ลูกก็เริ่มสอนให้ลูกๆนั่งสมาธิ โดยบอกให้นึกถึงดวงแก้ว โดยใช้คำง่ายๆว่า “นึงถึงกลมๆใสๆ” ไว้ที่กลางท้อง เพื่อให้ลูกๆคุ้นเคยกับศูนย์กลางกาย แล้วทำบรรยากาศการนั่งสมาธิเหมือนเล่นเกมสนุกๆ คือ ให้ขยาย “กลมๆใสๆ” คลุมตัวเอง โดยวันหนึ่งๆจะนั่งก่อนนอนประมาณ 20-30นาที
ต่อมาลูกเห็นท่านอาการหนักก็เลยเอาโบว์ชัวร์สร้าง พระประจำตัวไปให้ท่านดู พ่อก็ถามว่า “สร้างองค์พระจะทำอย่างไร” ลูกบอกให้ท่านเอาปัจจัยมาอธิษฐาน ลูกจะเอาไปทำบุญให้ พ่อก็รีบควักปัจจัย 3 พันบาทที่มีอยู่ มาอธิษฐานส่งให้ลูก ลูกก็รีบนำปัจจัยเดินทางมาทำบุญสร้างองค์พระให้พ่อที่วัดพระธรรมกาย พ่อก็มีหน้าตาแช่มชื่นมาก ลุกนั่งจากเตียงได้เอง
ตั้งแต่ ปลายเดือนธันวาคม ที่ผ่านมา มีชาวโซโลมอนที่มาร่วมนั่งสมาธิเพียง 3คน จนกระทั่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อได้เริ่มเล่าถึงประวัติของประเทศโซโลมอน ทำให้พวกเขาไปบอกกันต่อ จนมีชาวโซโลมอนอยากมาขอนั่งสมาธิเพิ่มขึ้น ผมจึงบอกให้มาที่ Office ทุกวันพุธ แต่หลังจากนั้น พวกเขาก็มาถามทุกวันว่า "วันนี้จะมีนั่งสมาธิอีกไหม" จนต้องเปิดห้องให้นั่งสมาธิทุกวัน ในช่วงพักเที่ยง ก่อนเข้างานช่วงบ่าย
ในส่วนตัวผมเชื่อในความสุข และสิ่งที่ดี ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมยังไม่เคยพบในชีวิตของผม จึงพยายามตามหา Missing link to happiness (บางสิ่งที่หายไป ซึ่งเป็นสิ่งที่จะไปเชื่อมต่อกับความสุข) สมาธิ นี่ล่ะทำให้ผมคิดว่า คือสิ่งที่ผมตามหามาตลอด
เมื่อที่บ้านถามเกี่ยวกับการนั่งสมาธิ ผมตอบว่า "เพราะผมรู้สึกมี ความสุขดีที่ได้ชวนคนอื่นให้มีโอกาสได้รับสิ่งดีๆเหมือนผม คุณก็ควรนั่งสมาธิเพื่อตัวเองด้วย เพราะ มันจะช่วยให้คุณมีความสุข"
ผมอยากจะขอความกรุณา พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนผมด้วยว่า ทำอย่างไรถึงจะได้เป็นชาวพุทธครับ ถ้าผมรู้ว่าทำแบบไหนถึงจะเป็นพุทธ ผมจะขอเป็นชาวโซโลมอนคนแรกที่นับถือศาสนาพุทธ ช่วยรับผมเป็นชาวพุทธด้วยครับ เมื่อผมรู้ว่าชาวพุทธเป็นอย่างไร ผมมั่นใจว่าสามารถปฏิบัติได้ทุกอย่างที่เป็นพุทธตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอน และตั้งใจจะเป็นชาวพุทธที่ดีให้ได้แน่นอน
เวลาที่ชาวโซโลมอนเจอเปเล่ จะถามแต่ว่า "Meditation Today?" (วันนี้มีนั่งสมาธิไหม) หลายคนก็ตั้งใจเดินตามหาเปเล่เพื่อจะถามว่า "วันนี้นั่งสมาธิที่ไหน กี่โมง" เปเล่บอกว่า "จริงๆแล้วผมเคยชวนชาวโซโลมอนนั่งสมาธิแค่ไม่กี่คน แต่ที่เหลือ เขาไปบอกต่อๆ กันเอง เขาบอกว่า เวลานั่งสมาธิ เขาไม่คาดหวังว่าจะเห็นอะไร และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะต้องเห็นอะไร แต่กลายเป็นช่วงที่มีความสุข อยากทำต่อเนื่องทุกวัน"
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง ที่ป่วยด้วยโรคร้ายตั้งแต่เยาว์วัย ตอนแรกที่คุณพ่อของเขาทราบ ถึงกับสติแตก เสียใจเป็นอย่างมาก แต่ได้กัลยาณมิตรแนะนำให้ปฏิบัติธรรม จึงทำให้จิตใจสงบลง และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เมื่อมาวัดแล้ว ก็ได้สร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะ ทั้งทำด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่น...ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ ผู้ชรา หรือแม้แต่เด็ก...เราต้องหมั่นสั่งสมบุญให้มากๆ เมื่อตายแล้วจะได้ไปสู่สุคติ
เรื่องราวชีวิตของจิตแพทย์ท่านหนึ่ง...เขาได้พบว่า ส่วนใหญ่คนที่มีปัญหาทางสุขภาพจิต มักเกิดจากการที่ตัวผู้ป่วยไม่สามารถควบคุม หรือทำความเข้าใจปัญหาต่างๆที่เกิดกับตัวเองได้ว่าเกิดจากอะไร ทำไมตัวเองถึงต้องประสบเคราะห์ร้ายกว่าคนอื่น และบางทีมักคิดว่าตัวเองช่างเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดในโลก เขาจึงได้นำหลักธรรมคำสอน เกี่ยวกับกฎแห่งกรรมที่ได้จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ไปถ่ายทอดให้แก่ผู้ป่วยของเขา บ้าง ตอบคำถามข้อข้องใจของผู้ป่วย บ้าง และได้ผลลัพธ์เป็นอย่างดี...
เรื่องราวชีวิตจริงของผู้หญิงคนหนึ่ง...เนื่องจากเธอต้องเสียแม่ผู้เป็นเหมือนเสาหลักในการหาเลี้ยงครอบครัวไป เพราะพ่อเอาแต่เล่นการพนัน...เมื่อพ่อมีภรรยาใหม่ ทำให้ลูกๆต้องออกจากโรงเรียน เธอได้ตัดสินใจ มีครอบครัวตั้งแต่อายุเพียง 18-19 ปี...ชีวิตของเธอยิ่งเลวร้ายไปกว่าเดิม เพราะเธอต้องทำงานหนัก สามีก็เจ้าชู้ เป็นที่พึ่งไม่ได้ เธอตัดสินใจไปทำงานที่ประเทศในตะวันออกกลาง เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูลูก แต่ก็มีเหตุให้นายจ้างไม่จ่ายค่าจ้าง กลับมาประเทศไทยเหลือเงินติดตัวไม่ถึง 300 บาท...ทำไม เธอจึงเกิดมามีชีวิตที่ลำบากเช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ...
