เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่ง...เธอได้ฝันว่า เห็นชายรูปงาม ลักษณะเหมือนกับหนุ่มพญานาคที่เธอเคยเห็นในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เมื่อเธอนำความฝันไปเล่าให้ พระอาจารย์ที่วัดแห่งหนึ่งฟัง ท่านได้บอกว่า สามีของเธออดีตเป็นพญานาค หลังจากนั้นเป็นต้นมา เธอก็ฝันเกี่ยวกับพญานาคหลายครั้ง เมื่อได้รับการชี้แจงจากพระอาจารย์รูปเดิม ทำให้เธอมั่นใจว่า สามีของเธอ อดีตคือพญานาค...ต่อมา เธอและสามี มักจะทะเลาะกันบ่อยครั้ง เธอมีความเข้าใจว่า เป็นเพราะ ครุฑ ที่เธอได้มา เป็นต้นเหตุ...ความเข้าใจของเธอถูกต้องหรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ...
บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่เมืองคำชะโนด...มีลักษณะเป็นบ่อน้ำตามธรรมชาติ บางท่านได้ลองมาทำการอธิษฐานเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ ด้วยการลองอธิษฐานให้น้ำในบ่อเปลี่ยนไปเป็นสีต่างๆ ก็ปรากฏว่า น้ำในบ่อเปลี่ยนสีได้จริงๆ...บางคนนำน้ำในบ่อไปดื่มกินเพื่อรักษาโรค ก็หายได้เป็นอัศจรรย์...ระดับน้ำในบ่อสามารถขึ้น-ลงได้...และในเวลาเดียวกันกับที่เกิดปรากฎการณ์บั้งไฟพญานาคในแม่น้ำโขง บางครั้งก็จะมีลูกไฟลอยขึ้นมาจากบ่อน้ำแห่งนี้เช่นกัน...บ่อน้ำแห่งนี้ ร่ำลือกันว่า มีพญานาคอาศัยอยู่...
ผู้หญิงคนหนึ่ง พร้อมกับลูกสาว ได้ไปที่อำเภอโพนพิสัย เพื่อจะไปดูบั้งไฟพญานาค แต่เมื่อไปถึง กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจึงได้อธิษฐานจิตเพื่อจะให้ได้เห็นบั้งไฟพญานาค ปรากฏว่า เธอก็ได้เห็นจริงๆ ที่ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้มีโอกาสได้เห็นพญานาคด้วยตาเนื้อของเธออีกด้วย ลูกสาวของเธอก็ได้เห็นเช่นเดียวกัน...หลังจากเหตุการณ์ ครั้งนี้ ในปีต่อมา หากมีใครมาชวนเธอไปดูบั้งไฟพญานาค เธอก็จะปฏิเสธ เพราะกลัวว่าจะได้เห็นพญานาคด้วยตาเนื้ออีก...เธอกับลูกสาวตาฝาดไป หรือเป็นเรื่องจริง...
เรื่องราวเหนือจินตนาการของพญานาค...มาร่วมกันศึกษาการพ่นบั้งไฟของพญานาค เพื่อเป็นพุทธบูชา ในวันมหาปวารณา (วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11) หรือ วันออกพรรษา ว่ามีวิธีการอย่างไร และมีจุดมุ่งหมายเพื่ออะไร...และกับคำถาม...บุญจากการที่พญานาค ออกมาพ่นบั้งไฟ จะได้บุญมากแค่ไหน อย่างไร...การเดินทางมาเพื่อจำศีลของพญานาค มาด้วยวิธีการใด สถานที่ที่เหมาะสมแก่การจำศีล มีลักษณะอย่างไร...ที่นี่...มีทุกคำตอบ...
"ตุลาคม" เป็นเดือนที่ริมฝั่งโขงจะคึกคักเป็นพิเศษ กับเหตุการณ์ที่ทุกคนรอคอย ซึ่งมีแค่ครั้งเดียวในรอบปี ที่จะได้สัมผัสกับความมหัศจรรย์ทางธรรมชาติ "บั้งไฟพญานาค" ในวันแรม 15 ค่ำ เดือน 11
ปลายพุทธกาลวาระหนึ่ง เมื่อภิกษุในธรรมสภาปรารภถึงพระเทวทัตเถระซึ่งถูกทรณีสูบลงไปยังยมโลกเหตุเพราะก่อพุทธประหาร เทวทัตซึ่งนับเป็นพระญาติอันมากด้วยริษยาต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้นี้ทรยศหักหลังมิตร
เรื่องมีอยู่ว่า พญาปฐวินทรนาคราช ผู้ได้เสวยสุขอยู่ในนาคพิภพ สมบูรณ์ด้วยสมบัติอันโอฬารล้วนด้วยรัตนชาติ พรั่งพร้อมด้วยเบญจกามคุณทั้งห้า ครั้นได้เสวยสุขสมบัติอันซ้ำซากจำเจอย่างนั้นนานวันเข้า เกิดความเบื่อหน่ายในนาคพิภพ อันเป็นปกติของหมู่สัตว์ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ จึงดำริอยู่ในใจว่า"แม้เราจะสมบูรณ์พรั่งพร้อมด้วยรัตนสมบัติมากมาย แต่ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าใด เพราะยังไม่พ้นจากกำเนิดของสัตว์ที่ต้องเลื้อยคลานไปได้"
บั้งไฟพญานาค เรื่องราวอันน่าอัศจรรย์นี้เกิดขึ้นในวันมหาปวารณา ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ หรือตรงกับวันออกพรรษาของประเทศลาว ซึ่งวันออกพรรษาของไทย ถึงก่อนวันออกพรรษาของลาวหนึ่งวัน
การก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง มิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่2 ต้องพบกับอุปสรรค วิศวกร และคนงาน เสียชีวิต...ชวนให้คิดสงสัยว่า เกิดจากการกระทำของพญานาค หรือไม่...