นักรบแห่งกองทัพธรรมท่านหนึ่ง...ในอดีตท่านเคยเป็นนักมวย เป็นทหารรับใช้ประเทศชาติ...ได้ออกรบในสมรภูมิ...ต่อมา ท่านได้มาพบกับหมู่คณะ และได้อธิษฐานจิต ต่อคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ให้ได้บวชในวัดพระธรรมกาย และ ไม่สึก ซึ่งท่านก็สมความปรารถนา...กับคำถาม “มีคนจำนวนไม่น้อยเลยที่มีความเข้าใจว่า ศิลปะแม่ไม้มวยไทย เป็นศิลปะประจำชาติไทย ควรจรรโลงเอาไว้ เขาคิดถูกหรือผิด ถ้าผิดจะมีวิบากอย่างไร”
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง...ทั้งคู่พบรักกันตอนที่ฝ่ายชาย ขึ้นชกมวยที่เวทีในงานวัด จนได้แต่งงานกันในที่สุด...คุณแม่ของภรรยา ชอบเล่นการพนันพื้นบ้านชนิดหนึ่ง เล่นจนสามารถตั้งตัวได้...คุณตาของภรรยา เคยบวชพระถึง 16 พรรษา เป็นคนใจบุญมาก ชอบทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า ทุกวันพระจะถือศีล 8 และนิมนต์พระมาเทศน์ที่บ้านเป็นประจำ และจะไปชักชวนให้ชาวบ้านมาทำบุญ ฟังธรรมกันด้วย...และกับคำถาม “การเลี้ยงไก่ชนไว้ดูเล่น จะบาปหรือไม่”...”บุพกรรมใด ทำให้คุณแม่ของภรรยา ตั้งตัวได้จากการพนัน”... “คุณตาของภรรยา ตายแล้วไปไหน”...
สามีเป็นคนติดเหล้างอมแงม มาเกือบ 10 ปีแล้ว 5 ปีต่อมาเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรังขั้นรุนแรง ต้องดื่มจัดๆ ดื่มเหล้าแทนข้าวเป็นเวลา 2-3 เดือน ติดต่อกัน หิวเหล้ามาทีไรมือสั่นเท้าสั่น โมโหร้ายนัก มักจะมาลงไม้ลงมือกับลูก แต่ก็โดนลูกสวนกลับด้วยศิลปะแม่ไม้มวยไทย อัดด้วยหมัด ซัดด้วยศอก ตอกด้วยเข่า จนเขาล้มคว่ำสลบแน่นิ่งไป แต่ในที่สุดตัวลูกนี้แหละที่ต้องมาเดือนร้อนเอง เพราะต้องหามเขาส่งโรงพยาบาล และคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวเช็ดอุจาระปัสสาวะให้
ผู้หญิงคนหนึ่ง...คุณพ่อของเธอ ต้องกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก หาเงินส่งตัวเองเรียนหนังสือ ด้วยการเป็นนักมวยสมัครเล่น จนจบครู ทำให้ท่านนิยมชมชอบในเรื่องหมัดๆมวยๆ เป็นอย่างมาก...เมื่อมีลูกจึงได้ปลูกฝังเรื่องการชกมวยให้กับลูกๆ รวมทั้งเธอซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวของท่านด้วย...นอกจากจะชอบเรื่องมวยแล้ว ครอบครัวของเธอยังเป็นศิลปิน ชอบร้องเพลง...ตัวเธอเอง ก็เคยได้รับรางวัลที่ 1 ในการประกวดร้องเพลงของโรงเรียน จนมีคนมาทาบทามให้ไปเป็นนักร้องอาชีพ แต่เธอมีเป้าหมายชีวิตที่สูงกว่า คือการมาเป็นอุบาสิกา ทำงานให้พระศาสนา ณ วัดพระธรรมกาย...
เป็น อยู่ คือ.... วิถีชาวเขมร ในอดีตนั้นชนชาติที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้คือขอม ต่อมาเรียกว่าเขมรจนเป็นกัมพูชาเช่นปัจจุบัน ประชากรที่อาศัยในกัมพูชาส่วนมากเป็นชาวกัมพูชาร้อยละ 96 นอกจากนั้นเป็นชาวเวียดนาม จีน และอื่นๆ
แม้ในยามที่หลวงปู่ท่านป่วย แต่ท่านก็มีเมตตา อานุภาพและความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน แค่เป่ากระหม่อมให้ เมื่อไปแข่งก็ได้แชมป์กลับมาเป็นอัศจรรย์
เรื่องราวของนักรบแห่งกองทัพธรรมท่านหนึ่ง...อดีตเคยเป็นนักมวยที่มี่ความสามารถ ชกชนะมากกว่าแพ้ ผ่านเวทีการชกมาอย่างโชกโชน...ท่านต้องกำพร้าพ่อตั้งแต่ยังเล็ก แต่ยังมีพ่อเลี้ยงให้ความอุปถัมภ์มาอย่างดี...เมื่อได้มาเจอกับหมู่คณะ จึงเกิดความศรัทธาอย่างแรงกล้า และในที่สุดก็ได้มาบวชสร้างบารมีกับหมู่คณะ...และกับคำถาม “คนที่เป็นนักมวยในระดับแชมป์ มีบุญหรือบาปใดส่งผลให้ได้เป็นแชมป์”...
มีคนจำนวนมากที่เข้าใจว่า ศิลปะแม่ไม้มวยไทย เป็นศิลปะประจำชาติ ควรจรรโลงเอาไว้ เขาคิดถูกหรือผิด ถ้าผิดจะมีวิบากอย่างไร
อุบาสิกาแก้วมลฤดี จันทร์แดง
นอกจากกระผมจะยอมรวยตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเคยให้พรไว้แล้วนะครับ กระผมยังได้ยกระดับอัพเกรดชีวิต จากนักมวยมาเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรมเรียบร้อยแล้วครับ ตอนกลางคืน แม้กระผมต้องทำมาหากินตามปกติ แต่เวลากลางวันซึ่งเป็นเวลาพักผ่อน กระผมได้เปลี่ยนเป็นเวลาแห่งการสั่งสมบุญบารมี ด้วยการไปทำหน้าที่เชิญชวนชายแมนแมนมาบวชพระแสนรูปครับ
