อุทาหรณ์ของการทำบุญ...คุณแม่ของเขา เกิดในครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวย แต่ท่านกลับไม่ได้ใช้ทรัพย์สมบัติที่มีอยู่อย่างเต็มที่ ในขณะนี้คุณลุงของเขา ซึ่งเป็นเพียงบุตรบุญธรรมของคุณตา-คุณยาย กลับได้ใช้ทรัพย์สมบัตินั้น...เหตุใด บางคนได้มีส่วนในทรัพย์แต่ไม่ได้เป็นใหญ่ในทรัพย์ หากเราอยากเป็นใหญ่ในทรัพย์ ต้องทำอย่างไร...เหตุผลของเรื่องนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
เมื่อไปแล้ว เหมือนหลวงพ่อให้ขึ้นไปดัดนิสัยที่ขี้เกียจนั่งสมาธิ ซึ้งเลยว่าคนขี้เกียจนั่งสมาธิต้องแก้ไขตัวเอง ด้วยการขยันนั่งเยอะๆ เพราะที่สวนพนาวัฒน์ตลอดทั้งสัปดาห์ เขาให้นั่งสมาธิตลอดกินน้อยนอนน้อย นั่งมากๆ ตอนแรกๆ ลูกล่ะเกิดอาการวัยรุ่นเซ็ง...เลยค่ะ นั่งได้ไม่ถึง 5 นาทีก็ขยับ กระสับกระส่าย หาเรื่องออกไปเข้าห้องน้ำ หาอารมณ์สบาย กินลมชมวิวตามประสาคนดื้อ
ต่อมา...เขาได้กลับไปทำงานที่ต่างประเทศและไม่เคย ติดต่อกลับมาอีกเลย ลูกรู้สึกน้อยใจและคิดจะทำแท้ง ลูกกลุ้มใจมากเพราะวิชารักที่เขาสอน...ลูกทำคะแนนได้ดีมาก
การประสบอุบัติเหตุครั้งนี้ เหมือนจะหมดสิ้นทุกอย่าง เพราะต้องเสียค่ารักษาไปเป็นจำนวนมาก แต่ลูกและสามีก็ยังมาวัดอย่างต่อเนื่อง มาทั้งครอบครัวบ้าง สลับกันมาบ้างเพื่ออีกคนจะได้อยู่เฝ้าร้านค้า แม้จะต้องนั่งรถบัสนานถึง 12 ชั่วโมง
ต่อมาลูกเห็นท่านอาการหนักก็เลยเอาโบว์ชัวร์สร้าง พระประจำตัวไปให้ท่านดู พ่อก็ถามว่า “สร้างองค์พระจะทำอย่างไร” ลูกบอกให้ท่านเอาปัจจัยมาอธิษฐาน ลูกจะเอาไปทำบุญให้ พ่อก็รีบควักปัจจัย 3 พันบาทที่มีอยู่ มาอธิษฐานส่งให้ลูก ลูกก็รีบนำปัจจัยเดินทางมาทำบุญสร้างองค์พระให้พ่อที่วัดพระธรรมกาย พ่อก็มีหน้าตาแช่มชื่นมาก ลุกนั่งจากเตียงได้เอง
เธอเกิดมาปากกัดตีนถีบก็แค่ตอนคลอดเท่านั้น...มีชีวิตที่สมบูรณ์ เพียบพร้อม ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ เรื่องการเรียนก็ราบรื่น มีหมอดูเคยทักว่า เธอเป็นพวกตระกูลนางฟ้ามาเกิด จะสมบูรณ์พร้อมในทุกเรื่องยกเว้นเรื่องความรัก ซึ่งเธอก็คิดว่าน่าจะจริง เพราะตอนนี้เธอเองก็ทุกข์ใจเพราะความรักเช่นกัน...เธอเป็นนางฟ้ามาเกิดจริงหรือไม่...เหตุใดจึงมีชีวิตที่สมบูรณ์เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
มีอยู่ครั้งหนึ่ง พ่อได้ท่องคาถา“หัวใจฤาษี” แล้วอธิษฐานขอพระเครื่อง 3 องค์ จากพื้นโล่ง ๆ พออธิษฐานจบก็มีพระเครื่องปรากฏข้างหน้า แต่ครั้งนั้นมีพระเครื่องเกินที่ขอไว้ เมื่อจะหยิบ พระเครื่องที่เหลือได้วิ่งทะลุพื้นทรายหายเข้าไปในถ้ำทันที จึงได้เฉพาะที่ขอไว้ 3 องค์เท่านั้น
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง ที่ป่วยด้วยโรคร้ายตั้งแต่เยาว์วัย ตอนแรกที่คุณพ่อของเขาทราบ ถึงกับสติแตก เสียใจเป็นอย่างมาก แต่ได้กัลยาณมิตรแนะนำให้ปฏิบัติธรรม จึงทำให้จิตใจสงบลง และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เมื่อมาวัดแล้ว ก็ได้สร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะ ทั้งทำด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่น...ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ ผู้ชรา หรือแม้แต่เด็ก...เราต้องหมั่นสั่งสมบุญให้มากๆ เมื่อตายแล้วจะได้ไปสู่สุคติ
คุณพ่อ คุณแม่ เข้าวัดตั้งแต่เป็นทุ่งนาฟ้าโล่ง คุณพ่อเล่าว่า ไปช่วยกันขุดดิน ถางหญ้า ดินแข็งมากๆ ขุดจนมือไม้พองกันเลย คุณพ่อคือกัลยาณมิตรท่านแรกที่พาครอบครัวเข้าวัดหมดทุกคน ท่านพาคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยการชักชวนของคุณป้าถวิล วัติรางกูร
ชีวิตหลังความตายของนักเลงสุรา …ความตายไม่มีนิมิตหมาย ตอนเย็นยังเห็นกันอยู่ดีๆ ตอนเช้าก็ไม่ตื่นเอาเสียเฉยๆ ตายไปโดยไม่ได้ร่ำลาพี่น้อง …และกับคำถาม …บวชพระช่วงสั้น 15วัน แต่ไม่ได้ศึกษาหลักธรรมเท่าไหร่ จะได้บุญบ้างหรือไม่ …
