วันนี้วันที่ 22 นับจากวันเข้าพรรษา เผลอประเดี๋ยวเดียวจะครบ 1 เดือนแล้ว เหลืออีกอาทิตย์เดียวเท่านั้น วันคืนผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ที่ต้องนับกันไปวัน ๆ เพราะจะได้เตือนพวกเราให้รู้ว่า สิ่งที่เราได้ตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่ต้นพรรษานั้นจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้
วันนี้วันที่ 4 ของการเข้าพรรษา พรรษานี้ชื่อ พรรษาแห่งการบรรลุธรรม พระเห็นพระ เณรเห็นพระ โยมเห็นพระ เราจะนับกันไปเป็นวัน ๆ ไปเลย เพราะเรามีเวลาจำกัดแค่ 90 วัน
นนี้เป็นวันเข้าพรรษาวันแรก เราตั้งใจว่า พรรษานี้จะให้เป็น พรรษาแห่งการบรรลุธรรม พระเห็นพระ เณรเห็นพระ โยมเห็นพระ นี่คือสิ่งที่เราตั้งใจเอาไว้ เพราะฉะนั้นวันนี้เป็นวันแรก เราจะต้องเริ่มต้นกันให้ดีนะ
ต่อจากตอนที่แล้ว......เมื่อตัวเธอ หรือทหารหญิงมหาดเล็กชุดพิเศษในพุทธันดรที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปถวายรายงานแด่พระเถระโดยตรงแล้ว ตัวเธอก็ยิ่งเกิดความรู้สึกปลื้มปีติใจ...และมีความสนุกสนานเบิกบานกับการรับบุญช่วยติดต่อประสานงาน...ด้านการเผยแผ่ธรรมะไปยังแคว้นต่างๆให้กับพระเถระเป็นอย่างมาก
ผมนั่งธรรมะกับพระอาจารย์ สักพักก็เห็นองค์พระครับ ผมเห็นท่านชัดขึ้นกว่าเดิม ผมก็ดูไปเฉยๆ ก็เห็นท่านใสมากขึ้น สว่างยิ่งกว่าแสงดวงอาทิตย์ในตอนกลางวันที่มีแดดร้อนๆ ซะอีกครับ
ลูกภาวนาสัมมาอะระหังจากกลางท้อง ไปเรื่อยๆ รู้สึกนิ่งสบาย แล้วก็วูบตกศูนย์ แป๊บเดียวก็เห็นความสว่างวูบขึ้นมาจากกลางท้อง แล้วก็เห็นดวงกลมๆ เล็กๆ ยิ่งมองยิ่งมีความสุขค่ะ
เวลานั่งก็เลยทำนิ่งเฉยๆ มองความมืดไปอย่างนั้น สักพักก็กลายเป็นดวงสว่างมารวมกันสว่างมาก กว้างจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วตัวก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ และที่กลางท้อง
วันหนึ่งขณะกำลังมองดวงแก้วในท้อง จู่ๆ ก็มีองค์พระลอยขึ้นมาจากจุดตรงกลางของดวงแก้ว ผมรู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ใจมันอยู่แต่กับองค์พระที่ขึ้นมา ผมมีความสุขมากครับ
โครงการธรรมทายาทหญิง รุ่นที่ 30 จัดพิธีฝากตัวเป็นศิษย์และเปิดโครงการอบรมประจำปีพุทธศักราช 2556
เวลานั่งสมาธิ ผมจะทิ้งทุกอย่าง ปล่อยวางทุกสิ่ง นำใจเข้ามาไว้ที่จุดศูนย์กลางกายนิ่งๆ ไม่เกิน 5 นาที จะเห็นแสงสว่างครับ สมาธิทำให้ผมมีความสุข เป็นสุขแบบไร้กังวล ไม่มีเรื่องเศร้าในใจ เกิดมา 58 ปี ก็เพิ่งจะเจอความสุขแบบนี้ครับ
