ถึงแม้ว่าการช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์โคลนถล่มจะเสร็จสิ้นแล้ว แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือ เสบียงอาหารเริ่มร่อยหรอ นายทหารราชองครักษ์หนุ่มจึงตัดสินใจนำชาวบ้านทั้งหมดออกเดินทางไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด...ระหว่างทางก็ได้พบกับอุปสรรคขวางหน้าอยู่
ด้วยจุดมุ่งหมายอย่างเดียวกันที่ช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบภัยพิบัติ ราชองครักษ์หนุ่มและลูกน้อง ได้ร่วมแรงร่วมใจ ร่วมกันเสียสละ ทำงานกันอย่างเคียงบ่าเคียงไหล่ไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย ค้นหาผู้รอดชีวิต...ทุกครั้งที่พบผู้รอดชีวิต นั่นคือ ของขวัญและกำลังใจอันยิ่งใหญ่...ขณะที่เหตุการณ์กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี สถานการณ์เลวร้ายก็ได้เกิดขึ้น
พระเทวีและอำมาตย์ราชองครักษ์ แม้ทั้งสองจะมีใจให้กัน แต่ทุกครั้งที่แอบนัดพบกันนั้น ก็รู้สึกผิดต่อพระเจ้าพรหมทัตไม่น้อย “ ความรักของเรา คงเป็นไปไม่ได้หรอกท่านองครักษ์ เราไม่สามารถทอดทิ้งองค์พระเจ้าอยู่หัวได้ ” “ พระเทวีรู้สึกอย่างไร หม่อมฉันเข้าใจดี แม้แต่หม่อมฉันเองก็ไม่อาจทรยศต่อพระเจ้าพรหมทัตได้
ในระหว่างการช่วยเหลือชาวบ้านผู้รอดชีวิตที่จมโคลนอยู่นั้น ไม้ค้ำซึ่งใช้ยันท่อนไม้ใหญ่ก็ทำท่าว่าจะทานน้ำหนักไม่ไหว นายทหารราชองครักษ์หนุ่มได้ตัดสินใจยอมสละชีวิตของตนเองเพื่อช่วยคนอื่นๆให้ปลอดภัย...ณ วินาทีแห่งชีวิต เสียงไม้ค้ำก็ลั่นเปรี๊ยะ พร้อมกับโค้งโก่งงออย่างน่ากลัว
แม้ว่าเสบียงอาหารและยาที่เตรียมมาจะเริ่มขาดแคลน ความช่วยเหลือก็ยังมาไม่ถึง แต่บรรดาชาวบ้านต่างร่วมแรงร่วมใจช่วยเหลือซึ่งกันและกันไม่เว้นแม้แต่เด็กๆ อีกทั้งการค้นหาผู้รอดชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไป...ในระหว่างการช่วยชีวิตชาวบ้านผู้ประสบภัยโคลนถล่ม นายทหารราชองครักษ์หนุ่มก็ได้แสดงให้ทุกคนได้เห็นถึงความกล้าหาญ ความรักและเป็นห่วงผู้ใต้บังคับบัญชา โดยไม่สนใจในความปลอดภัยของตนเองเลย
เมื่อนายทหารราชองครักษ์หนุ่มเดินทางไปถึงหน่วยทหารชายแดนที่ตนต้องไปดูแลแล้ว ก็เห็นถึงความไม่มีระเบียบความหละหลวมต่างๆ จึงได้เริ่มรื้อระบบการบริหารใหม่ ด้วยมุ่งหวังที่จะให้หน่วยทหารแห่งนี้เป็นด่านแรกที่จะเฝ้าระวังไม่ให้เกิดความผิดพลาด อย่างเช่นที่ได้เคยพบมาเมื่อคราวที่จับสายลับได้...แล้ววันหนึ่ง เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ต้นสัมกิ๊กต้นหนึ่งเจริญเติบโตอยู่ทางใต้แม่น้ำไหว ออกผลส้มกิ๊กมาทุก ๆ ปี รสชาติหวานอร่อยแต่ถ้าย้ายไปปลูกทางเหนือแม่น้ำไหวแล้ว กลับจะออกผลเป็นส้มจื่อซึ่งทั้งขม ทั้งฝาด
ผู้ประสานงานหน่วย ฉ.ก.เฉพาะกิจพิเศษท่านนี้เป็นคนขี้โม้ ทำให้ตัวเขาเผลอหลุดบอกกับผู้คนเหล่านั้นไปว่า ตัวเขามีดีกรีเป็นถึงผู้ประสานงาน ที่รับใช้ใกล้ชิดของพระราชา
หลังจากที่หลวงน้าของลูกสำเร็จหลักสูตรการฝึกทหารชุดพิเศษแล้ว ตัวท่านได้เป็นนายทหารที่อยู่ในหน่วยดูแลความสงบเรียบร้อยของประชาชนภายในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
ในเวลาต่อมา มีการจับสายลับที่เป็นมหาดเล็กได้ จึงได้มีการประชุมปรึกษาหารือเพื่อหาทางแก้ไขและป้องกัน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาเช่นนี้อีก
