อยู่มาวันหนึ่ง เศรษฐีกรุงพาราณสีได้เกิดความคิดอย่างนี้ขึ้น ด้วยความรักและความคุ้นเคยในพระโพธิสัตว์ว่า "ชื่อว่าการบวชเป็นทุกข์ เรายังปริพาชกชื่อว่า วัจฉนขะ ผู้เป็นสหายของเราให้สึก แล้วแบ่งสมบัติทั้งหมดให้แก่ปริพาชกไปครึ่งหนึ่ง เราทั้งสองก็จักอยู่ด้วยความปรองดองกัน"
เวลาเราอยู่ใน สังคม จะคบเพื่อนก็ขอให้คบเพื่อนที่ดี ไม่ใช่สักแต่ว่าคบๆ ไปอย่างนั้น มันจะไม่เป็นผลดีต่อตัวเราเลย หากเราไม่รู้จักคบคน โอกาสที่พลาดพลั้ง คือได้คนอกตัญญูเป็นสหายนั้นมีมาก
นายช่างเหล็กให้ทำตามที่พระโพธิสัตว์บอก เข็มเล่มเล็กละเอียดสวยงามนั้น เมื่อตอกลงไปแล้ว ก็ทะลุทั่งเหล็กลงไปลอยอยู่บนผิวน้ำอย่างน่าอัศจรรย์ ช่างเหล็กทั้งหมดเห็นเช่นนั้นถึงกับตะลึงในความสามารถ และภูมิปัญญาของพระโพธิสัตว์
สำหรับตอนนี้ มีเรื่องในอดีตชาติของท่านอุรุเวลกัสสปะมาเล่าต่อจากครั้งที่แล้ว ที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า ไม่ใช่เฉพาะในภพชาตินี้เท่านั้น ที่พระองค์ทำลายความเห็นผิดของท่านอุรุเวลกัสสปะ
In the future my children will have to run the business for me. I’d like to ask for Luang Phaw’s mercy to give me some principles of Dhamma or viewpoints that I can teach them.
I’d like to ask you about necessary abortions. For example, when a woman is raped, or suffers from German measles during her pregnancy, possibly leading to a disability to the baby when it is born, is the abortion of a necessary nature sinful or not?
เพราะกรรมกาเมในอดีต ทำให้ชายคนหนึ่ง อยากเป็นผู้หญิงตั้งแต่เด็กๆ และตั้งปณิธานว่า จะต้องเป็นผู้หญิงให้ได้...เมื่ออายุประมาณ 22 ปี เขาทำศัลยกรรมทำหน้าอกให้เหมือนผู้หญิง พออายุประมาณ 29 ปี เขาเข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศเป็นผู้หญิงโดยสมบูรณ์...ต่อมา ด้วยบุญบันดาล ทำให้เขาได้มีโอกาสขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ ได้ติดจานดาวธรรม ทำให้เขาได้เข้าใจ เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เส้นทางของการสร้างบารมีจึงได้เริ่มต้นขึ้น...เขาอยากจะพ้นจากวิบากกรรมที่เป็นอย่างนี้ จะแก้ไขอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
Our ancestors mentioned that the life of a grateful person would always be prosperous. I’d like to know the reason why this is the case.
