ข้าพเจ้าเป็นภิกษุณีในพุทธ ศาสนานิกายมหายาน อยู่ที่ประเทศไต้หวัน บวชได้เกือบ 30 พรรษาแล้ว ปัจจุบันเป็นสมาชิกของ ยพสล. (องค์การยุวพุทธิกสมาคม แห่งไต้หวัน) ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนธรรมะให้กับนักโทษในคุกที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวัน มาเป็นเวลากว่า 20 ปีแล้ว นักโทษที่ข้าพเจ้าเทศน์สอนล้วนเป็นนักโทษ “เดนตาย” ทั้งสิ้น
เขายอมตกลงทำบุญง่ายมากๆ ทั้งๆที่เขาเป็นอิสลาม และพึ่งรู้จักวัดพระธรรมกายเพียง 2 เดือน ไปปฏิบัติธรรม 7 วันก็ยังไม่เคยไปเลย แต่กลับบอกว่า “ทำ บุญกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อแล้วรู้สึกปลื้มมากๆ คิดว่าการบริจาคเงินแบบนี้เป็นสิ่งสากล แม้ผมจะไม่ใช่คนพุทธ แต่ก็ทำได้ เพราะเงินนี้จะถูกนำไปทำประโยชน์อย่างมหาศาลให้บังเกิดกับมนุษย์ เพราะหลวงพ่อท่านจะนำเงินนี้ไปสร้างสิ่งดีๆ สร้างคนดีให้เกิดขึ้นบนโลก
ชายคนหนึ่ง เมื่อเกิดมาแล้ว พ่อผู้ให้กำเนิดไม่ยอมรับว่าเป็นลูก…เมื่อโตขึ้น ก็ถูกพ่อทุบตีด้วยความเมาอยู่บ่อยครั้ง …คุณแม่ เป็นร่างทรง มีคนนับถือมากมายถึงขนาดเปิดตำหนักรักษาผู้คน …ตัวเขาเองเคยดำเนินชีวิตผิดพลาด แต่ได้ภรรยาเป็นกัลยาณมิตร จึงกลับตัวกลับใจหันมาสร้างบารมี…
แม่ที่ละทางโลกไปถือศีลเกือบ 50 ปี และพ่อที่ต้องเลี้ยงลูกถึง 13 คน ...ชีวิตของครอบครัวนายทหารในยุคเปลี่ยนแปลงการปกครอง ที่ต้องหนีการจับกุมไปคนละทิศ ความรักต่างวัยที่ไม่อาจร่วมชีวิต เพราะความขี้หึงเป็นเหตุ ...ชีวิตของคนไทยที่ไปสร้างตัวในต่างแดน แต่เพราะอะไรทำได้เท่าไรจึงต้องให้เขาหมด และคำถามที่ 1.บุพกรรมใดครอบครัวของข้าพเจ้าจึงแตกระส่ำระสายแต่ละคนทำกรรมร่วมกันมาอย่างไร 2. ทำไมข้าพเจ้าประกอบอาชีพที่ไม่ขัดต่อศีลธรรมแล้วมักจะล้มเหลว แต่กับอาชีพที่ขัดต่อศีลธรรมกลับประสพความสำเร็จ...
ลูกชายของเธอ เกิดมามีหัวใจเพียง 3 ห้อง เมื่อโตขึ้นก็เป็นโรคเกี่ยวกับหัวใจหลายโรค และเสียชีวิตเมื่อมีอายุเพียง 23ปี …ลูกสาวของเธอ เป็นออทิสติค แต่กลับมีหน้าตาสวยเหมือนคนปกติ ตอนเด็กๆแม้แต่หมอตรวจแล้วยังไม่ทราบ จนโตเกินกว่าที่จะแก้ไข …อะไรคือสาเหตุที่แท้จริงของเรื่องราวเหล่านี้ …
ครอบครัวหนึ่ง มีอาชีพค้าหมู ภรรยาจะต้องไปเลือกหมูให้เขาฆ่าเป็นประจำ เป็นเวลาติดต่อกันถึง 20 ปี …สามีของเธอ นอกจากจะจัดส่งเนื้อหมูให้กับร้านค้าเป็นประจำแล้ว เมื่อถึงวันตรุษจีน สารทจีน ยังต้องเชือดไก่ที่ญาติๆนำมาให้เป็นประจำ แต่โชคดีกว่าภรรยา เพราะช่วงท้ายของชีวิต หลังจากที่ภรรยาได้เสียชีวิตไปแล้ว เขาได้ทำบุญในพระพุทธศาสนา …ผลแห่งบุญช่วยเขาได้หรือไม่ อย่างไร…
จากชีวิตที่ต้องลำบากตั้งแต่ยังเด็ก เนื่องจากคุณพ่อไปมีครอบครัวใหม่ พอโตขึ้นมา พ่อก็กลับมารับไปอยู่ด้วย …คิดว่าชีวิตจะดีขึ้นแต่กลับถูกใช้งานอย่างหนัก และต้องเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของพ่อ และแม่เลี้ยง จนทนไม่ไหวต้องหนีออกมา …หลังจากใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาอยู่พักหนึ่ง ก็คิดได้ ตัดสินใจบวชเป็นสามเณร ต่อมา ได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย และ ตั้งใจที่จะตายในผ้าเหลือง …
เนื่องจากประสบกับความทุกข์มากเจอปัญหารอบด้าน รวมทั้งความทรมานจากโรคร้าย ทำให้เธอตัดสินใจฆ่าตัวตาย หลายครั้ง แต่ไม่ตายสมใจ ...ครั้งหนึ่ง เธอได้พระอาจารย์ที่ ธุดงคสถานเขาแก้วเสด็จ เป็นกัลยาณมิตร สอนให้เธอนั่งสมาธิ ปรากฏว่า เธอเห็นดวงแก้วใหญ่ใสสว่างอยู่กลางท้อง รู้สึกเป็นสุขอย่างยิ่ง ...นับตั้งแต่นั้นมา อาการป่วยของเธอหายได้อย่างอัศจรรย์ ชีวิตของเธอเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ...
ลูกก็มีชีวิตอยู่อย่างลำเค็ญ ต้องตรากตรำทำงานหนักตั้งแต่เล็ก ต้องเดินทางไปตักน้ำจากบ่อที่ห่างไกลจากบ้านเป็นกิโล หาบน้ำถังใหญ่จนตัวเอียง เพื่อใส่ตุ่มไว้ใช้ ลูกต้องอยู่บ้านที่มุงด้วยหญ้าคาครึ่งหนึ่งสังกะสีผุๆครึ่งหนึ่ง เพื่อให้พออยู่ได้ ซึ่งหลังคาสังกะสีก็มีรอยตะปูพรุนไปหมด พอฝนตกก็หนาวเปียกแทบจะนอนไม่ได้ เพราะน้ำรั่วทั้งบ้าน ลูกต้องอยู่อย่างอัตคัด หนำซ้ำยัง..
ลูกเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันชาวโมร็อคโคเจ้าค่ะ ลูกเกิดในโมร็อคโค ซึ่งเป็นประเทศในทวีปแอฟริกาตอนเหนือ มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ และประชากร 95 % นับถือศาสนาอิสลาม ลูกเองก็เป็นอิสลามโดยกำเนิด โดยนับถือสืบทอดกันมาแต่บรรพบุรุษ ลูกเกิดและเติบโตอยู่ที่เมือง คาซา-บลังก้า ซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจของประเทศ และมีชื่อเสียงโด่งดังมากไปทั่วโลก
