พอดวงขยาย แสงสว่างก็มากขึ้น กระผมปล่อยสบายๆ ดวงแก้วก็กระจายตัวกว้างออกไปเรื่อยๆ
การที่ผมได้มีความสุขภายในนี้ ทำให้ผมเข้าใจว่าทำไม หลวงพ่อธัมมชโยถึงอยากให้การเข้าถึงพระธรรมกายแผ่ขยายไปทั่วโลก
ประสบการณ์ภายในของเยาวชน 17 คน จาก 14 ประเทศ ที่เดินทางมาปฏิบัติธรรมร่วมกัน ตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายน ถึง 21 กรกฎาคม พ.ศ.2553
ผลการปฏิบัติธรรม ณ สวนป่าหิมวันต์ จังหวัดเลย คอร์สสมาธิ รุ่นที่ 31
วันนั้น ผมนั่งไปได้สักพักใหญ่ ใจของผมก็สงบมาก แล้วผมก็เห็นองค์พระแก้วใสผุดขึ้นมาในกลางท้องของผม
ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถามครูฝึกม้าชื่อ เกสี ที่ไปเข้าเฝ้าพระองค์ว่า “ดูก่อนเกสี ใครๆก็รู้ว่าท่านเป็นครูฝึกม้าฝีมือดีคนหนึ่ง ท่านฝึกม้าอย่างไรเล่า” นายเกสีกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ การฝึกม้าของข้าพระองค์มี ๓วิธี คือ วิธีแรก ข้าพระองค์จะฝึกด้วยวิธีละม่อม ค่อยเป็นค่อยไป วิธีที่สอง ฝึกด้วยวิธีรุนแรง และวิธีสุดท้ายฝึกผสมกันทั้งสองวิธี”
เวลาทำสมาธิ ดิฉันเพียงแค่หลับตาเบาๆแบบไม่ต้องสนิทมาก วางใจไปที่ท้อง ในช่วงเวลาไม่นาน ดิฉันก็จะเห็นแสง ที่มีรูปทรงคล้ายลูกบอล และมันก็เปลี่ยนสี และขนาดไปเรื่อยๆ จากใหญ่ไปเล็ก เล็กไปใหญ่ สลับไปมา สวยงามและสงบมาก จนดิฉันเริ่มร้องไห้
ผมสามารถเห็นดวงแก้วได้เป็นเวลานานๆ เพราะผมรู้วิธีการปฏิบัติแล้ว ขั้นแรกคือ เอาขาขวา ทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย และให้นิ้วชี้มือข้างขวาจรดนิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย จากนั้นก็หลับตาเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกาย ตอนนี้ผมนึกถึงดวงแก้วไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 แล้วภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง” จากนั้นผมจะรู้สึกผ่อนคลายมากๆ แล้วผมก็เห็นดวงแก้ว เกิดขึ้นมาที่กลางท้อง
ผมได้คอยสังเกตว่า คนที่มานั่งสมาธิแล้วเป็นอย่างไร ผมดูพวกเขามีความสุขและสนุกกับการนั่งสมาธิ จนวันหนึ่ง เปเล่ได้แนะนำผมเกี่ยวกับการนั่งสมาธิ ผมได้นั่งสมาธิเป็นครั้งแรกในชีวิต เป็นเวลา 10นาที ผมรู้สึกผ่อนคลายและรู้สึกดีมาก ทำให้ผมต้องการจะนั่งสมาธิอีก ผมจึงตัดสินใจว่าจะไม่ยอมให้ใครมาใช้สถานที่ของผมทำอย่างอื่น ผมให้สถานที่นี่มีเพื่อการนั่งสมาธิเท่านั้น
