ตอนลูกชายอายุ ๖ ขวบ ลูกสังเกตเห็นว่าเขามีอัณฑะไม่เท่ากัน แต่ลูกก็ไม่ได้สนใจเพราะไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร กระทั่ง ๑๐ ปี ผ่านไปทุกครั้งที่เขายืนนาน ๑ ชั่วโมง จะต้องรีบนั่งทันที เพราะมีอาการปวดหน่วงๆ มาก และปวดตลอดทั้งวัน เขามีอาการปวดอย่างนี้ตลอดแต่ไม่บอกให้ใครรู้เลย เพราะความอาย
ทั้งคู่ต่างได้เข้าวัดปฏิบัติธรรมตั้งแต่ยังเด็ก และมีผลปฏิบัติธรรมที่ดี สามารถเข้าถึงพระธรรมกายภายในได้ และด้วยความที่ครอบครัวของทั้งคู่ต่างมาวัดอยู่เป็นประจำ จึงเป็นเหตุทำให้ทั้งคู่ได้มาเจอกันและได้เป็นเพื่อนรักกันในที่สุด
บุญจากการบวชมีอานิสงส์มากอย่างไม่มีประมาณ ทั้งต่อตัวผู้บวชเอง ต่อบุพการี และหมู่ญาติ เกิดเป็นชายต้องบวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา
ลูกชายของลูกเป็นเด็กสมาธิสั้น อยู่ไม่นิ่ง เป็นเด็กโอเว่อร์แอ๊กทีฟ คอยกวนทำให้เพื่อนๆ เสียสมาธิ ตอนนี้ลูกชายอายุ ๒๐ ปีแล้ว เวลาหงุดหงิดก็จะฟึดฟัด มึนศีรษะบ่อย และความคิดไม่แล่น อีกทั้งยังเป็นสิวทั่วตัวอีกด้วย
ด้วยวิบากกรรมปาณาติบาตในภพชาติดังกล่าวนี้เอง จึงทำให้ท่านต้องมาป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคที่เกี่ยวกับลำคอ มาหลายภพหลายชาติแล้ว
ด้วยบุญที่ถวายลูกชายสุดที่รักไว้ในพระพุทธศาสนา เมื่อคราวละโลก ภาพบุญนี้จึงมาปรากฏ นำให้ไปเกิดบนสรวงสวรรค์
เพราะก่อนตาย...พ่อนึกถึงพระลูกชาย ใจจึงใสไม่เศร้าหมอง...มีสุคติเป็นที่ไป
เกิดเป็นลูกผู้ชาย...ถ้าอยากให้แม่มีความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ต้องบวชให้ท่านอย่างน้องหนึ่งพรรษา
ผลบุญจากการบวช ช่วยบุพการีได้หรือไม่ อย่างไร
เรื่องราวความรักของลูกชายเศรษฐีกับลูกสาวชาวนา ซึ่งแม้จะไม่ราบรื่นนัก เพราะคุณพ่อสามีไม่พอใจ และโกรธมาก แต่ก็ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ได้พบกัลยาณมิตรในครอบครัวของสามี และได้มาพบกับหมู่คณะ จนมีอาชีพเป็นผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง...อุทาหรณ์ของการผูกพยาบาท...วิบากกรรมจากคำพูด และเรื่องน่าสนใจอื่นๆอีกมากหลาย
