ชายคนหนึ่ง ตอนเด็กๆก็ขยันขันแข็งดี แต่เมื่อโตขึ้นกลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับพ่อแม่อย่างมาก เพราะความเจ้าชู้ของตน มักขอเงินพ่อแม่ไปให้ผู้หญิงอยู่เสมอๆ จนพ่อแม่ของเขามั่นใจว่า เขาถูกคุณไสย ได้พาไปทำพิธีทางไสยเวทแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาเคยมีอาการคลุ้มคลั่งจนต้องส่งตัวเข้าโรงพยาลบาล แม่ของเขาได้เคยพาเขาไปบวชที่วัดแห่งหนึ่ง ในช่วงที่บวชก็ดูจะดีขึ้นมาก แต่หลังจากลาสิกขาออกมาแล้วก็เหมือนเดิม...เขาถูกคุณไสย จริงหรือไม่...พ่อและแม่ของเขามีบุพกรรมใดร่วมกันมากับเขา จึงต้องมามีเรื่องทุกข์ใจเพราะลูกที่มีพฤติกรรมไม่ดี เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
เธอเกิดมาก็ได้สร้างบารมีตั้งแต่ยังเล็ก...ได้ทำบุญที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ในสมัยที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯยังมีชีวิตอยู่ และยังได้ตามมาสร้างบารมีกับคุณยายอาจารย์ ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดจนถึงปัจจุบัน...และอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่มีนิสัยดื้อ ว่ายาก สอนยาก, ผู้ที่ชอบทำเอาหูทวนลม เมื่อพ่อ-แม่สั่งสอน...เมื่อวิบากกรรมส่งผลจะเป็นอย่างไร
เธอเกิดมาก็ถูกพ่อ-แม่ทอดทิ้งให้อยู่ในความดูแลของอาผู้หญิง เธอเป็นคนตัวเล็ก มีผิวไม่สวย พออายุประมาณ 13ปี ก็มีคนทักว่า โตขึ้นจะมีแต่คนเกลียด เธอเองก็สังเกตว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ...เธอเคยมีความสัมพันธ์กับชาวอังกฤษ จนมีลูกด้วยกัน แต่ด้วยเหตุที่เขาหลอกเธอ เธอจึงตัดสินใจหนีเขามา...เมื่อลูกของเธออายุได้ 7เดือน อาผู้หญิงได้ขอให้เธอกลับไปอยู่ด้วย แต่ครั้งนี้อาผู้หญิงไม่ได้ใจดีเหมือนแต่ก่อน และยังขัดขวางเธอในการมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีกด้วย
เธอเกิดมา มีสองเพศ ไม่มีรูทวาร ลำไส้ใหญ่สั้นมาก หัวใจเต้นไม่ปกติ เป็นลูคีเมีย เป็นเด็กดาวน์ซินโดรม...แต่คุณแม่ของเธอก็ประคับประคองเธอเรื่อยมา จนเธออายุเกือบ 2ขวบ จึงมีการผ่าตัดเพื่อเลือกเพศให้กับเธอ คุณแม่ของเธอเลือกให้เธอเป็นผู้หญิง ขณะนี้เธออายุ 17ปีแล้ว เป็นเด็กน่ารัก มาวัดกับคุณแม่ทุกวันเสาร์-อาทิตย์...วิบากกรรมใด เธอจึงต้องเป็นเช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
ผู้นำบุญจากบุรีรัมย์...ในวัยเด็ก เธอมักถูกล้อเลียนให้อับอายอยู่เสมอว่าเป็น “เจ๊กโคก” เพราะเธอใช้แซ่แบบชาวจีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนผิวดำ...พ่อของเธอป่วยด้วยอาการประหลาด ปวดท้องอย่างรุนแรงมาก ต้องเข้ารับการผ่าตัด อาการก็ดีขึ้น ต่อมามีชายแปลกหน้า นำยามาให้พ่อของเธอกิน พร้อมกำชับข้อห้ามเอาไว้ด้วย ต่อมาไม่นาน จู่ๆพ่อของเธอก็เสียชีวิต อย่างกะทันหัน ชาวบ้านสันนิษฐานกันว่า ชายคนนั้นเป็นปอบ มากินพ่อของเธอ
เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน พ่อ-แม่มีลูกหลายคน เธอเป็นลูกคนที่สาม ต้องช่วยเลี้ยงน้องๆ ต้องช่วยพ่อ-แม่ทำงานตั้งแต่เด็กๆ ได้เรียนจบแค่เพียงชั้นประถม...เธอเคยคิดฆ่าตัวตาย เพราะน้อยใจ ทุกข์ใจ ถึงสองครั้ง...เมื่อเธอได้มาพบกับหมู่คณะ ได้ปฏิบัติธรรม เธอก็ได้พบกับความสุขจากภายใน และตั้งใจจะใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อการสร้างบารมี
นักสร้างบารมีของหมู่คณะยุคบุกเบิก...เธอมีโอกาสได้พบพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้ตามมาสร้างบารมีกับคุณยายอาจารย์ของพวกเรา ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดพระธรรมกาย ต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน....ในชีวิตของการสร้างบารมี เธอเคยประสบกับเหตุการณ์เฉียดตายหลายครั้ง แต่ก็ปลอดภัยมาได้ด้วยบารมีของพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
เธอเคยแอนตี้วัด เพราะฟังจากข่าวสารต่างๆ แต่พอได้มีโอกาสมาวัดพระธรรมกายแล้วเธอกลับประทับใจในทุกๆ สิ่งทุกอย่างที่ได้เห็น แล้วเธอยังได้บอกอีกว่า "ฉันได้รับปริญญาชีวิตแล้ว เพราะ DMC" เพราะเธอได้เรียนรู้แล้ว ว่า "ชีวิตจะมีค่าได้ก็ต่อเมื่อได้เข้าถึงสิ่งที่ล้ำค่า คือองค์พระและแสงสว่างภายในเท่านั้น" อะไรทำให้เธอพูดได้อย่างนั้น
ครั้งใดที่ลูกไม่สบาย อาการโรคหัวใจรั่วกำเริบ ลูกจะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย ก็จะเห็นองค์พระทันทีและจะมีพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ อยู่ในองค์พระด้วย ท่านสว่างมาก องค์พระจะมีรัศมีรอบๆ เมื่อดูไปเรื่อยๆ ก็จะมีดวงแก้วใสๆตรงกลางองค์พระ ใสมาก ไม่ทราบจะเปรียบกับความใสของอะไรดี ลูกรู้สึกปลื้มใจมากๆ
เมื่อไปแล้ว เหมือนหลวงพ่อให้ขึ้นไปดัดนิสัยที่ขี้เกียจนั่งสมาธิ ซึ้งเลยว่าคนขี้เกียจนั่งสมาธิต้องแก้ไขตัวเอง ด้วยการขยันนั่งเยอะๆ เพราะที่สวนพนาวัฒน์ตลอดทั้งสัปดาห์ เขาให้นั่งสมาธิตลอดกินน้อยนอนน้อย นั่งมากๆ ตอนแรกๆ ลูกล่ะเกิดอาการวัยรุ่นเซ็ง...เลยค่ะ นั่งได้ไม่ถึง 5 นาทีก็ขยับ กระสับกระส่าย หาเรื่องออกไปเข้าห้องน้ำ หาอารมณ์สบาย กินลมชมวิวตามประสาคนดื้อ
