เมื่อก่อนลูกจะอายมากๆ ในการไปบอกบุญ อายเพราะกลัวเขาจะว่า ยิ่งเวลาเจอชาวต่างชาติ ยิ่งไม่กล้าบอกกลัวเขาไม่รู้เรื่อง แต่ตอนนี้ ลูกรู้สึกตรงกันข้ามค่ะ คุณครูไม่ใหญ่สอนว่า..การที่เราไปบอกบุญเขา เราไม่ได้ไปขอ เราไปให้บุญเขาต่างหาก เราไปรักษาสมบัติ ซึ่งทำให้ลูกมั่นใจมากขึ้นค่ะ
ครั้งใดที่ลูกไม่สบาย อาการโรคหัวใจรั่วกำเริบ ลูกจะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย ก็จะเห็นองค์พระทันทีและจะมีพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ อยู่ในองค์พระด้วย ท่านสว่างมาก องค์พระจะมีรัศมีรอบๆ เมื่อดูไปเรื่อยๆ ก็จะมีดวงแก้วใสๆตรงกลางองค์พระ ใสมาก ไม่ทราบจะเปรียบกับความใสของอะไรดี ลูกรู้สึกปลื้มใจมากๆ
ลูกก็เอาเวลาช่วงเช้ามานั่งสมาธิ ดื่มด่ำกับความสุขภายใน แล้วก็ไปเปิดร้านในช่วงบ่าย พอนั่งสมาธิเสร็จก็จะอธิษฐาน ว่าขอให้มีออเดอร์แบบที่เป็นกลุ่มปาร์ตี้ ซัก 3-4 ออเดอร์ เพราะว่าถ้ามีกลุ่มปาร์ตี้ รายได้จะเท่ากับทำงานทั้งอาทิตย์เลย เพียงทำแค่ 1 วัน แล้วลูกก็ทำสำเร็จอย่างที่อธิษฐานจริงๆ มีออเดอร์เป็นกลุ่มปาร์ตี้มาตลอดลูกไม่ต้องเหนื่อยมาก ทำงานน้อย มีรายได้มาก มีเวลาไปนั่งสมาธิ
กัลยาณมิตรพัทยา ผู้ซึ่งเคยไปนั่งธรรมะกับพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ ตั้งแต่เด็กๆ สามารถรำลึกถึงอดีตอีกครั้ง เมื่อได้ไปวัดภาวนาวอชิงตัน ทำให้ได้สัมผัสพบความสุข ที่แท้จริง แม้ว่าจะเป็นตอนอายุ 67 ก็ตาม...เรามาติดตามกันว่า กัลยาณมิตรพัทยาฝึกนั่งสมาธิอย่างไร จึงได้องค์พระใส ติดแน่นที่ศูนย์กลางกาย ตลอดเวลา
เพื่อนๆก็มาจ้องมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จนเพื่อนสนิทมากคนหนึ่งมาถามฉันว่า “นี่เธอ..ใช้เครื่องสำอางยี่ห้อไหน หน้าอ่อนขึ้น เธอไปโบ๊ะหน้าที่ไหนมาเหรอ” ส่วนเพื่อนบางคนก็เข้ามาชมซึ่งๆ หน้าว่า “เธอดูสวยขึ้นนะ” ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่าฉันเปลี่ยนไป สมาธิสามารถทำให้สวยขึ้นได้ ภายในไม่กี่สัปดาห์ ทำให้เพื่อนๆ ตามฉันมานั่งสมาธิ
ทุกวันนี้ ลูกมี DMC กับองค์พระเป็นกำลังใจ จะทำงานอะไรพอมองไปที่กลางท้อง ก็เห็นองค์พระ ท่านมาเป็นกำลังใจให้ตลอด ไม่ว่าจะผัดกับข้าว หรือพูดคุยกับใคร ท่านก็ไม่หายไปไหน ทุกวันนี้กำลังใจของลูกไม่เคยตก
ต่อมา ผมมีอาการแน่นๆที่หน้าอก จึงไปหาหมอ หมอบอกว่า "คุณเป็น มะเร็งในเม็ดเลือด" ได้ยินคำว่า “มะเร็ง” แต่ผมกลับรู้สึกเฉยๆ เพราะใจผมอยู่กับองค์พระ จนหมอแปลกใจว่า ทำไมผมมีกำลังใจดีมากผิดกับผู้ป่วยคนอื่น ผมคิดว่า “โรคภัยไข้เจ็บก็ให้เป็นหน้าที่ของหมอไป ส่วนเรื่องจิตใจเป็นหน้าที่ที่เราต้องดูแลเอง”
วันหนึ่งผมไปโรงเรียนและเห็นเด็กโตที่ชอบมารังแก กำลังเดินรี่เข้ามาหาผม ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยยืนนิ่งๆหลับตา แล้วนึกถึงดวงดาวในท้อง ผมจำได้ว่า ดาวจะเป็นเพื่อน แล้วดาวในท้องนั้นก็สว่างขึ้น เวลาผ่านไปสักครู่ ผมรู้สึกว่ามันเงียบผิดปกติ...พอลืมตาขึ้นมา แปลกมากเลยครับ เด็กโตเหล่านั้นก็หายไปเลย ไม่เข้ามาเตะต่อยเหมือนแต่ก่อน ตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่รู้สึกกลัวใครอีกแล้ว
