ในวันที่เธอตัดสินใจนำเงินสดๆออกมานั้น เธอมานั่งคุกเข่าต่อหน้ารูปของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ แล้วถึงกับขนลุกและร้องไห้ออกมา ปลื้มปีติจนพูดไม่ออกจริงๆ เธอรำพึงว่า “ความตระหนี่มันไม่ดีเลย” ทันทีที่ตัดสินใจทำ เธอก็รู้สึกว่า เบา โปร่ง สบาย อย่างนี้นี่เอง
ก่อนที่เส้นทางชีวิต จะเดินทางมาพบวัดพระธรรมกาย เริ่มจากนิสัยของลูกในวัยเด็ก ที่ชอบสวดมนต์ก่อนนอนทุกคืน ชอบแอบนั่งสมาธิตั้งแต่อายุ 7-8ปี จากการชอบนั่งสมาธิทำให้ลูกมีผลการเรียนดีมาตลอด จนจบปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา มศว.ประสานมิตร ด้วยเกรดเฉลี่ย3.91 เป็นที่หนึ่งของรุ่น อีกทั้งมักได้รับเลือกให้เป็นผู้นำมาตลอด แต่พอมาดู DMC ลูกจึงทราบว่า ลูกยังไม่เคยเรียนรู้ความจริงของชีวิตเลย
วันนี้ เราจะไปเกาะติดสถานการณ์ การทำความดีของเด็กดี V-Star ซึ่งความดีที่เด็กๆได้ทำ ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนรอบข้างมากมาย ดังเรื่องราวที่ทุกๆท่านจะได้รับทราบดังต่อไปนี้ จากผู้สื่อข่าวเยาวชน เด็กดี V-Star คนเก่งและดีของคุณครูไม่ใหญ่ คือ น้องแพรว...ด.ญ.อาริยา อ่อนบุตร อายุ 12ปี ซึ่งเธอจะมารายงานข่าว สถานการณ์การฟื้นฟูศีลธรรมโลกจากจังหวัดอยุธยา
นักเรียนจากโรงเรียนปุณหังสนาวาส เข้าร่วมอบรมในโครงการโรงเรียนวิถีพุทธ
จากภาพความสำเร็จของโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก V-Star ที่ผ่านมา ทำให้เป็นพลังผลักดันให้ก่อเกิดเป็น R-V-Star ของเยาวชนผู้นำนักศึกษาอาชีวะ เพื่อการฟื้นฟูศีลธรรมโลก ตามโครงการคุณธรรมนำวิชาชีพครับ ซึ่งในปีแรกจะเป็นการนำร่องก่อน โดยจะมีการทำวิจัย แล้วเราก็จะขยายผลไปสู่ 404สถาบัน ซึ่งเรามีนักศึกษาอาชีวะทั่วประเทศ ประมาณ 600,000คน
วันนี้ ลูกพบแล้วว่า มีสิ่งหนึ่งที่ลูกสามารถช่วยพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุ้มครองโลกใบนี้ได้ นั่นก็คือ การช่วยพระเดชพระคุณหลวงพ่อขยายและเผยแผ่ ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปสู่ชาวโลก หากมีสิ่งใดที่ลูกจะสามารถทำได้ลูกจะขอทุ่มเททำอย่างเต็มที่เต็มกำลัง เพื่อให้งานขยายวิชชาธรรมกายของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ดำเนินไปอย่างดีที่สุดค่ะ
ทรายก็มององค์พระต่อไปอีก โดยใช้สูตรเดิม คือ นิ่งๆ เพราะถ้าใจยิ่งนิ่งมากเท่าไร ภาพองค์พระจะถูกปรับให้ชัดขึ้นเองแบบอัตโนมัติ องค์พระก็จะชัดสว่างขึ้นเอง หากยิ่งนิ่งมากก็จะสามารถเห็นรายละเอียดขององค์พระได้มากขึ้น โดยที่ไม่ต้องไปบังคับอะไรเลยค่ะ ทรายทำใจนิ่งๆ จนกระทั่งเกิดความรู้สึกเข้าไปอยู่ภายใน
เนื่องจากวัดหนองเต่าคำ เป็นวัดตกสำรวจ จึงทำให้ไม่มีโอกาสได้มาวัดพระธรรมกาย กระทั่งวันงานบุญใหญ่งานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ.2551 ที่ผ่านมา กระผมได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก โดยมากับผู้นำบุญอำเภอสันป่าตองครับ เมื่อได้มาเห็นแล้วบอกได้คำเดียวครับว่า ปลาบปลื้มปีติใจมาก เห็นศรัทธาญาติโยมมาจากทุกสารทิศเลย
กระผมมีความสุขมากๆ สุขใจ อิ่มใจ อย่างบอกไม่ถูก ชนิดที่ว่าสุขใดๆที่กระผมเคยได้รับมา ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้กับความสุขที่เกิดจากสมาธิ เพราะมันทำให้กระผมยิ้มได้ทั้งวัน รู้สึกอยากแบ่งปันความสุขให้กับคนรอบข้าง และกระผมก็คิดว่า ความสุขอย่างนี้นี่เอง ที่ทำให้พระเดชพระคุณหลวงพ่ออยากแบ่งปันความสุขให้กับทุกคนในโลก โดยที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย
ลูกก็ทำตามที่พระอาจารย์นำนั่งสมาธิไปอย่างสบายๆ ไม่ได้คิดอะไรอื่นเลย ทันใดก็เกิดแสงสว่าง เหมือนดวงอาทิตย์ จากนั้นก็เหมือนมีท่ออยู่ในท้องยาวพอสมควร เป็นท่อแก้วใสๆ รอรับดวงอาทิตย์อยู่ ดวงอาทิตย์ก็เลื่อนลงไปในท่อนั้น จนถึงก้นท่อ มีแสงพุ่งสวนขึ้นมารองรับดวงอาทิตย์ พอดีพระอาจารย์กล่าวสัพเพฯ
