อุทาหรณ์เตือนใจ...ชีวิตเป็นของน้อย รีบสร้างบุญสร้างบารมี ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง
หลวงพ่อครับ กระผมอยากบอกคุณยายว่า “ชีวิตของพระเป็นเพียงเศษซากที่หลงเหลืออยู่ รอดพ้นจากความตาย ความพิกลพิการมาได้หลายครั้ง และสามารถอยู่สร้างบารมีได้จนทุกวันนี้ เพราะคุณยายช่วยต่อชีวิตให้ การสร้างอาคาร ๑๐๐ ปีคุณยายครั้งนี้ พระจะทุ่มเทสุดกำลัง เพื่อตอบแทนพระคุณของคุณยาย
ทันทีที่พระสาคตะเดินมาบิณฑบาต แต่ละครัวเรือนต่างพากันกล่าวเชื้อเชิญให้ดื่มน้ำสุราชั้นเลิศ พระสาคตะไม่อยากขัดศรัทธา จึงดื่มสุราจากทุกๆ ครัวเรือนที่เขาถวาย เมื่อดื่มมากเข้า ก็เริ่มเมาประคองสติไม่อยู่ เมื่อจะเดินออกนอกเมืองเพื่อกลับวัด ก็เดินโซเซไปมา แล้วล้มกลิ้งเกลือกลงบนพื้นถนน บาตรและอาหารที่บิณฑบาตได้มา กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ขณะนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากเมือง
วันหนึ่ง มีผู้หญิงคนหนึ่งโทรศัพท์มา ขอ พูดกับคุณน้าของลูก น้องชายของลูกตอบว่า คุณน้าตายไปหนึ่งปีแล้ว หญิงคนนั้นถามว่า “เป็นไปได้อย่างไร ก็คุยกันอยู่ทุกคืนมาเป็นเดือนแล้ว”
ชีวิตของเธอ ต้องลำบากตั้งแต่เด็ก ต้องถูกทิ้งไว้ให้อยู่ในความดูแลของคนที่ไม่ใช่ญาติ …เธอเคยฆ่าตัวตายด้วยการเชือดข้อมือตัวเอง แต่ก็รอดมาได้ …เคยมีสามีที่มีความหึงหวงมาก ขนาดทำร้ายร่างกายเธอ ขู่จะฆ่าเธอ …ปัจจุบันเพราะ DMC เธอได้มาเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแล้ว …
รับศึกได้เป็นร้อยเรื่องนี้ไม่มีใครเข้าใจแต่ตัวยายเองเข้าใจดีว่า อะไรเป็นอะไรเหตุที่ได้ปฏิบัติธรรมมามาก และหวังพึ่งธรรมะในตัวเอง
คำถามข้อที่ 4 ลูกมีวิบากกรรมอะไรจึงถูกไฟไหม้ที่แขนข้างขวาครับ คำตอบ.....สำหรับสาเหตุที่ทำให้ตัวลูกต้องมาถูกไฟไหม้ที่แขนข้างขวานั้นทั้งนี้ก็เป็นเพราะ.......
เราทราบกันดีแล้วว่า ทุกคนต้องตาย เพราะความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก แต่อย่างไรก็ตามในคัมภีร์พุทธศาสน์พระพุทธองค์ได้ตรัสอุบายในการหลีกเลี่ยงจากความตายบางประเภทหรือยืดอายุให้ยืนยาวไว้ดังนี้
ปล่อยปลาประจำเดือนกันยายน กับเว็บไซต์ DMC.tv ปรารภเหตุวันคล้ายวันละสังขารคุณยายอาจารย์ 10 กันยายน
