การพบกันเพียงครั้งแรกระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาวก็ เกิดความรู้สึกต้องตาต้องใจกันเช่นนี้ ก็เนื่องด้วยบุพเพสันนิวาส คือได้เคยอยู่ร่วมกันมา และเคยได้สร้างบุญร่วมกันมาในภพชาติก่อน ซึ่งมโหสถบัณฑิตและนางอมราก็อยู่ในกฎเกณฑ์นี้
อีกไม่กี่ชั่วโมงถัดมา มันก็จะสานต่อ “วงกลม” ที่ว่านั้น ให้เป็น “เสาเรือน” ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ใครเป็นคนสอน...ไม่เห็นต้องไปเรียน วิศวกรรมศาสตร์ หรือ สถาปัตยกรรมศาสตร์ ไม่ต้องจ่ายค่าเทอม ไม่ต้องเข้ามหาวิทยาลัย...แล้วสิ่งที่ “นกช่างสาน” กำลังจะทำต่อไปนี้ เป็นสิ่งอัศจรรย์ ของโลกสถาปัตย์ ก็ว่าได้ เพราะ “เสาเรือน” ที่ว่านั้น ที่แท้จริงก็คือ...จั่ว “หลังคา” นั่นเอง
ชีวิตครอบครัวของเธอเหมือนกับต้องคำสาป …จากชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น มีความสุข การงานกำลังไปได้ดี คนในครอบครัวกลับป่วยด้วยโรคร้าย อยู่ๆก็จะเคลื่อนไหวไม่ได้ ช่วยตัวเองไม่ได้ กลายเป็นคนง่อยเปลี้ย และค่อยๆตายไปทีละคน นับจากสามี …ลูกสาว…ปัจจุบัน ลูกสาวคนสุดท้องของเธอ ก็กำลังป่วยเป็นโรคร้ายนี้…
หลังจากแยกทางกับอดีตสามี หญิงหนึ่งได้ตัดสินใจ ไปประกอบอาชีพด้านการทำผมในต่างแดน ที่นี่เธอได้พบกับสามีคนปัจจุบัน...สามีของเธอ แต่ก่อนชอบเข้าป่าล่าสัตว์ ต่อมาเขาเกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนาเพิ่มมากขึ้น หันเข้าหาการปฏิบัติธรรม แม้ประเทศที่เขาอยู่จะไม่มีพระภิกษุ แต่เขาก็ยังช่วยจัดกฐินมาทอดที่ประเทศไทยทุกปี...ในที่สุดสองสามีภรรยา ได้มาพบกับหมู่คณะผ่านทาง DMC โดยบังเอิญ หนทางแห่งการสร้างบารมีกับหมู่คณะจึงได้เริ่มต้นขึ้น...
เธอเกิดมาในครอบครัวที่พ่อและแม่ไม่ค่อยรักกันเท่าไหร่ แต่ก็มีลูกด้วยกันถึง 10 คน เมื่อเธอมีครอบครัว ชีวิตครอบครัวของเธอก็ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง ทะเลาะกับสามีบ่อยครั้ง เกือบถูกสามีฆ่าตายด้วยการใช้เนคไทรัดคอ สุดท้ายก็เลิกกัน...จากประสบการณ์ของชีวิต เธอคิดว่าเธอเป็นคนทำบุญกับคนไม่ขึ้น ไม่มีใครเห็นความหวังดีของเธอ ไม่ว่าจะเป็นญาติ หรือลูกน้อง...เธอสร้างเหตุมาอย่างไร จึงต้องมารับผลดังนี้...
