ลูกจะเป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย ซึ่งถ้าหากลูกได้บวชเป็นพระภิกษุ ลูกก็จะเป็นที่ตั้งแห่งความเลื่อมใสศรัทธาของมหาชน
การทำบาปในปัจจุบัน แม้ไม่เป็นประจำ แต่จะกลายเป็นวิบากกรรมหลักที่ไปดึงดูดเศษกรรมในทำนองเดียวกันในภพชาติก่อนๆให้มาส่งผล
เมื่อฤดูฝนอย่างกรายมาถึงพระภิกษุทั้งหลายก็อยู่จำพรรษาตามพุทธบัญญัติ มิได้ออกเที่ยวจาริกที่ใดๆได้ตามปกติเป็นเวลานาน 3 เดือน ครั้นวสันตฤดูผ่านพ้นภิกษุในพระเชตะวันมหาวิหารก็พร้อมที่จะเดินทางออกไปเผยแผ่พุทธธรรมดังที่เคยกระทำต่อเนื่องกันมาอีกครั้ง
อาป๊าของลูกรู้สึกซาบซึ้งและขอบใจลูกๆทุกคนเป็นอย่างมากที่คอยให้ท่านได้ทำบุญ และเตรียมตัวให้กับท่านก่อนที่ท่านจะเดินทางไปสู่ปรโลก
โยมพ่อของลูกได้รู้สึกเหมือนกับว่าตัวของท่านเองได้หลับไป แต่เมื่อท่านได้ตื่นขึ้นอีกครั้ง ท่านได้กลายเป็นเทพบุตรอยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่ประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม จะมีคุณธรรมอย่างหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นก็คือ... “ความอ่อนน้อมถ่อมตน”
ผลแห่งบุญและบาปที่เราเคยกระทำไว้ในตอนที่ยังมีชีวิต จะเป็นปัจจัยหลักที่จะนำเราไปเกิดในสุคติหรือทุคติ
เรื่องสำคัญที่ชาวพุทธต้องรู้ ทำบุญอย่างไรจึงจะถูกหลักวิชชา ทำน้อยได้มาก ทำมากได้มากยิ่งๆขึ้นไป
บุคคลท่านนี้ได้ตั้งใจสั่งสมบุญทุกบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง และทำอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตราบจนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต
การกระทำกุศลของมนุษย์นั้นแตกต่างกัน คนที่มีศรัทธาและมีปัญญา มีความเชื่อเรื่องบุญ เรื่องบาป ย่อมสามารถสร้างบุญได้มาก ได้ประณีต ได้ละเอียด และปลื้มปีติในบุญมากกว่าบุคคลที่ทำบุญเพราะทำตามประเพณี หรือทำบุญเพื่อหวังผลบางอย่าง
