ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนพาลนั่นแล ประพฤติทุจริตทางกาย ทางวาจา ทางใจแล้ว เมื่อแตกกายทำลายขันธ์ ตายไปแล้วย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก
เมื่อก่อน กระผมเป็นพรานเนื้อ เป็นผู้มีฝ่ามือเปื้อนโลหิต เป็นคนหยาบช้าทารุณ มีใจประทุษร้ายในสัตว์เป็นอันมาก เพราะอาศัยอุบาสกเป็นกัลยาณมิตร กระผมจึงฆ่าสัตว์เฉพาะกลางวัน กลางคืนเป็นผู้สำรวมงดเว้นจากปาณาติบาต เพราะฉะนั้นกลางคืนกระผมจึงได้รับความสุข กลางวันได้เสวยทุกข์ ถูกสุนัขมีจิตเดือดดาลพากันห้อมล้อม กัดกินกระผมรอบด้าน
สรรพชีวิตต้องตาย เพราะความตายเป็นที่สุดของชีวิต เมื่อตายแล้วสัตว์ทั้งหลายจักไปตามกรรม ไปเสวยผลแห่งบุญ และบาปที่ตนได้กระทำไว้ ผู้มีกรรมเป็นบาปจะไปสู่นรก ส่วนผู้มีกรรมเป็นบุญจะไปสู่สุคติ เพราะฉะนั้น บุคคลพึงทำแต่กรรมดีงาม อันจะนำไปสู่สุคติในสัมปรายภพ บุญทั้งหลายที่ได้ทำสั่งสมไว้ ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก
ตายแล้วฟื้นได้จริงหรือ? แล้วในส่วนการทำพิธีกงเต็ก ด้วยการเผาบ้านกระดาษ เผารถกระดาษ กับการทำบุญกรวดน้ำไปให้ผู้ตาย อย่างไหนได้บุญมากกว่ากัน บุญจะส่งถึงคนตายได้อย่างไร?
ถ้าใครเคยทำความดีไว้ มีความประทับใจ ภาคภูมิใจในการทำความดีครั้งนั้นมาก เขาจะผูกพันนึกถึงอยู่ตลอดเวลา คิดทีไรก็ปลอดโปร่งโล่งใจ สบายใจทุกที จนเอาชนะโรคภัยไข้เจ็บได้อย่างอัศจรรย์
น้องจ่อยซึ่งเป็นเด็กอายุ 10 ปี ได้เสียชวิตลงไป แต่ไม่เท่านั้นกายละเอียดของน้องได้วนเวียนไปเที่ยวในมหานรกได้เห็นการลงโทษต่างๆในมหานรกแล้วก็กลับเข้าร่างมาเล่าให้ พ่อ และแม่ฟังเพราะยังไม่ถึงอายุขัย
เมื่อใดใจออกจากศูนย์กลางกาย แปลว่าสติหย่อนจะทำให้เผลอไปทำผิดศีลได้ ถ้าเราห้ามใจไม่ให้ทำความชั่ว นอกจากเป็นการรักษาศีลได้แล้ว ยังเป็นการฝึกสติให้อยู่ในตัวควบคู่กันไปอีกด้วย
โยมพ่อเคยไปทำงานในเหมืองพลอยกลางป่า พื้นที่แถบนั้นเสี่ยงต่อโรคไข้มาลาเรีย บางคนหนาวสั่นรุนแรง ไข้ขึ้นสูงจนเพ้อ อาการปางตาย
น้องชายคนที่ ๙ พอคลอดออกมาแล้ว ไม่มีลมหายใจ ทุกคนรออยู่นานจนกระทั่งแน่ใจว่าทารกเสียชีวิตแล้ว จึงคิดจะเอาไปฝัง แต่คุณแม่ไม่ยอม ขอร้องว่า อย่าเพิ่งเอาไปฝังเลยคุณแม่ร้องไห้กอดลูกชายไว้แนบอกตลอดเวลาทุกคนจึงยอมตามใจ
การบวช ทำให้ได้เรียนรู้ความเป็นจริงของชีวิตตามหลักพระพุทธศาสนา ดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดประตูอบายเปิดประตูสวรรค์ให้กับตนเอง
