พระธุดงค์ได้เดินผ่านวัดสำคัญๆ 3 แห่ง ตั้งแต่วัดศิลามูล แวะพักระหว่างทางที่วัดผาสุการาม พักค้างที่วัดรางกำหยาด ทุกรูปอยากเป็นพระที่เห็นพระภายใน ให้สมกับเป็น กองพันเนื้อนาบุญ
วันนี้เป็นช่วงเวลาแห่งความปลื้มที่เหล่ากองพันเนื้อนาบุญได้มาถึงอนุสรณ์สถานแห่งที่ 2 บนเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ เพื่อเชื่อมต่อแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์จากโลตัสแลนด์ ถึง วัดสองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี
ความยินยอมพร้อมใจให้พ่อบ้านมาบวชกองพันสถาปนาในครั้งนั้น ได้สร้างความปลื้มปีติให้กับทุกคนในครอบครัวมาโดยตลอด แม้ช่วงวันเวลาที่พ่อบ้านอยู่ในร่มผ้ากาสาวพัสตร์ เราสามคนจะมีชีวิตต้องสู้ ลูกต้องทำทุกอย่างตั้งแต่ขับรถ ซื้อของ ลงของ ขายของ ส่วนลูกสาวสองคนก็ต้องลุกขึ้นมาตอนตีสาม เพื่อมาช่วยเปิดร้านและขายของจนเวลาสายถึงค่อยไปโรงเรียนได้
จากเดิมที่ไม่ยอมบวช เพราะเคยผ่านการบวชมาอย่างโชกโชนแทบทุกรุ่นครับ ตั้งแต่รุ่นกองพันสถาปนา พอจะจบโครงการ เขาก็ชวนให้เป็นพระพี่เลี้ยงรุ่นกองพลสถาปนาต่อ บวชจนรู้สึกเต็มอิ่มขนาดหนักครับ แต่พอกระผมได้ฟังเรื่องจริงผ่านจอ แบบจะๆจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พูดผ่านทาง DMC ที่บอกว่า “ถึงวิกฤติแล้ว...ถ้าไม่มีพระพี่เลี้ยง 1,500รูป พระแสนรูปก็ไม่ต้องพูดถึง”
เพราะหลังจากได้ฟังคำของ พระเดชพระคุณพระธรรมคุณาภรณ์ เจ้าคณะภาค14 เจ้าอาวาสวัดสามพระยา ก็ทำให้หูตาสว่างขึ้นและตระหนักว่า ภัยศาสนาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัว ถ้าชาวพุทธไม่รีบตื่นตัวตอนนี้ ก็เท่ากับค่อยๆยอมรับความเป็นอดีตเมืองพุทธ ที่ค่อยๆเข้ามากลืนกินในผืนแผ่นดินไทย แล้วเราจะยอมได้หรือ
ก่อนบวชครั้งนี้ กระผมไม่เคยคิดเลยว่าจะบวช เพราะอายุมากและเคยบวชมาแล้ว แต่พอถึงวันสุดท้ายที่ทางวัดพระธรรมกายปิดรับสมัครครั้งแรก จำได้ว่าเป็นเช้าวันอาทิตย์ ขณะที่กำลังล้างถ้วยกาแฟ เพื่อจะเดินทางไปวัดพระธรรมกายตามปกติ กระผมเกิดมีอาการเหมือนมีอะไรบางอย่างจากศูนย์กลางกายบอกให้บวช จึงตัดสินใจไปตามนั้นทันที
ชายใดที่ยังลังเลอยู่ ยังไม่คิดอยากจะบวช กระผมอยากบอกว่า ไม่มีอะไรที่มีคุณค่าในชีวิตลูกผู้ชายมากกว่าการบวชอีกแล้วครับ ถ้าบวชแล้วทุกอย่างต้องดีขึ้นอย่างแน่นอนครับ ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตเหมือนนักวิ่ง ที่วิ่งไปข้างหน้าอย่างสะเปะสะปะ ไร้จุดหมาย การบวชจะเป็นการจัดระบบชีวิตเราให้ไปสู่จุดหมายปลายทางได้เร็วยิ่งขึ้น มาบวชกันเถอะครับ มาบวชเอาบุญให้ตัวเอง ถวายเป็นพุทธบูชาและอุทิศบุญนี้ให้แผ่นดินครับ
