วันนี้ ก็เป็นโอกาสดีที่ เป็นวันรับเงินค่าแรงของคนงานโซโลมอนที่บริษัทฯผมได้เริ่มบอกบุญทำหลังคามหารัตนวิหารคด กับชาวโซโลมอนกลุ่มหนึ่ง โดยเอารูปให้ดูว่า ที่ประเทศไทยกำลังสร้างหลังคามหารัตนวิหารคด เพื่อเป็นสถานที่ในการนั่งสมาธิ ก็ไม่ได้อธิบายอะไรมากครับ ผมยังไม่ได้บอกเลยว่า จะมีอานิสงส์อย่างไร
ในตอนนี้เรามาศึกษาวิธีแก้ความยากจนข้ามชาติของมหาทุคตะกัน ต่อ ว่าเขามีวิธีการอย่างไร ถึงตอนที่ มหาทุคตะ ออกปากรับคำที่จะเลี้ยงพระภิกษุรูปหนึ่งในจำนวน ๒๐,๐๐๐ รูปแล้ว เขารีบกลับบ้านไปชักชวนศรีภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ให้ร่วมกันเป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระสัก ๑ รูป ภรรยาก็ไม่ขัดข้อง และกล่าวอนุโมทนาว่า พี่คิดถูกแล้ว เมื่อชาติก่อนเราไม่ได้ให้อะไรๆ ชาตินี้จึงต้องเกิดเป็นคนยากจน
ลูกพระธัมฯกล่าวว่า ไม่ได้คิดจะอยากได้เงิน 1รูปีหรือสิ่งของอะไรสักอย่าง จากพวกเขาเหล่านี้เลย แต่อยากช่วยเขาได้หลุดพ้นจากความยากจน เด็กเหล่านี้เกิดมาก็รู้จักแต่การ “ขอ” อย่างเดียว อย่างน้อยในวันนี้หัวใจเขาได้เริ่มรู้จักคำว่า “ให้” แล้ว
อดีตสาวโรงงานคนหนึ่ง เธอเกิดในครอบครัวเกษตรกร คุณพ่อทำนาเป็นอาชีพหลัก และเป็นเจ้าของคณะสาวรำวง เป็นอาชีพเสริม แต่ฐานะของครอบครัวกลับยากจน คุณแม่ของเธอจึงมีชีวิตที่ลำบาก ต้องทำงานหนัก ต้องหาอาหารมาเลี้ยงลูกๆตามมีตามเกิด และยังต้องมาช้ำใจในความเจ้าชู้ของคุณพ่ออีกด้วย สุดท้ายหันเข้าหาสุรา และติดสุราในที่สุด...ต่อมา เธอได้แต่งงานกับสามีซึ่งเป็นชาวเยอรมัน และได้รู้จักกับหมู่คณะทาง DMC โดยบังเอิญ หนทางการสร้างบารมีของเธอจึงได้เริ่มต้นขึ้น...
我母亲喜欢去寺院修功德、喜欢供养斋僧。母亲不是医生，可是她喜欢治疗，医生无法治疗且快要往生的人。她以草药来治疗而不收费。母亲是个很健康的人，没有患任何慢性病，寿命超过百年。当她一百零九岁时，有一天晚上，她从床上跌下来，左手骨折了。可是都没有谁知道，直到过了三天后，孩子们看到母亲手上的瘀血就带她看医生。
