ลูกบอกกับตัวเองทันทีว่า เราต้องทำให้ตัวเองมีบุญมากที่สุดเดี๋ยวนี้ จะมารอให้ป่วยสาหัสเป็นแบบคุณแม่แล้วค่อยทำบุญมันไม่ทันการณ์
ขณะที่ลูกนอนอยู่บนเตียงอย่างทรมานนั้น สายตาก็กวาดไปมองเตียงอื่นๆ เห็นคุณแม่ที่มาคลอดหลายคนนอนร้องโอดโอยอยู่บนเตียง
ความเห็น-ความรู้สึกของพระเถรานุเถระ เนื่องในวันคุ้มครองโลก
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..นานมา กว่า 16 ปี..เป็นช่วงที่ลูกต้องเข้ารับการเจาะน้ำไขสันหลังที่ รพ.ศิริราช พร้อมกับเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ชื่อ พัชราภรณ์ พูนพุ่ม หรือ อ๊อฟ ....ซึ่งมีอาการรุนแรงเข้าขั้นโคม่า จะไม่ให้เรียกว่าโคม่าได้อย่างไรล่ะคะ ก็อ๊อฟเล่นนอนสลบหมดสติไม่กระดุกกระดิกเลยมาเกือบ 4 เดือนแล้ว
วันหนึ่ง พระภิกษุผู้เป็นบุตรเศรษฐีได้ข่าวจากเพื่อนภิกษุอาคันตุกะว่า โยมพ่อโยมแม่ของท่านกำลังลำบากต้องขอทานเขากิน ท่านรู้สึกสงสารขึ้นมาอย่างจับใจ ประกอบกับช่วงนั้นท่านรู้สึกท้อแท้เพราะผลการปฏิบัติธรรมที่ไม่ก้าวหน้า จึงคิดอยากสึกออกไปเป็นคฤหัสถ์ เพื่อเลี้ยงดูมารดาบิดา
