ทำไมคุณพ่อถึงประกอบอาชีพอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต ไม่มีบ้านเป็นของตนเอง ต้องเช่าเขาอยู่ และตลอดชีวิตของท่านไม่เคยได้ใช้ของดีเลย ชอบใช้ของเก่า ขับรถเก่าๆ แม้สร้างห้องใหม่ให้ก็อยู่ใช้ได้ไม่นาน
หลังจากที่คุณพ่อของลูกเสียชีวิตแล้ว ท่านก็ได้ไปเกิดเป็น “ภุมมะเทวาระดับล่าง” ที่มีวิมานเล็กๆเก่าๆ อยู่บนโลกมนุษย์ แต่เมื่อกาลเวลาได้ผ่านไป...ด้วย ผลแห่งบุญที่ลูกได้ทำแล้วอุทิศส่งไปให้ท่านเรื่อยๆ
เมื่อลมหายใจสุดท้ายของพระลูกชายของลูกหมดลง กายละเอียดของท่านก็ได้หลุดออกมายืนอยู่ข้างๆ เตียงที่ กายหยาบของท่านกำลังนอนอยู่ ท่านก็ได้กลับมาพิจารณาร่างกายของท่านที่เป็นทุกข์
จากชีวิตอันดำมืดของนักเลงหัวไม้ มั่วสุมเสพยา แต่การบวชเปลี่ยนเขาได้จากดำเป็นขาว จากมืดเป็นสว่าง การบวชให้ประโยชน์มากว่าที่คุณคิด
ลูกอยากบอกลูกหลานยายทุกคนทั่วโลกว่า พวกเราโชคดีมากๆที่ได้ทำบุญกฐินกับคุณยายอาจารย์ เพราะเป็นบุญใหญ่สุดๆ
ชีวิตเป็นของน้อย ทุกอนุวินาทีต้องหมั่นสั่งสมบุญกุศล เพราะเราเกิดมาสร้างบารมี
สร้างองค์พระ ปิดเจดีย์ : แม้จะมีโอกาสไม่บ่อยครั้งนักที่ชีวิตของลูกจะได้ถือเงินหมื่น จริงอยู่ที่มันอาจจะดูไม่มากสำหรับคนอื่น แต่มันมากสำหรับชาวนาที่ขออาศัยนาคนอื่นทำและคนเลี้ยงวัวผู้อาศัยอยู่ในบ้านไม้อันคร่ำคร่าหลังคาสังกะสี ทานน้ำพริกผักต้มประทังชีวิตแบบพออยู่ แต่ลูกก็ไม่เคยนึกเสียดายเงินก้อนนี้เลย วันข้างหน้าจะมีกินหรือไม่มีกินลูกไม่คิด เพราะลูกเชื่อมั่นว่า ถึงอย่างไรบุญก็ไม่ทอดทิ้งให้ตกระกำลำบากอย่างแน่นอน
เมื่อต้นเดือนมกราคม พ.ศ.2551 ดิฉันได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ขณะที่กำลังนั่งสมาธิอยู่นั้น ดิฉันก็เห็นตัวเองอยู่บนปากปล่อง และก็เห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯมาปรากฏ บอกว่า “ดิ่งลงไป” ดิฉันก็พยายามดิ่งลงไป แต่ก็ได้ประมาณ 2 ใน 3 ของปล่องแล้วก็ลอยขึ้นมาอีก พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจึงบอกว่า “ข้าจะดิ่งให้ดู”
