คุณพ่อของเธอ เป็นคนดี ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุข ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ทำงานด้วยความซื่อสัตย์ ขยันขันแข็ง จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทศมนตรี หลายสมัย …คุณแม่ของเธอ แต่ก่อนเป็นคนชอบทำบุญ เลี้ยงดูลูก 4คน ให้อยู่ในระเบียบ แต่เมื่ออายุมาก ป่วยเป็นเบาหวาน เริ่มมีอาการสมองเสื่อม ก็กลายเป็นคนไม่ยอมทำบุญ …
ภรรยาของผมซึ่งเป็นคนอีสาน ถูกญาติพี่น้องของผมชี้หน้าด่าเป็นภาษาจีน และถูกจับกลุ่มนินทาทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทั้งๆที่ภรรยาผมพยายามดูแลปรนนิบัติญาติฝ่ายของผมอย่างสุดความสามารถ ภรรยาผมเรียกทีมน้องๆ ผมว่า “ฉิ่ง ฉาบ ขมิ้น ปูน ค้อน ตะปู พริก เกลือ”
พ่อของลูกเป็นทหารเรือ เป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยาน้อย ชอบดื่มเหล้า เมามาก็จะพาลหาเรื่องทะเลาะกับแม่เป็นประจำ จนกระทั่งวันหนึ่ง พ่อกับแม่ทะเลาะกันเพราะพ่ออยากไปอยู่กับเมียน้อย พ่อได้ตีแม่จนเลือดอาบ พ่อกับแม่จึงแยกทางกันอย่างถาวร ซึ่งขณะนั้นพ่ออายุใกล้ 60 ปีแล้ว
“เราคือผู้ออกแบบชีวิต...เราลิขิตชีวิตเราเอง”...ติดตามเรื่องราวของครอบครัวนักสร้างบารมีครอบครัวหนึ่ง...พ่อบ้าน ต้องเสียคุณแม่ไปตั้งแต่เกิดมาได้แค่ 7วัน ต้องอาศัยน้ำนมของคนอื่น...ลูกชายถูกสายรกพันคอถึง 2 รอบตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง...ลูกสาว ที่มีนิสัยเหมือนผู้ชาย...หลานชาย ที่เคยเรียนเก่ง เป็นเด็กดี ต้องไปติดยาเสพติด และฆ่าตัวตายในที่สุด...
เรื่องของคนที่ผูกเวรกันมาข้ามภพข้ามชาติ เมื่อมาเจอกันก็มาฆ่ากันอีก …ชายคนหนึ่ง ถูกรถสิบล้อเฉี่ยว แต่ยังไม่ตาย คนขับจึงถอยมาทับจนเสียชีวิต เพราะผูกเวรกันมา …อีกคน ถูกคู่อริเอาไม้ฟาดศีรษะ จนตาย ก็เพราะผูกเวรกันมา …และอุทาหรณ์สำหรับนักเลงสุรา ตอนมีชีวิต สุราเปลี่ยนคนที่นิสัยดี เป็นคนที่นิสัยเลวได้ เมื่อตายแล้วไปไหน…
คุณไสย เป็นเรื่องจริงหรือเป็นเพียงนิทาน หรือนิยายในหนังสืออ่านเล่น …ครอบครัวหนึ่ง ถูกผู้ไม่หวังดีทำคุณไสย …ลูกชายอายุ 5-6 ปี ไปพบกระทงที่เย็บจากใบตองเข้าโดยบังเอิญ เกิดอาการหวาดกลัวสุดขีด อีก 3-4 วันต่อมาก็เสียชีวิต…และ คีรอยด์ คืออะไร หาคำตอบได้ ที่นี่…
เพราะความประทับใจใน คุณยายอาจารย์มหารัตนะอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ทำให้เธอมุ่งมั่นสร้างบารมีอย่างเต็มที่ ต่อเนื่องมิได้ขาด …เมื่อถึงคราวเธอต้องเจ็บป่วย ล้มหมอนนอนเสื่อ อานุภาพแห่งบุญก็ช่วยให้เธอหายได้เป็นอัศจรรย์…นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่ของลูกที่ดี ดูแลแม่ในยามแก่ชรา และเจ็บป่วย อีกทั้งยังทำทุกทางเพื่อให้คุณแม่ของเธอได้มีสุขคติเป็นที่ไป เมื่อสิ้นอายุขัยแล้ว…
เนื่องเพราะ หลงเชื่อสื่อที่ประโคมข่าวโจมตี ทำให้เธอไม่ชอบวัดพระธรรมกาย …แต่ภายหลังจากที่เธอได้น้องชายเป็นกัลยาณมิตร ชักชวนให้ติดจานดาวธรรม เมื่อได้รับชมรายการต่างๆผ่านทาง DMC ทำให้เธอมีความเข้าใจที่ถูกต้องต่อวัดพระธรรมกาย เธอและสามีจึงได้ตัดสินใจ ขอร่วมทางในการสร้างบารมีกับหมู่คณะ…
ข้าพเจ้าเป็นภิกษุณีในพุทธ ศาสนานิกายมหายาน อยู่ที่ประเทศไต้หวัน บวชได้เกือบ 30 พรรษาแล้ว ปัจจุบันเป็นสมาชิกของ ยพสล. (องค์การยุวพุทธิกสมาคม แห่งไต้หวัน) ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนธรรมะให้กับนักโทษในคุกที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวัน มาเป็นเวลากว่า 20 ปีแล้ว นักโทษที่ข้าพเจ้าเทศน์สอนล้วนเป็นนักโทษ “เดนตาย” ทั้งสิ้น
ชายคนหนึ่ง เมื่อเกิดมาแล้ว พ่อผู้ให้กำเนิดไม่ยอมรับว่าเป็นลูก…เมื่อโตขึ้น ก็ถูกพ่อทุบตีด้วยความเมาอยู่บ่อยครั้ง …คุณแม่ เป็นร่างทรง มีคนนับถือมากมายถึงขนาดเปิดตำหนักรักษาผู้คน …ตัวเขาเองเคยดำเนินชีวิตผิดพลาด แต่ได้ภรรยาเป็นกัลยาณมิตร จึงกลับตัวกลับใจหันมาสร้างบารมี…
