ทุกคนในที่ประชุมต่างก็รู้สึกแปลกใจ ตกใจว่า “ทำไมพระราชาถึงได้ทรงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติอันยิ่งใหญ่ออกผนวช เพื่อถือครองเพศสมณะเช่นนี้
คณะอนุกรรมาธิการศาสนาฯ ยืนยันที่ดินวัดดอนสวรรค์เป็นที่ธรณีสงฆ์ เป็นสมบัติพระพุทธศาสนา แม้จะมีใครมาครอบครอบตามกฎหมายก็ไม่สามารถครอบครองปรปักษ์ได้
ทุกวันพระ ให้ชวนกันไปวัด ไปช่วยกันพัฒนาวัดใกล้บ้าน อย่างน้อยก็ทุกวันพระ
ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย ,องค์กรพุทธแห่งประเทศไทย และองค์การบริหารนิสิตมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย ร่วมบำเพ็ญกุศลอุทิศแก่พระภิกษุที่ถูกยิงมรณภาพขณะออกบิณฑบาต ที่จังหวัดยะลา
จังหวัดเชียงใหม่จัดประชุมถวายความรู้แก่พระสังฆาธิการ ระดับเจ้าอาวาสทุกวัด ใน 9 อำเภอ ของจังหวัดเชียงใหม่
เรื่องของ พระเถระรูปหนึ่ง มีนามว่า จุลปันถกเถระ เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในสมัยพุทธกาล กว่าท่านจะมีวันนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มีที่มาที่ไปโดยมีบุญและบาปอยู่ฉากหลัง (เพราะท่านเคยว่าผู้อื่นโง่)
ทรงคาดการณ์ว่า นี้จะต้องเป็นเส้นพระเกศาของพระราชสวามี พระองค์ทรงปลงพระเกศาแล้วก็ทรงเปลี่ยนชุดเป็นบรรพชิต สละเครื่องราชาภรณ์วางไว้แล้วก็เสด็จลงจากพระราชวังไป ก็ทรงทราบได้ว่า “บรรพชิตรูปนั้น คงไม่ใช่พระปัจเจกพุทธเจ้าเสียแล้ว จะต้องเป็นพระราชสวามีสุดที่รักของเราอย่างแน่นอน”
“มะม่วงอีกต้นยังคงความสดเขียวเหมือนเดิม ไม่มีใครมารุกราน เพราะไม่มีผล แต่ต้นนี้ถูกหักกิ่งรานใบ เพราะอาศัยผลเป็นเหตุ แม้ราชสมบัตินี้ก็เช่นกับต้นไม้มีผล ส่วนบรรพชาเป็นเช่นกับต้นไม้ที่ไร้ผล ซึ่งไม่เป็นที่ต้องการของใคร ภัยย่อมมีแก่ผู้มีความกังวล แต่ไม่มีแก่ผู้ไม่มีความกังวล ตัวเรานี่แหละ จะเป็นเหมือนต้นไม้ที่ไร้ผล เราจักสละราชสมบัติออกบวช”
เจ้ากาหัวรั้น ผู้ไม่ยอมเชื่อฟังคำตักเตือนของสหาย ได้ก่อเหตุถ่ายรดศีรษะของพราหมณ์ปุโรหิตด้วยความตั้งใจที่จะกลั่นแกล้ง จึงก่อให้เกิดความอาฆาตขึ้นในใจของพราหมณ์ปุโรหิตและเป็นเหตุให้เหล่าพวกพ้องพีน้องกาทั้งหลายต้องพากันเดือดร้อนกันถ้วนหน้า
