ชนย่อมกระทำบุคคล ผู้สมบูรณ์ด้วยศีลและทัสสนะ ผู้ตั้งอยู่ในธรรม ผู้พูดคำจริงเป็นปกติ ผู้ทำงานอันเป็นหน้าที่ของตน ให้เป็นที่รัก
ถ้าผู้เป็นคฤหัสถ์คิดว่าจักรักษาตน ดังนี้แล้ว เข้าไปสู่ห้องที่เขาปิดให้เรียบร้อย เป็นผู้มีอารักขาสมบูรณ์ อยู่บนพื้นปราสาทชั้นบนก็ดี ผู้เป็นบรรพชิต อยู่ในถ้ำอันปิดเรียบร้อย
ผู้มีปัญญา พึงรักษาจิตที่เห็นได้แสนยาก ที่ละเอียดยิ่งนัก มักตกไปในอารมณ์ตามความปรารถนา เพราะจิตที่รักษาไว้ได้ดีแล้ว เป็นเหตุนำความสุขมาให้
โครงการอบรมยุวกัลยาณมิตร อายุระหว่าง 8-15 ปี ระหว่างวันที่ 15-22 ตุลาคม พ.ศ. 2554
คำคมสอนใจกับธรรมะใสๆ ที่ให้แง่คิดมุมมองดีๆ กับชีวิต สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่น
การเดินธุดงค์ธรรมชัยของพระธรรมทายาท รุ่นหนึ่งแสนรูปเข้าพรรษา จังหวัดเชียงราย
ตัวลูกเคยทำบุญกรรมมากับคุณแม่อย่างไร จึงมีโอกาสได้สร้างบุญกับคุณแม่มาตั้งแต่ยังเล็ก และกรรมใดทำให้ลูกต้องมาคอยดูแลแม่ ไม่ได้ไปวัดเป็นเวลาหลายปี
พระเดชพระคุณหลวงพ่อทำให้ลูกทุกคนรู้สึกว่า การทำหน้าที่ Supervisor…“นี่คือภารกิจอันยิ่งใหญ่” ที่ลูกจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้ ลูกยังจำได้กับโอวาทที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อกล่าวไว้ว่า “จะหาคนที่รักคนแค่หนึ่งคนหาไม่ยาก แต่จะหาคนที่รักคนทั้งโลกหายาก และลูกๆ Supervisor นี่แหละ คือ บุคคลที่รักคนทั้งโลก หน้าที่นี้เป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่” โอวาทนี้ ลูกจำได้ติดใจเลยครับ เวลานึกถึงทีไรก็ทำให้มีพลังที่จะอยากจะสร้างความดี และอยากสานฝันของพระเดชพระคุณหลวงพ่อให้เป็นจริง
ชายคนหนึ่ง ตอนเด็กๆก็ขยันขันแข็งดี แต่เมื่อโตขึ้นกลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับพ่อแม่อย่างมาก เพราะความเจ้าชู้ของตน มักขอเงินพ่อแม่ไปให้ผู้หญิงอยู่เสมอๆ จนพ่อแม่ของเขามั่นใจว่า เขาถูกคุณไสย ได้พาไปทำพิธีทางไสยเวทแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาเคยมีอาการคลุ้มคลั่งจนต้องส่งตัวเข้าโรงพยาลบาล แม่ของเขาได้เคยพาเขาไปบวชที่วัดแห่งหนึ่ง ในช่วงที่บวชก็ดูจะดีขึ้นมาก แต่หลังจากลาสิกขาออกมาแล้วก็เหมือนเดิม...เขาถูกคุณไสย จริงหรือไม่...พ่อและแม่ของเขามีบุพกรรมใดร่วมกันมากับเขา จึงต้องมามีเรื่องทุกข์ใจเพราะลูกที่มีพฤติกรรมไม่ดี เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
พระอาจารย์สอนให้นึกองค์พระที่เราชอบ ลูกก็นึกได้ แต่ลงหลักปักใจไม่ได้ว่าจะเอาองค์ไหนดี เพราะชอบหลายองค์ ไม่รู้ว่าเอาองค์ไหนไว้ ถ้าให้นึกถึงดวงแก้วก็นึกไม่ได้อีก เพราะรู้สึกว่าดวงแก้วหนักๆจะมาอยู่ในท้องได้อย่างไร ลูกจึงตัดสินใจที่จะเดินทางกลับกรุงเทพฯ แต่ก็มาสะดุดกับคำจารึกบนแผ่นศิลาหน้าอาคารนั่งสมาธิว่า “ให้หยุดนิ่งเฉยๆ ได้ไม๊” เขียนย้ำถึงสามครั้ง
