่ละอย่าง ก็แสนจะลำบาก เพราะฉะนั้นทานบารมีจึงเป็นสิ่งที่สำคัญของนักสร้างบารมี
มโหสถพิจารณาอยู่ว่า “...ชายเข็ญใจผู้นี้เป็นใครกันแน่ ตาก็ไม่กระพริบ แววตาช่างดูมีอำนาจ ซ้ำยังองอาจ มิได้ครั่นคร้ามต่อสิ่งใด ทั้งที่มายืนอยู่ท่ามกลางมหาชนมากมายถึงเพียงนี้”ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมา “..หรือว่าชายผู้นี้ จะเป็นท้าวสักกเทวราช จอมเทพแห่งดาวดึงส์พิภพจำแลงมา...” แล้วมโหสถจะตัดสินคดีความอย่างไรนั้น
เธอเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย มีชีวิตที่เพียบพร้อมไปทุกด้าน มีสามีเป็นนายกเทศมนตรี มีลูกๆที่น่ารัก แต่ใช่ว่าเธอจะไม่มีความทุกข์...ตั้งแต่เล็กจนโต กระเป๋าเงินของเธอหายนับเป็น 10ครั้ง หลังจากแต่งงานแล้ว โดนขโมยขึ้นบ้าน 2ครั้ง สูญเสียทรัพย์สินนับล้านบาท นอกจากนี้ เธอยังมีอาการป่วยด้วยโรคภูมิแพ้จากอาหารทะเล ซึ่งยังผลให้เป็นโรครูมาตอยด์ ต้องนอนรักษาตัวเป็นเวลานาน...และเรื่องน่ารู้เกี่ยวกับคนที่นอนแล้วตื่นง่าย เมื่อตื่นแล้วหลับต่อยาก
บาปอกุศลอันหนักของอลาตเสนาบดียังรอคอยการให้ผลอยู่ แต่ที่เขาได้รับความสุขอยู่ในบัดนี้ เพราะผลบุญที่เคยทำไว้ บัดนี้ผลบุญของอลาตเสนาบดีใกล้จะหมดแล้ว จึงทำให้ยินดีในอกุศล เมื่ออกุศลกรรมให้ผล เขาย่อมเข้าถึงทุคติอย่างแน่นอน
บุคคลไม่อาจให้สิ่ง ๓ อย่างเต็มได้ คือ ไฟเต็มด้วยเชื้อ มหาสมุทรเต็มด้วยน้ำ คนมีความอยากมากเต็มด้วยปัจจัย
