ทุกชีวิตล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม แต่หากรู้หลักวิชชา เราก็สามารถผ่อนหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย ตายแล้วไปสวรรค์ได้
ตัวลูกอยู่ในวัยสาวแรกรุ่นอายุ ๑๙ ปี บางครั้งก็ออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ ในหมู่บ้านบ้าง คุณแม่ของลูกก็มักจะบ่นว่าอยู่เสมอ จนลูกรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ จึงตัดสินใจประชดคุณแม่ ด้วยการเอาปืนมายิงขาตัวเอง บริเวณน่องด้านซ้าย กระสุนโดนบริเวณกลางๆ น่อง
กุลบุตรตระกูลพราหมณ์ผู้หนึ่ง มีโอกาสได้ฟังธรรมในพระเวฬุวันอันเป็นอารามแรกในพระพุทธศาสนาก็ศรัทธาจนแก่กล้า ประพฤติตนอยู่ในหลักคำสอนตั้งแต่นั้น
ทำไมคุณแม่จึงฝันเห็นคุณพ่อก่อนที่จะแต่งงานกัน ทั้งๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน
รูปถ่ายของแม่มีอายุประมาณ 80 ปี ตอนถ่ายเป็นภาพขาวดำ ต่อมาในช่วงไม่กี่ปีหลังนี้ มีปรากฎการณ์ประหลาดเกิดขึ้น คือ ภาพดอกไม้บานจากสีขาวดำ กลายเป็นสีชมพูกับสีเหลืองแซมกันอย่างสวยงามแทบทุกดอก ผ้าม่านกลายเป็นสีฟ้า เครื่องประดับกลายเป็นสีทอง ทั้งๆ ที่ไม่มีใครไประบายตกแต่งเลย ปรากฏการณ์บนภาพนั้นเกิดจากอะไร?
รักแรกพบ...บุพเพสันนิวาส เกิดขึ้นได้ด้วยเหตุใด
คิดอยากให้พ่อตาย ต่อมาพ่อตายด้วยโรคหัวใจ บาปหรือไม่อย่างไร
ในระหว่างเดินทาง มโหสถเป็นห่วงว่านางจะได้รับความลำบาก จึงได้มอบร่มและรองเท้าให้แก่นาง พร้อมกับกล่าวว่า “อมรา น้องรัก เจ้าจงรับร่มและรองเท้าคู่นี้ไว้เถิด เพราะหนทางข้างหน้ายังอีกไกลนัก หากมีร่มกั้นเสียหน่อย ถึงแดดจะแผดกล้าเพียงใด ก็ไม่อาจแผดเผาผิวกายของเจ้าได้ และหากว่าเจ้าได้สวมใส่รองเท้าคู่นี้ ก็จักช่วยป้องกันเสี้ยนหนามตามทางได้เป็นอย่างดี”
มารดาของอมรา ครั้นได้เห็นงานเย็บชุนผ้าเสร็จเร็วอย่างอัศจรรย์เช่นนั้น ก็พิศวงยิ่งนัก เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา นางยังไม่เคยพบเห็นช่างชุนคนใดที่จะคล่องแคล่วเชี่ยวชาญเหมือนอย่างชายผู้ นี้เลย ส่วนว่า มโหสถบัณฑิตครั้นเย็บชุนผ้าเสร็จแล้วจะคิดอ่านทำประการใดอีกนั้น โปรดติดตาม