หมู่สัตว์ที่มาเกิดแล้วจำจะต้องตายในโลกนี้ ย่อมทำกรรมอันใดไว้ คือบุญและบาปทั้งสองประการ บุญและบาปนั้นแล เป็นสมบัติของเขา และเขาจะพาเอาบุญและบาปนั้นไป อนึ่ง บุญและบาปนั้นย่อมเป็นของติดตามเขาไปประดุจเงาติดตามตัวไปฉะนั้น เพราะฉะนั้น บุคคลพึงทำกัลยาณกรรม สะสมไว้เป็นสมบัติในปรโลก ด้วยว่า บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก
อานิสงส์ข้อที่ 18.ด้วยผลแห่งบุญนี้จะส่งผลทำให้ลูกๆ ได้ไปเกิดในตระกูลสูงที่มีเกียรติยศชื่อเสียงและเป็นที่ยกย่องของสังคม ซึ่งจะทำให้ตัวลูกมีฐานะอันสูงศักดิ์ที่ใครๆ ต่างก็จะให้ความเคารพนับถือเกรงใจ
เพราะฉะนั้นแล บัณฑิตทั้งหลายไม่สรรเสริญฉันทาคติ คือความลำเอียงเพราะรัก บุคคลไม่พึงเป็นผู้ที่มีจิตถูกฉันทาคติประทุษร้าย พึงกล่าวแต่คำที่อิงคำสัตย์เท่านั้น
บุคคลทำกรรมใด ย่อมมองเห็นกรรมนั้นในตน ผู้ทำกรรมดี ย่อมได้ผลดี ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้ผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใด ผลย่อมงอกขึ้นเช่นนั้น
จากตอนที่แล้ว ท่านมหาเสนาบดีได้เห็นถึงบุคลิกอันเปี่ยมล้นด้วย ความเมตตาและไม่ถือพระองค์ของพระราชโอรส อีกทั้ง ยังทำให้ท่านมหาเสนาบดีได้เห็นถึงพระอัจฉริยภาพอันยอดเยี่ยมในการวางแผนของพระองค์
จากตอนที่แล้วที่มีข่าวใหญ่ อันน่าตื่นเต้นระทึกใจที่แพร่สะพัดเข้าไปในโรงเรียนเตรียมทหาร จนทำให้เกิดความคึกคักโกลาหลไปทั่วทั้งโรงเรียนและข่าวนั้นก็คือ......
มหาเสนาบดี ผู้ยิ่งใหญ่ ตอนที่ 3 เกี่ยวกับการที่ท่านมหาเสนาบดีได้คอยดูแลเอาใจใส่เหล่าข้าราชการทั้งหลายด้วยความรักและปรารถนาดีนี้เอง จึงทำให้เหล่าข้าราชการทั้งหลายต่างก็รู้สึกรักและเคารพท่านมหาเสนาบดีเป็นอย่างมากถึงมากที่สุด
และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง เมื่อคุณครูไม่ใหญ่หยิบยกเรื่องราวของมหาเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่มาเล่าเป็นกรณีศึกษา เรื่องราวจะสนุกสานน่าตื่นเต้นเพียงไร มาติดตามกันเลยค่ะ
การบวชของพระราชาผู้เป็นที่รักยิ่งของมหาชนทั้งหลาย ผู้ทรงเพียบพร้อมไปด้วยทุกสิ่ง เป็นเรื่องที่น่าทึ่งและน่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง
พระอาจารย์หัวหน้างานของลูกเกิดความสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า ทำไมพระราชาผู้เพียบพร้อมในทุกสิ่งจึงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติเพื่อออกบวช
