ทบทวนบุญพิธีจุดมาฆประทีป วันมาฆบูชา วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2553 ณ วัดพระธรรมกาย
มาคราวนี้ ป้าป้อมก็ตั้งใจว่า อายุจะไม่เป็นเพียงตัวเลข แต่ต้องเป็นบุญที่แก่รอบขึ้นด้วย จึงจะสร้างพระให้ครบเลขอายุคือ 49 องค์ เมื่อบวกกับที่ชวนคนทำบุญด้วย รวม 155 องค์แล้ว
บัดนี้เวลาที่คุณครูไม่ใหญ่ได้ต่อให้ก็นับถอยหลังไปทุกขณะ โดยเฉพาะขุนรบแคนาดาไม่ว่าจะหลับตาลืมตาก็ภาวนาว่า “สร้างพระปิดเจดีย์ๆ” และมีจดหมายน้อยมาเล่าเรื่องราวความอัศจรรย์แห่งบุญมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ 2 ฉบับ ดังนี้ค่ะ
เมื่อสมรภูมิยังต้องการขุนรบแนวหน้า พร้อมพลเสนากรำศึก หนุ่ม-สาวเมืองสิงค์(สิงคโปร์) และเมืองมาเลย์เซีย ขอนำขบวนบินมาอยู่แถวหน้า ไม่แพ้ชาติใดในโลกเช่นกัน ขอตามติดติดตามหลวงพ่อสร้างบารมีไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม
การสร้างพระเป็นสิ่งสากล,หนึ่งในหมื่นรอดได้เพราะสร้างพระ,บอกบุญสร้างพระได้ทรัพย์หลายทาง,บ้านไม่ไหม้เพราะนึกถึงบุญสร้างพระ,สร้างพระก่อนตายไปเกิดเป็นเทวดา,รอดตายได้เพราะสร้างพระสิบองค์
ลอนดอนพูดแล้วต้องทำ นี่..ไม่ใช่ยอดโม้นะ ตอนนี้ทยอยส่ง (ปัจจัย) เข้ามาแล้ว และจะเร่งรีบปิดองค์พระหนึ่งพันองค์แรกให้สำเร็จภายใน 2 สัปดาห์ พันองค์แรกนี้ เรียกว่า “พันกระตุ้น” คือ แค่กระตุ้นๆให้ศูนย์สาขาทั่วโลกตื่นตัว ว่าลอนดอนเขาถึงพันองค์แล้วนะ จากนั้นเราจะวิ่งเข้าสู่พันที่สอง เรียกว่า “พันกระตือรือร้น”
