ผู้นำบุญจากบุรีรัมย์...ในวัยเด็ก เธอมักถูกล้อเลียนให้อับอายอยู่เสมอว่าเป็น “เจ๊กโคก” เพราะเธอใช้แซ่แบบชาวจีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนผิวดำ...พ่อของเธอป่วยด้วยอาการประหลาด ปวดท้องอย่างรุนแรงมาก ต้องเข้ารับการผ่าตัด อาการก็ดีขึ้น ต่อมามีชายแปลกหน้า นำยามาให้พ่อของเธอกิน พร้อมกำชับข้อห้ามเอาไว้ด้วย ต่อมาไม่นาน จู่ๆพ่อของเธอก็เสียชีวิต อย่างกะทันหัน ชาวบ้านสันนิษฐานกันว่า ชายคนนั้นเป็นปอบ มากินพ่อของเธอ
เรื่องราวชีวิตครอบครัวของนักสร้างบารมี...เธอเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีกับหมู่คณะ...คุณแม่ของเธอ ทำการค้าหลายอย่าง ทั้งขายของใช้ และขายหวยใต้ดินด้วย แต่ก็ชอบทำบุญ เข้าวัดปฏิบัติธรรมเป็นประจำ ทุกวันพระก็จะไปถือศีลแปดที่วัดใกล้ๆบ้าน...เมื่อคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อของเธอได้ตัดสินใจทำตามความปรารถนาที่มีมาตั้งแต่ยังหนุ่ม นั่นคือบวช และได้มรณภาพในเพศสมณะ...อัฐิบางส่วนของท่าน เปลี่ยนเป็นสีขาวใส อย่างน่าอัศจรรย์
เธอเคยเข้าใจหมู่คณะผิด ต่อมาเมื่อมีโอกาสมาวัด เธอจึงมีความเข้าใจที่ถูกต้อง และทำบุญทุกบุญ มาวัดเป็นประจำไม่เคยขาด...เธอเป็นลูกกตัญญู ดูแลคุณพ่อในยามเจ็บป่วย และช่วยให้ท่านอยู่ในบุญจนวาระสุดท้าย...เคยเกิดเรื่องประหลาดกับเธอ เมื่อครั้งที่เธอไปที่จังหวัดนครราชสีมา จู่ๆตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น เธอก็ไม่รู้สึกตัว เพื่อนๆต่างบอกว่า ในช่วงเวลานั้นเธอเปลี่ยนไป เหมือนไม่ใช่ตัวเธอ...เธอเป็นอะไรกันแน่...และคำถาม ทหารที่ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดในสงคราม จะได้รับวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
อุทาหรณ์ของวิบากกรรม...ชายคนหนึ่ง จู่ๆก็ตายไปเฉยๆ แบบที่ชาวบ้านเรียกว่า “ไหลตาย” ก่อนที่เขาจะตาย ภรรยาของเขาได้ฝันว่าสามีได้มาบอกลา เพราะมีคนตามมาเอาชีวิต เบื้องหลังของเรื่องนี้ คือ อะไร…หญิงชราผู้หนึ่ง ก่อนตายเธอต้องทุกข์ทรมานมาก ตามร่างกายมีรอยแผลไหม้ แผลเน่าเฟะ ตกสะเก็ดเหมือนเกล็ดปลา ตาบอด เป็นใบ้ มือหงิกงอ นอนเป็นอัมพาตอยู่หลายปี...วิบากกรรมใดทำให้เธอเป็นเช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
ทำไมชีวิตเราต้องลำบากอย่างนี้ด้วย ลำบากเหลือเกิน ต่อไปจะไม่ทำนาอีกแล้ว
ในเวลาเช้าก็ เกิดเหตุการณ์พระอาทิตย์ทรงกลด ในเวลาเย็นก็เกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้ว พอตกกลางคืนก็เกิดเหตุการณ์พระจันทร์ทรงกลด ซึ่งในวันนั้นมีเหตุการณ์อัศจรรย์ ถึงสามอย่างในวันเดียว
ในวันที่เก็บกระดูกของคุณพ่อ พวกเราลูกๆตื่นเต้นกันมาก เมื่อพบว่ากระดูกของคุณพ่อมีเกล็ดแก้วระยิบระยับฝังอยู่ บางชิ้นเป็นสีชมพู มีเกล็ดแก้วเช่นกัน บางชิ้นก็เป็นสีนิล และในกองกระดูกนั้นยังพบดวงแก้วอีก 3 ดวงถูกหลอมเชื่อมติดกันอีกด้วย
สำหรับการอบรมธรรมทายาทหญิงในครั้งนั้น ลูกได้ฝึกลดทิฏฐิมานะ และได้ฝึกใจให้หยุดนิ่งอย่างถูกวิธี ทำให้ลูกรู้สึกสบายและมีความสุขที่ศูนย์กลางกายเป็นอย่างมาก หลังกลับจากการอบรมแล้วทำให้ลูกได้รู้จักเป้าหมายชีวิตที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์ และรักการสั่งสมบุญทุกๆบุญ
อีกทั้งแม่ของลูกเองและแม่ของเพื่อนกัลยาณมิตรยัง เคยจำผิดอีกด้วยว่าเพื่อนของลูกเป็นตัวลูกเอง เพื่อนคนนี้ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลลูกมาโดยตลอดในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะในยามที่ลูกทุกข์ยากลำบากในชีวิตก็คอยอยู่เคียงข้างให้กำลังใจอยู่ เสมอ ชักชวนกันทำความดี ทำบุญร่วมกันเป็นประจำเสมอมา
